پسر بچه ای در یک پیک نیک روز یکشنبه گم شد مادرش با دلواپسی شروع به گشتن کرد و به زودی صدای پسر بچه ای را شنید که میگوید استل استل مادر به سرعت به سمت صدا رفت و پسر بچه را یافت و او را در آغوش کشید مادر از او پرسید چرا مرا استل صدا می زدی بجای مامان؟ زیرا آن پسر قبلا هرگز مادرش را به نام صدا نزده بود پسرک جواب داد خوب فایده ای نداشت که مادر صدا بزنم اینجا پر از مادر است. اگر مادر صدا بزنی اینجا پر از مادر است باید شخصا صدا ی بزنی تا زمانی که خدا به صورت شخصی مخاطب واقع نشود و با نام کوچک صدا نزنی هرگز در زندگی تو واقعیت نخواهد شد میتوانی به نام پدر صدا بزنی ولی پدر چه کسی را خطاب میکنی وقتی مسیح او را پدر خطاب میکرد این یک خطاب شخصی بود ولی وقتی تو او را پدر خطاب میکنی مطلقا غیر شخصیست وقتی مسیح او را پدر میخواند معنی داشت وقتی تو او را پدر میخوانی بی معنی است هیچ تماسی برقرار نکرده ای.فقط تجربه زندگی نه باورها نه فلسفه فقط تجربه زندگی میتواند تو را قادر کند او را شخصا بخوانی آنوقت میتوانی با او برخورد کنی و تا با خداوند برخورد نزدیک نداشته باشی فقط خودت را با کلام قول میزنی با کلامی تو خالی و پوچ با کلامی بدون محتوا.