اوایل ورود به دانشگاه(؟) دکتر مشایخی، بعد دکتر مهدوی فر (که البته اون موقعها هنوز دکتر نشده بود)، بعدش دکتر پناهی، بعد ییهو و برای همیشه "دکتر مسعود وهابی مقدم"

افرادی مثل ...و...و... فقط به صورت گذری قابل احترام بودن!

استاد فقط دکتر وهابی مقدم! چون که..... (تا وقتی با ایشون معاشرت، نه لزوما کلاس، نداشته باشین؛ عظمتشونو درک نمی کنین)

بدون اغراق دکتر قاسمی زاد بسیار بسیار عالی درس میده. من که کیف می کنم

در باره دکتر باطبی :

تکیه کلامش اینه:واضحه دیگه؟

من نمی دونم کجای کوانتوم واضحه؟

در خوب بودن همه هیچ شکی نیست اما استاد های ما(اکثرشون) به وظیفه خودشون آشنا نیستن.وظیفه شون درس دادنه نه نمره ندادن

سوالی که برای آدم پیش می آد اینه که چرا همین استادا نمره های بهتری تو دانشگاههای دیگه به بچه ها میدن!!!

یعنی مربوط به قوانین دانشگاست؟؟؟؟؟

به هر حال استادی که شامل صحبت های بالا  نمی شه دکتر پناهی هست.

من برای همه ی استادا احترام قائلم، چون همشون از من باسواد ترند و همشون چیزایی دارند که میشه یاد گرفت. البته تو این سه ترم با همه ی استادا که آشنا نشدم ولی خب، دکتر رحیم پور و دکتر ناصری جالب ترن.