دگرم وعده ی دیدار وفایی نکند
مگر ای وعده ، به دیدار قیامت باشی
 شبنم آویخت به گلبرگ که ای دامن چاک
 سزدت گر همه با اشک ندامت باشی

تو را چشیدمو و شیرین تر از وفا بودی

تو ای عزیز كه بودی مگر خدا بودی

دیده فرو بسته ام از خاکیان

تا نگرم جلوه ی افلاکیان

شاید از این پرده ندایی دهند

یک نفسم راه به جایی دهند

سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندی   خطاب آمد که واصق شو به الطاف خداوندی

یکی درد و یکی درمان پسندد         یکی وصل و یکی هجران پسندد

من از درمان ودردو وصل هجران         پسندم انچه را جانان پسندد

8->8->8->منی كه نام شراب از كتاب می شستم

زمانه كاتب دكان می فروشم كرد8->8->8->

مرغ دلگیرم و کنج قفسی می خواهم،

که غریبانه سر خویش کنم در پَر خویش