اگر تو نبودی من کاملاً بیکار بودم
هیچ کاری در این دنیا ندارم
جز دوست‌داشتن تو

تو نیستی
اما من برایت چای می ریزم
دیروز هم
نبودی که برایت بلیط سینما گرفتم
دوست داری بخند
دوست داری گریه کن
و یا دوست داری
مثل آینه مبهوت باش
مبهوت من و دنیای کوچکم
دیگر چه فرق می کند
باشی یا نباشی
من با تو زندگی می کنم

  دروغ

 از خوشبختی الهام می گیرم

من شاعر روزهای زیبا هستم

برای دختران

از جهیزیه حرف می زنم

 برای زندانیان از عفو عمومی

 و برای بچه هایی كه

 پدرانشان در جبهه ها هستند

 م‍ژده می دهم كه...

 اما این كارها، سخت است

 سخت است دروغ گفتن.

خواب

هرشب خواب می بینم

سقوط می کنم از یک آسمانخراش

و تو از لبه آن

خم می شوی و

 دستم را می گیری

سقوط می کنم هرشب

از بام شب

و اگر تو نباشی

که دستم را بگیری

بدون شک

صبحگاه

جنازه ام را

در اعماق دره ها پیدا می کنند...

جوانی
برای من یک شب بلند بود
در جمع قماربازان
سرگرم بازی شدم
تو از من جلو زدی
دنیا از من جلو زد
حالا من مانده ام
مثل آخرین سرباز گروهان
خسته و کوفته می آیم
می خواهم به جایی برسم اما نمی رسم

آدم ها می گذرند
آدم ها از چشم هایم می گذرند
و سایه ی یکایکشان
بر اعماق قلبم می افتد
مگر می شود
از این همه آدم
یکی تو نباشی
لابد من نمی شناسمت
وگرنه بعضی از این چشم ها
این گونه که می درخشند
می توانند چشم های تو باشند

نیستی

و این شب سرد و غمگین

ادامه سرمه ای است

که تو به چشمانت کشیده ای...

(میدونم شعر سپید بیشتردوست دارید این یکی محض گل روی همتون)

مرا نبری نام پیش او قاصد    بگو کسی به تو بسیار آرزومند است

گفتی به تو گر بگذرم از شوق بمیری              قربان سرت بگذر و بگذار بمیرم

حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان                     این توانم که بیایم به محلت به گدایی
حلقه بر در زدن =کنایه از در زدن دق الباب

به روز حشر تن به جحیم افکنم نخستین گام                          دل و دماغ رسن بازی صراطم نیست
جحیم = آتش
رسن=طناب

رحم کن بر دل بی طاقت ما ای قاصد                             نا امیدی خبری نیست که یکبار آری

یکبار=یکدفعه ناگهانی

قاصدان را یکقلم نومید کردن خوب نیست                نامه ما پاره کردن داشت گر خواندن نداشت(امروز هم کلاسیک)