من به یاد دل و دل یاد تورا می گیرد

دل اگر یاد عزیزش نكند می میرد

میخواره و سرگشته و رندیم و نظرباز        و آنكس كه چو ما نیست در این شهر كدامست

درچشم آفتاب چو شبنم زیادی ام            چون زهر هرچه كه باشم اگر كم زیادی ام

همچون نفس، غریبترین آمدن مراست           تا میرسم به سینه همان دم زیادی ام

ترسم که تو هم یار وفادار نباشی         عاشق کش و معشوق نگه دار نباشی

من از غم تو هر روز دو صد بار بمیرم         تو از دل من هیچ خبردار نباشی

دوستت دارم و دانم که تویی دشمن جانم

از چه با دشمن جانم شده ام دوست ندانم

تو رو با تموم خوبی و بدی           تورو هرجوری که هستی دوست دارم