آخرین آرزو

مونچو جوان اهل چین که شغلش سنگ شکستن بود علی رغم اینکه بدنی سالم و توانی فوق العاده داشت اما همیشه از خدا گله مند بود: چرا من باید یک سنگ شکن ساده باشم  ؟ مونچو انقدر ناشکری وگله کرد تا اینکه یک روز فرشته ارزوها به سراغش امد واز او پرسید: هر آرزویی داری بگو؟ و جوان سنگ شکن آرزو کرد ثروتمندترین مرد چین شود  واین اتفاق افتاد. مونچو چند روز خوشحال بود اما مدام احساس می کرد از او قویتر خورشید است پس آرزو کرد خورشید بشود که شد! مونچو حالا باور داشت که فرمانروای دنیاست اما یک روز که تکه ای ابر جلو او را گرفت آرزو کرد ابر بشود و شد تا به راحتی همه جا برود و گردش کندو.. اما او همیشه از اینکه می دید کوههای بلند باعث تکه تکه شدنش میشوند دلخودر بودو... به این ترتیب تبدیل شد به کوه! مونچو تا چند وقت خوشحال بودو... تا اینکه یک روز متوجه شد جوانی سنگ شکن با پتک به جانش افتاده و دارد او را از بین می برد پس آرزو کرد که جای جوان را بگیرد اما اینبار فرشته نپذیرفت وگفت:تو خودت ابتدا سنگ شکن بودی اما چون به سرنوشتت قانع نبودی تقدیر اینگونه بود که خود به دست خود نابود شوی.... و ضربه های پتک جوان خوشحال مونچو طماع را برای همیشه نابود کرد.

<پائولو کوئیلو>

دو دوست

از داستان های ماندگار فارسی

داش آکل

نوشتۀ صادق هدایت

http://www.sokhan.com/hedayat/dash-akol.pdf

دوستای قدیمی تر کجان؟

بیاید گرد و خاک دیگری به پا کنیم! (به قول امین نظری تو کلوب فیزیک)

نقل قول از : تی تی 7

پیرمرد صبح زود از خانه اش خارج شد .
در راه با یک ماشین تصادف کرد و اسیب دید. عابرانی که رد می شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند.
پرستاران ابتدا زخم های پیرمرد را پانسمان کردند

سپس گفتند : باید از شما عکس برداری شود تا جایی از بدنتان اسیب ندیده باشد.
پیرمرد غمگین گفت که عجله دارد و نیازی به عکس برداری نیست.
پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند.

پیرمرد گفت : زنم در خانه سالمندان است. هر روز صبح می روم و با او صبحانه می خورم. نمی خواهم دیر شود.

پرستاری گفت : ما به او موضوع را خبر می دهیم.

پیرمرد با اندوه گفت : خیلی متاسفم. او الزایمر دارد چیزی را متوجه نمی شود. حتی مرا هم نمی شناسد.

پرستار با حیرت گفت : وقتی نمی داند شما چه کسی هستید چرا هر روز برای صرف صبحانه پیش او می روید؟

پیرمرد با صدایی گرفته با آرامی گفت : اما من که می دانم او چه کسی است ......

قشنگ بود. من اسم اینو میذارم خود فریبی شاعرانه، راهی برای دور زدن پوچی زندگی.

 پیترپرسید: كی بود زنگ زد؟

زن جواب داد: رابرت همسایه مون بود…
پیتر گفت: خوبه… چیزی در مورد ۱۰۰۰ دلاری كه به من بدهكار بود نگفت؟!

یکی بود، یکی نبود.

خدا بود.

انسان و همه چیزای دیگه رو آفرید.

بعد یه روزی همه چیز مرد.

بعد رستاخیز شد....

آیا روز از نو و روزی از نو؟؟؟

(مهدی - زمستان 86)

دو مرد دانشمند!

نوشته ی جبران خلیل جبران

کتاب دیوانه

---------------------------------------------------------

زمانی در شهر باستانی افکار ، دو مرد دانشمند زندگی می کردند که با هم بد بودند و دانش یکدیگر را به چیزی نمی گرفتند.زیرا که یکی وجود خدایان را انکار می کرد و دیگری به آنها اعتقاد داشت.

یک روز آن دو مرد یکدیگر را در بازار دیدند و در میان پیروان خود درباره ی وجود یا عدم وجود خدایان به جر و بحث پرداختند و پس از چند ساعت جدل ، از هم جدا شدند.

آن شب منکر خدایان به معبد رفت و در برابر محراب خود را به خاک انداخت و از خدایان التماس کرد که گمراهی گذشته ی او را ببخشایند.

درهمان ساعت آن دانشمند دیگر ، آن که به خدایان اعتقاد داشت ، کتاب های مقدس خود را سوزاند. زیرا که اعتقادش را از دست داده بود!

تو آدرس زیر علاوه بر کلی داستان کوتاه، می تونید ebook های زیاد دیگری هم دانلود کنید: