عشق در جایی پل می زند که غیر ممکن می نماید

انسان ها به شیوه ی هندیان بر سطح زمین راه می روند. با یک سبد در جلو ویک سبد در پشت. در سبد جلو , صفات نیک خود را می گذاریم .در سبد پشتی ,عیبهای خود را نگه می داریم . به همین دلیل در طول روزهای زندگی خود ,چشمان خود را بر صفات نیک خود می دوزیم و فشارها را درسینه مان حبس می کنیم . در همین زمان بیرحمانه , در پشت سر همسفرمان که پیش روی ما حرکت میکند,تمامی عیوب او را می بینیم. بدین گونه است که در باره ی خود بهتر از او داوری می کنیم ,بی آنکه بدانیم کسی که پشت سر ما راه می رود، به ما با همین شیوه می اندیشد.

پائولو کوئیلو

• « کشتی در ساحل بسیار امن تر است ولی برای این ساخته نشده است.»

• « خداوند انتقام نیست ، عشق است .»

• « این ما هستیم که سرعت گذر زمان را تعیین می کنیم .»

• « لازم نیست آدم از کوهی بالا رود تا بفهمد بلند است .»

سفر نه به پول بلکه به شهامت بستگی دارد

(الف)