امروز برای غزه می نویسم . حرف دلم که مدتی است می خواهم بگویم و چه زمانی بهتر از اکنون .

با خودم فکر می کردم که غزه این روزها برای خودش در لغت نامه ها جا باز کرده است .

غزه یعنی درد

                     یعنی خون

                                       یعنی کودکان آواره

                                                                  یعنی سختی و محنت

غزه یعنی اشک لغزان مادری که برای فقدان فرزندش می گرید یا کودکی که مادر از دست داده است .

باز هم هست ...

غزه یعنی اسارت

                           یعنی تجاوز به یک ملت

                                                              یعنی محاصره

                                                                                   یعنی بی آب و غذا و بی همه چیز

اما برای غزه معانی زیباتری هم یافتم :

غزه یعنی مقاومت

                           یعنی ایثار

                                          یعنی فداکاری

                                                                 یعنی اتحاد

                                                                                     یعنی شجاعت

غزه پدری که جانش را فدای کودکش می کند یا کودکی که برای حفظ پدر می میرد .

باز هم هست ...

غزه یعنی ...

و باز که فکر می کردم ٬ دیدم چه سرگذشت آشنایی دارد این غزه . مانند سرگذشت آن ۷۲ تن در آن خاک آسمانی . مانند امام حسین (ع) و یارانش .

دیدم اگر غزه در محاصره است ٬ امام حسین (ع) هم بود . دیدم اگر غزه بی آب و برق و غذاست ٬ کربلائیان هم بودند . دیدم حتی یک نفر از غزه تسلیم زر و زور نشد ٬ کربلائیان هم نشدند . دیدم کودکی در کربلا به خاطر یک قطره آب جان داد ٬ در غزه هم ... . دیدم که چگونه بی رحمانه بر این دو سپاه ( کربلائیان و مردم غزه ) حمله بردند ولی آنها ...

ولی آنها ایستادند و ایستاده اند .

غزه باید بداند همانطور که امام حسین (ع) و یارانش ٬ همانطور که عاشورا ٬ همانطور که کربلا و همانطور که حقیقت زنده است ٬ غزه زنده خواهد ماند تا ابد .

اما یک تفاوت بزرگ هم میان غزه و کربلا دیدم که حیفم آمد از آن ننویسم . می نویسم تا غزه بداند ...

بداند و بداند ؟!!

غزه اکنون اگرچه دربرابر شیاطین بزرگ دنیا ایستاده است و یک تنه با آنها می جنگد اما تنها نیست و این را راهپیمایی ها ٬ بیانیه ها ٬ محکوم کردن دولت ها و ملت ها و ... می گوید اما امام حسین (ع) هم در برابر بزرگ ترین شیاطین ایستاده بود . چه کسی پشت او بود ؟

مگر تمام مردم به آنها پشت نکردند .

                مگر آن موقع برای شهادت آنها خوشحالی نکردند .

                                مگر مظلومانه ترین شهادت ها در کربلا نبود .

                                                        مگر ملتی برای آنها راهپیمایی کرد .

نه ٬ آنها رفتند و می دانستند که این رفتن برگشتی ندارد . تنها با رفتن آنهاست که حقیقت به میان مردمی جاهل برمی گردد .

پس غزه بدان ...

بدان این حرف ٬ حرف دل تمام عاشقان حضرت عباس (ع) است .

غزه تنها نیست . یک گلوله بر پیکره غزه یعنی یک گلوله بر پیکره اسلام و شیعه و این گلوله ها سیلی خواهد شد که به یاری آن منجی موعود دنیای کفر و استکبار را زیر و رو خواهد کرد .

=============================================================