ای آنکه در نگاهت حجمی زنور داری

کی از مسیر کوچه قصد عبور داری؟

چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابی

ای آنکه در حجابت دریای نور داری

من غرق در گناهم، کی می کنی نگاهم؟

برعکس چشمهایم چشمی صبور داری

از پرده ها برون شد، سوز نهانی ما

کوک است ساز دلها، کی میل شور داری؟

در خواب دیده بودم، یک شب فروغ رویت

کی در سرای چشمم، قصد ظهور داری؟

مردم دیده به هر سو نگرانند هنوز

 چشم در راه تو صاحبنظرانند هنوز

لاله ها، شعله کش از سینه داغند به دشت

در غمت، همدم آتش جگرانند هنوز . . .

اللهم عجل لولیک الفرج

کی رفته‌ای ز دل که تمنا کنم ترا

غیبت نکرده‌ای که شوم طالب حضور

با صد هزار جلوه برون آمدی که من

بالای خود در آینه چشم من ببین

خواهم شبی نقاب ز رویت برافکنم

چشمم به صد مجاهده آئینه ساز شد

مستانه کاش در حرم و دیر بگذری

زیبا شود به کار گه عشق کار من

رسوای عالمی شدم از شور عاشقی

ارزو دارم ببویم بوی تو
لحظه ای كوتاه بینم روی تو
چون  به راه بی نهایت پا نهم
هست امیدم رسم بر كوی تو
خاك كویت سرمه چشمان من
بهره ی من طره ای از موی تو
گوشه ی چشم، ار نمایی بر حقیر
می شوم در بند آن ابروی تو

(فی البداهه)

دل بـی تو به جان آمد وقت است که بازآیــی

مشــتــاقـی و مهجوری دور از تو چنانـم کرد

کــــز دست بـخـواهـد شـد پـایـاب شـکـیبـایی

دعا پشتِ دعا برای آمدنت ،

گناه پشتِ گناه برای نیامدنت ،

دل درگیر ، میان این دو انتخاب؛

کدام آخر؟ آمدنت یا نیامدنت؟!

هزار جمعه رسید و نگار ما نرسید ................ هنوز وعده دیدار یار ما نرسید

شكسته قلب و دل ما ز هجر غمبارش ......... زحد گذشته غم و غمگسار ما نرسید

سیاه تر زسر زلف اوست عالم ما ........... چه شد سپیده این شام تار ما نرسید

زبان حال غلامان آستانه اوست ............ كه جان رسید به لب شهریار ما نرسید

نوای قلب و دل بیقرار ما اینست ............ دوای قلب و دل بیقرار ما نرسید

خزان هجر تو پژمرده كرده گلها را. .............. گذشت عمر گران و بهار ما نرسید

به صبح جمعه بر آورد عاشقی فریاد .............. هزار جمعه رسید و نگار ما نرسید

http://www.cloob.com/club/post/show/clubname/khaatm/topicid/2364182

اگه دوست داشتین عضو شین

از سر كوچه ی یك دسته شقایق امروز
می وزد بوی نسیم
می رسد عطر بهار
***

هم نفس با گنجشك
همره شبنم موسیقی موزون نسیم
از تن كوزه ی مرطوب سحر
از لب سبز دعا
می طراود گل سرخ
***

توسن تیزتك ذكر سحرگاهی من
می برد همره خویش
تا علفزار وصال
دقتر واژه ی دلتنگی را
***

زائر خسته ی چشمان ترم
بر سر راه امید
سالها منتظر است
سالها چشم به ژرفای افق دوخته ام
باد ، در حوض وضو می گیرد
چشمها غسل زیارت كردند
زیر باران سرشك
***

همره باد سحر
سفری باید كرد
تا دیار گل سرخ
تا صریح لب شیرین نگار
***

تشنه ام
تشنه ی كشف و شهود
تشنه ی دیدن لبخند گل سرخ انارم شب و روز
***

من به همراه نسیم
همسفر با گل سرخ
پا به پای صلوات
جمعه را می جویم
***
باد از بیشه ی سرسبز دعا می آید
از گلستان مفاتیح و جنان
منتظر باید ماند
فصل روئیدن گل نزدیك است
می وزد از طرف قبله ی سجاده ی من
نفس صبح بهار
بوی یك باغ امید
عطر یك جمعه ی سبز
فصل گل نزدیك است
لاله از سینه ی دشت
سبزه از دامن كوه
كبك با قهقهه گفت
منتظر باش
كه خورشید طلوع می كند از مغرب عشق
***
سنبل از چینه ی باغ
اشك های گل حسن
خنده ی شانه به سر
نغمه قمری مست
می سرایند گل نرگس را
***
باغ پر می شود از نرگس مست
دشت پر می شود از گندم عشق
باز دل وسوسه ی خوردن گندم دارد
امتحان نزدیك است
***
اقتدا می كنم اینك به پدر
كه به یك لحظه و یك جا
همه رضوان را
به دو گندم بفروخت
***
راه من لیك جدا می شود از راه پدر
من ز راه دگری خواهم رفت
از گذرگاه جنون
كوره راهی كه از آن
همه ی اهل ملامت رفتند
***
از خیابان حضور
از گذرگاه شهود
تا بیابان فنا
از خم كوچه ی رندان غزل خواهم رفت
***
من تفال به غزل خواهم زد
به كتاب غزل پیر خمین
تا قسم یاد كنم یوسف را
كه به مكاره ی بازار جنون
جمعه بازار وصال
بهر خال لب دوست
ناخلف باشم اگر من
همه هستی را
به جوئی نفروشم

آقا سلام گرچه بلند است جایتان

می خواهم از زمین بنویسم برایتان

یک نامه حاوی همه حرفهای راست

 یک نامه از کسی که کمی عاشق شماست

یک نامه از بلندی انسان که پست شد

 یک نامه از کسی که دچار شکست شد

این نامه مدح نیست فقط شرح ماتم است

 یک ذره از هزار نوشتم اگر کم است

بعد از شما غبار به آیینه ها نشست

 شیطان دوباره آمد و جای خدا نشست

پرپر شدند در دل طوفانی از بدی

 گلهای رو سپید همیشه محمدی

آمد به شهر فاجعه، اسلام راحتی

 انسان منهدم شده، قرآن زینتی

بیمارهای عشق خدا« بهتر»ی شدن

د

 جلباب هایمان کم کم روسری شدند

خورشید مرد و شام تباهی دراز شد

 بر روی دشمنان در این قلعه باز شد

در کسوت قدیمی آزادی زنان

دنیای ما اگرچه گرفتار آمدست

اما هنوز تشنه نام محمد است  

در انتهای نامه خیسم سلام بر

نام بزرگوار و نجیب پیامبر

به امید ظهور یار