کل کل  شاعرانه  بصورت  طنز  بین  حا فظ  صائب  و شهریار و امیر قاسم خانی

حا فظ  می  گو ید 

اگر  ان  یار  شیرازی  بدست  ارد  دل  ما    را            به  خال        هندویش                 بخشم  سمر قند و بخا را را

صا ئب  میگو ید

اگر ان یا ر       شیرازی      بدست             ارد  دل ما را                 به خال هندویش       بخشم  سرو دست و تن  و پا را

هر ان کس  چیز  می بخشد  زمال  خویش  می  بخشد                نه  چون  حا فظ  که  می  بخشد  سمر قندو  بخا رارا

شهر یا ر میگوید

اگر  ان      یار  شیرازی         بدست        ارد  دل مارا              به  خال         هندویش      بخشم       تمام  روح واجزا را

هر ان کس  چیز  می  بخشد بسان مرد  می  بخشد             نه  چون  صا ئب  که  می  بخشد  سرو دست  و تن و پا را

سرو  دست و تن و پا را به  خاک  گور  می بخشند                نه  بر ان  یار          شیرازی     که  بر   دست          دلها را

امیر قاسم  خانی  میگوید

اگر ان یا ر تهرانی        بدست  ارد         دل ما را                به  چشم  مست  و طنازش  ببخشم  من  این  قلب مصفا را

هر ان کس چیز می بخشد یور و دلار و سکه  می بخشد

نه  چون حافظ  که  می بخشد               سمر قند و بخا را را  

نه چون صا ئب  که می بخشد           سرو دست و تن و پا را

نه چون ان شهریارانی  که  می بخشد   تمام  رو ح و اجزا را

تمام  رو ح    و اجزا ها      امانت         نزد  ما        با قیست

نه بر ان  یار       شیرازیست         که  بردست           دلهارا

                                                   کلاه

کچلی از حمام بیرون آمد ودید که کلاهش را دزدیده اند .داد وفریادی راه انداخت وکلاهش را از حمامی خواست . حمامی گفت: من کلاه تو را ندیده ام وتو چنین چیزی به من نسپرده ای. شاید اصلا کلاهی بر سر نداشتی.

کجل گفت : انصا ف بده ای مسلمان! این سر من از آن سرهاست که بشود بی کلاه بیرون آورد؟!  

                                                                                                                 (عبید زاکانی)

((تما شا گهی عظیم تر از دریا ,  آسمان است وتما شا گهی عظیم تر از آسمان , درون جان آدمی است . ))      

                                 ( دعای پسرک سیاه پوست )

خدایا چه قدر خسته ام

خسته بدنیا آمده ام !

امروز چقدر راه رفته ام . از زمان خواندن خروسها

وراه مدرسه چه قدر سر با لاست

خدایا نمی خواهم به مدرسه آنها بروم

خواهش می کنم کاری بکن . کاری بکن که مجبور نباشم به آنجا بروم .

بیشتر علا قه مندم با پدرم به گوشه وکناره های خنک جنگل بروم وتا نزدیکی های صبح

تا آن وقت که هوا گرگ ومیش ونجوای ارواح خاموش شود از جنگل سحر آمیز بیرون بروم ودر هوای آزاد بیایم .

دوست دارم پا برهنه این راه قرمز را بروم تا زمانی که خون ظهر بجوشدوزیر درخت انبه بخوابم .

دوست دارم وقتی از خواب بیدار شوم که بوق کا رخانه سفیدها به صدا در آید .

خدایا نمی خواهم به به مدرسه آنها بروم.

خواهش میکنم کاری بکن . کاری بکن که مجبور نباشم به آنجا بروم .

آنها می گویند یک سیاه پوست کوچولو باید به مدرسه برود تا چیزی بشود مثل آقا یان در شهر ...

آقایان درست وحسابی !

اما من دلم می خواهد چیزی بشنوم: (( یک آقایی در شهر یا در حکومت)) یا مثل آنچه آنها می گویند ((یک

آقای درست وحسابی))

ترجیح می دهم در درازای مزارع نیشکر پرسه بزنم تا آنجا که کیسه ها روی هم با شکر قهوه ای یی چیده شده اند.

قهوه ای یی به رنگ پوست من !

دوست دارم وقتی که ماه به نرمی در گوش درختان نارگیل نجوا می کند . گوش بدهم یا از چیز های که آن

پیرمرد سیگاری با صدای شکسته اش در نیمه های شب تعریف می کند لذت ببرم .

داستان (( زامبا وخرگوش استاد)) وبسیاری چیز های دیگر که در هیچ کتابی نیست .

خدایا تو می دانی که مدرسه چه حالت غم انگیزی دارد!

همان قدر غمناک مانند (( مردان در شهر . مردان درست وحسابی )) .

که هرگز نمی توانند در نیمه های شب ها ودر نور مهتاب برقصند . هرگز نمی توانند پا برهنه راه بر وند .

هرگز نمی توانند برای بار یک هم شده داستانی را تعریف کنند .

چیز هایی که در نیمه های شب ها دور تا دور آتش نشستن وتعریف کردن وشنیدنش کیف دارد .

خدایا نمی خواهم به مدرسه آنها بروم !

                                          ( ترجمه- ثریا ایرانی کرمانی )                

                                 وقتی که واژه ها حرف میزنند !  

زندگی : کلمه ای که هر کس یک جور معنی میکند . 

زیبایی : چیزی که هر کس با یک مدل عینک آن را می بیند .  ;)

عشق: کلمه ای که تاریخ مصرفش گذشته است .   

خود کشی: مرگ رما نتیک .  

شعر : موسیقی واژه ها .

شعرا (شاعران) : گروهی از مردم که چشم دیدن هم را ندارند !   

اتوبوس شرکت واحد : وسیله ایاب وذهاب قشر آسیب پذیر وطبقه کا رمندی.

تحویل دار بانک : تنها کارمند روی زمین که آنقدر پول دارد که نمی تواند بشمارد .  

بیمه : دروغ باور کردنی برای آدمهای خوش خیال .

بچه مثبت از دید خیلی ها!: بچه ای که آپارتمان .ماشین وموبایل وجیب پر دارد !!  

بچه منفی : بچه ای که خانه اجاره ای .ماشین قسطی وجیب سوراخ دارد!!  

بینی سربالا : بینی آدمهای با فرهنگ! وبا کلاس ( بیشتر از نوع عمل شده) .

بینی کوفته ای یا گردویی : دماغ آدمهای امل وبی کلاس! .    :P

مجری رادیو : ( از دسته کلماتی که چند معنی دارند) : همان مجری تلوزیون است که از فرط خجالتی بودن در رادیو قایم شده و جرئت جلوی دوربین آمدن را ندارد- مجری که نگاتیوش سوخته وتصویرنداردوفقط صدایش قابل دریافت است .

شبکه اول سیما : ضد حال – کانال پیر وپاتالها . 

شبکه سوم سیما: با حال – فوتبال . عادل فردوسی پور . استادیوم آزادی .

ماهواره: میوه ممنوع  !

فمینیسم: رویایی دست نیافتنی ودلخوشی زنان تحصیل کرده – دومین کشف وپیروزی بزرگ آقایان ( بعد از دومین کشفشان بمب آتم) برای شیره مالیدن سر خانمهای متجدد امروزی .  >:P     

هنر نزد ایرانیان است وبس : از دماغ فیل افتادن- سخن مغرورانه ای که ما را خیلی عقب نگه داشته است .

آرام پز : اجاق ووسیله پخت وپز آدمهای که صبر ایوب دارند وضرب المثل ( عجله کار شیطان است)

ورد زبانشان است .   

                                       (بزرگی وشان حقیقی)

بزرگی وشان انسان

در بزرگی وشان رویاها یش ,

در عظمت عشقش ,

در والایی ارزشهایش ,

ودر شادی وسرور تقسیم شده اش نهفته است .

بزرگی وشان انسا ن ,

در بزرگی وشان افکارش ,

در ارزش تجسم یا فته اش ,

در چشمه هایی که روحش از آنها سیراب می گردد ,

ودر بینشی که بدان دست یا فته نهفته است .

بزرگی وشان انسان ,

در بزرگی وشان حقیقتی که بر لبان جاری می سازد ,

در یاری ومساعدتی که بذ ل می کند ,

در مقصدی که می جوید ,

ودر چگونه زیستن او نهفته است .

                                                            (سی . ای . فلین)