در غم نداشتنت چه كنیم ؟؟؟

بمناسبت زادروز مصدق عزیز

همه شب نالم چون نی            كه غمی دارم         كه غمی دارم

دل و جان بردی اما     نشدی یارم             نشدی یارم              با ما بودی           بی ما رفتی

چو بوی گل به كجا رفتی        تنها ماندم                تنها ر فتی

چو كاروان رود        فغانم زمین         بر آسمان رود                دور از یارم      خون می بارم

 

فتادم از پــا                          به ناتوانــی           اسیر عشقــم           چنان كه دانــی

رهائی از غــم                     نمی توانــم            تو چاره ای كن                كه میتوانــی

 

گر زدلبرانم آهی             آتش از دلم خیزد     چون ستاره از مژگانم      اشك آتشین ریزد

چو كاروان رود                   فغانم زمین      بر آسمان رود    دور از یارم      خون می بارم

 

نه حریفی تا با ما                 غم دل گویـم             نه امیدی در خاطر         كه تورا جویـم

ای    شادی جان       سرو روان          كز بر ما رفتی    

    از محفل ما      چون دل ما          سوی كجا رفتی

                                               تنها ماندم                تنها ر فتی

 

به كجائی غمگسارمن فغان زار من بشنو باز آ      باز آ

از     صبا حكایتی ز روزگار من بشنو  بازآ       باز آ

چون روشنی از     دیده ما رفتی        با قافله باد صبا رفتی

                                                 تنها ماندم                تنها ر فتی

 

 بهار بود و تو بودی        عشق بود و امید      

بهار رفت و تو رفتی         و هرچه بودگذشت

 

رفتی و رفتن تو آتش نهاد بر دل             از كاروان چه ماند جز آتشی به منزل