روزی مردی نزد بودا آمد و گفت، "من بسیار ثروتمند ھستم و فرزندی ندارم و ھمسرم ھم

مرده است. حالا من پول فراوانی دارم. مایلم کاری خیر انجام بدھم. می خواھم برای فقرا و

رنجدیدگان کاری انجام دھم. فقط بھ من بگو، چکار باید بکنم؟"

و گفتھ شده کھ بودا بسیار غمگین شد و اشک از چشمانش جاری گشت.

مرد بسیار متعجب شد و گفت، "چرا اشک می ریزی و غمگین ھستی؟ چھ شده؟"

بودا گفت، "تو نمی توانی بھ ھیچکس کمک کنی، زیرا ھنوز حتی بھ خودت ھم کمکی

نکرده ای. و نمی توانی عملی مھربانانھ انجام دھی، زیرا انرژی ھایت ھنوز در پایین ترین

سطح جاری ھستند. فلز پست تو ھنوز طلا نشده است. درواقع، من برای تو بسیار متاسف

ھستم. تو می خواھی بھ دیگران کمک کنی، ولی کمکی نمی کنی. تو ھنوز وجود نداری،

زیرا آن ھشیاری ھنوز درتو رخ نداده است و بدون ھشیاری چگونھ می توانی باشی؟

تو مرکزی واقعی نداری کھ مھربانی بتواند از آن مرکز جاری شود."