بـزن مـطـرب نـوایـی خـوش تـب تـنـبور می خواهم

سـرا ی خـانـه را امـشـب سراسر نور می خواهم

نــدا آمــد کــه مـی آیــد هــمـان دلـدار صـاحـب دل

دلش شاد و لبش خندان غمش را دور می خواهم

فــدای او ســر و جــانــم بـه قـربـانـش دل و دیـنـم

هـمـه احــوال عــالــم را بـرایـش جـور می خواهم

شــراب و بــاده پـی در پـی بـریـز و جـام را پـر کـن

بـیـا ساقی و مستم کن شبی پر شور می خواهم

هـمـا ی بخت خوش آخر بر این شانه چو بنشسته

هـمـه چـشـم حـسـودان را یکایک کور می خواهم!

بـردی دل مـا خـوشـم کـه دلدار تویی

مستم که مرا ساقی و می دار تویی

نــازم کــه دلــم نــاز نــگــاه تـو خـریـد

آرام دل و مــونــس و غـمـخـوار تویی

فـردوس بـرین بـه ارزنی خـواهم داد

آنــجــا کــه مـرا بـهـشـت ابـرار تویی

شـرمی نـبـود بـه حـکـم تـکـفـیـر اگر

گــویــم کــه مــرا آن بـت عـیـار تویی

هـر جـمـله ی من هزار تفسیر گرفت

لـیـکـن تو بخوان که رمز اسرار تویی

کاش می شد مثل آن دوران خوب

باز هم دنیای ما زیبا شود

مثل آن دنیای خالی از ریا

عشق سرمشق کلاس ما شود

من نمی گویم که بر گردیم ما

کفشهای کودکی به پا کنیم

حرف من این است که همدیگر را

در میان سادگی پیدا کنیم