یک دعایی هست تو مفاتیح الجنان از امام صادق(علیه السلام) به اسم دعای غریق برا ی نجات تو آخر الزمانه (( یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک))که حضرت اصرار دارن همینجوری خونده بشه فکر کنم خیلی کمک کنه

سلام به همگی

پست های قبلی رو خوب نخوندم یه قسمت از نظر خودم رو می نویسم:

طی این مر حله بی همرهی خضر مکن       ظلمات است بترس از خطر گمراهی

اولین مسئله به نظر من داشتن یه راهنمای خوبه. خیلی از دوستان رو میشناسم که در مسیر تقویت ایمان به ظلمات و تاریکی راه پیدا کردن. تقصیری هم ندارند جون دو راهی ها زیاده و کسی که راه بلد نباشه حتما گمراه میشه.

دومین مسئله برای مجرد هایی مثل خودمه که تا ازدواج نکنیم داریم حرف بیهوده میزنیم و از نصف ایمان صحبت می کنیم.

سومین نکته همنشینی و مصاحبت با خوبان هست که تاثیر زیادی خواهد داشت.

نباید تو آسمون ها و رویا ها دنبال تقوا گشت. همونطوری که بسیار توسط بزرگان ما تاکید شد تقوا چیزی جز انجام واجبات و ترک محرمات نیست. پس الکی دنبال سیر و سلوک های کذایی و ساخته ی ذهن خودمون نریم تا از اون طرف دره نیافتیم.

در مورد به نتیجه رسیدن واقعه ی عاشورا بزرگان می فرمایند:

رهبر آگاه(امام حسین (ع))، هدف متعالی(رضای خدا)،یاران جانفشان و...

اینها  باید برای ما الگو باشه...

یاحق