میخ نعلی درآمد، نعل اسبی افتاد، اسبی از حرکت باز ایستاد، سربازی به صحنه نبرد نرسید، جنگی مقلوبه شد و کشوری شکست خورد و ملتی اسیر گشت و اینهمه برای میخ نعل اسبی بود.

بیاید با خودمون رو راست باشیم چرا ما ایرونی ها اصلا و ابدا توی کارهامون به کیفیت اهمیت نمیدیم  فرقی هم نداره در هر جایگاه شغلی هم که باشیم از مدیر عامل گرفته تا ...... هیچ کدوم اعتقادی به کیفیت در کار نداریم و فقط اون رو هزینه میدونیم واقعا کیفیت موجب هزینه بیخودی میشه یا سود؟ . جالبه که فکر میکنیم خیلی هم زرنگیم. ولی واقعیت اینه که هممون داریم به هم دیگه خیانت میکنیم.  دودشم آخرش میره تو چشم خودمون. اصلا کیفیت یعنی چی؟ واقعا تاثیر کیفیت در زندگی جمعی ما  چیه ؟ چرا همه دنیا یا حداقل اونهایی  که جهان سوم محسوب نمیشند اینهمه به کیفیت اهمیت میدند اما ما ایرونیها که خودمون رو باهوش ترین و با فرهنگ ترین موجودات خلق شده در این کره خاکی و سایر کرات در آینده میدونیم اصلا برامون فرقی نمیکنی چه آشغالی تحویل دنیا میدیم. میدونم که میگید خوب نمیشه کاریش کرد؟ منم میپرسم چرا نمیشه کاریش کرد؟ تو کار شما و همکارانتون چرا نمیشه کیفیت رو رعایت کرد ؟ تعریف کنید تا با هم این مسئله رو ریشه یابی کنیم؟ برای جا انداختن فرهنگ کیفیت چکار عملی میشه تو جامعه انجام داد؟ تو روزنامه ها  در بارش نوشت؟ تو تلویزیون در موردش صحبت کرد؟ گیر بدیم به موسسه استاندارد و هی براش تومار بنویسیم یا بریم تو ککارخونه ها کارکنان و مدیرانشون رو در این رابطه توجیه کنیم ؟