عضو هیأت مدیره‌ی انجمن دوست‌داران میراث فرهنگی شهرستان شوش تأكید كرد: عامل اصلی بروز اتفاق‌هایی مانند تخریب یك گور باستانی، نبود حصاركشی در اطراف محوطه‌ی شوش است.

علی بویری منجی در گفت‌وگو با خبرنگار بخش میراث فرهنگی خبرگزاری  (ایسنا)، با تأیید این‌كه یك گور در محوطه‌ی تاریخی شوش حفاری و تخریب شده است، اظهار داشت: گور تخریب‌شده در شرق محوطه‌ی باستانی‌ شوش در منطقه‌ای به نام شهر صنعت‌گران قرار دارد. وی توضیح داد: این گور، اتاقكی مستطیل‌شكل با ابعاد یك‌ در سه متر و یك اتاق گهواره‌یی دارد كه به‌صورت ضربی آجرچینی شده است. با توجه به شواهد موجود و بررسی سطحی احتمالا به دوره‌ی اشكانی تعلق دارد.

او بیان كرد: متأسفانه قسمت فوقانی تاق این گور به‌صورت كامل تخریب شده و از بین رفته و این اتفاق احتمالا بهمن‌ماه 1386 رخ داده است. به گفته‌ی بویری منجی، مهم‌ترین عامل تخریب این است كه محوطه‌ی 400 هكتاری شوش كه شامل چهار منطقه‌ی آكروپل، شهر صنعت‌گران، تپه‌ی آپادانا و شهر شاهی است، متأسفانه حصار ندارد و افراد متفرقه آزادانه رفت‌وآمد می‌كنند. به علاوه، آشنا نبودن و آگاهی نداشتن مردم و نبود امكانات كافی نیز از دلایل وقوع چنین اتفاق‌هایی می‌توانند باشند.

وی با اشاره به این‌كه محوطه‌های باستانی دیگر مانند تخت جمشید (پارسه) اتاق نگهبانی دارند، بیان كرد: محوطه‌ی 400 هكتاری شوش چه تفاوتی با دیگر محوطه‌ها دارد؟ باید نیروهایی در آنجا مستقر باشند.

وی تصریح كرد: گزارش این تخریب را یگان حفاظت اداره‌ی میراث فرهنگی و گردشگری شوش در همان زمان فرستاد. این عضو انجمن دوست‌داران میراث فرهنگی شوش با بیان این‌كه محوطه‌ی شوش در مركز شهر شوش قرار دارد و این مسأله در كنار نبود حصاركشی، سبب بروز چنین اتفاق‌هایی می‌شود، افزود: پیش از این، بخش‌های جزیی از محوطه، حصاركشی شده بودند؛ ولی در چند سال گذشته، برنامه‌ی حصاركشی به دلایلی متوقف شد و اكنون نیز بخش‌هایی از حصار موجود از میان رفته است.

مدیر اداره‌ی میراث فرهنگی و گردشگری شهرستان شوش نیز پیش از این به خبرنگار ایسنا گفته بود: با وجود این‌كه در محل، گشت روزانه داریم، ولی در محوطه‌ای كه حدود 400 هكتار وسعت دارد و حصاركشی هم نشده است، اگر یك‌هزار نیروی حفاظت هم بگذاریم، آنجا را نمی‌توانند كنترل كنند.