| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
81
|
438
|
90/7/12 (16:08)
|
|
||
|
|
47
|
272
|
90/8/11 (16:50)
|
|
||
|
|
69
|
445
|
89/12/1 (00:03)
|
|
||
|
|
82
|
613
|
91/2/2 (10:32)
|
|
||
|
|
1
|
6
|
90/9/10 (12:29)
|
|
||
|
|
1
|
24
|
90/8/14 (10:27)
|
|
||
|
|
0
|
5
|
90/5/19 (21:11)
|
|
||
|
|
2
|
63
|
90/5/13 (19:20)
|
|
||
|
|
8
|
77
|
90/5/13 (15:25)
|
|
||
|
|
0
|
4
|
90/5/5 (02:45)
|
|
||
|
|
1
|
43
|
90/1/13 (14:20)
|
|
||
|
|
0
|
15
|
90/1/12 (15:17)
|
|
||
|
|
0
|
4
|
89/12/20 (00:34)
|
|
||
|
|
1
|
10
|
89/12/14 (11:23)
|
|
||
|
|
4
|
50
|
89/10/26 (02:34)
|
|
||
|
|
3
|
58
|
89/10/16 (11:41)
|
|
||
|
|
3
|
34
|
89/8/12 (11:24)
|
|
||
|
|
7
|
45
|
89/7/11 (20:03)
|
|
||
|
|
1
|
72
|
89/6/28 (09:52)
|
|
||
|
|
4
|
73
|
89/6/21 (15:29)
|
|
Indeed, Tommaso Dorigo, a member of the CMS collaboration at CERN in Geneva, which is also concerned with the analysis of symmetry in particle decays, cautions that the anomaly might not be so large if the uncertainty in the predicted asymmetry has in fact been underestimated. One potential cause of such an underestimation could be the modelling of how quarks and gluons are distributed within the colliding protons and antiprotons. So-called parton distribution functions, he points out, are measured in other experiments and then extrapolated to the energies at which the Tevatron operates and it is possible, he says, that this extrapolation produces a larger uncertainty than estimated. "The predicted asymmetry is just like a soup," he adds, likening the soup's recipe to the Standard Model. "There are many ingredients in the soup, and if the soup tastes bad, this may mean that one ingredient was not fresh; it does not necessarily mean that the recipe is wrong."
Establishing whether or not the latest result is watertight will require collecting more data at the Tevatron, says Roser. As he points out, the Tevatron is ideally suited to studying this asymmetry because the proton/anti-proton collisions automatically lead to pairs of top quarks and anti-top quarks. Producing anti-top quarks at the LHC, in contrast, requires collecting huge amounts of data because the accelerator's collision energy must be just right to produce an anti-top quark out of the vacuum. Roser adds that he is "disappointed but not surprised" that the Tevatron has not been granted a hoped-for extension beyond September, but expects the US collider to "still dominate the physics landscape for the next year to 18 months".
REF:http://physicsworld.com/cws/article/news/44784
به گزارش خبرگزاری مهر
، محققان مركز تحقیقات اتمی اروپا - سرن - طی گزارشی كه در نشریه نیچر
منتشر كرده اند اعلام كردند چگونه توانسته اند 38 اتم ضد هیدروژن كه ساده
ترین نوع ضد ماده به شمار می رود را به دام انداخته و آن را برای دو دهم
ثانیه حفظ كنند.
به گفته راب تامپسون رئیس بخش فیزیك و اخترشناسی دانشگاه كالگاری 38 اتم هیدروژن بسیار كم و ناچیز است و از توانایی تامین انرژی رسانی برای سوخت رسانی به فضاپیماها و یا حتی گرم كردن یك فنجان قهوه برخوردار نیست.
با این حال همین مقدار كوچك نیز برای دوستداران علم فیزیك خبر بسیار بزرگی به شمار می رود. با تنظیم و برنامه ریزی دقیق این روند دانشمندان امیدوارند به تدریج بتوانند برخی از بزرگترین رازهای جهان هستی را كشف كنند.
نظریه های زیادی بر این اساسند كه طی انفجار بزرگ مقادیر مشابهی ماده ( اتمهایی با بار مقبت و منفی) و ضد ماده (انتهایی با بار منفی و مثبت) به وجود آمده اند و زمانی كه با یكدیگر برخورد كرده اند هر یك از این تركیبها دیگری را به بیرون رانده و انفجاری كوچك از انرژی را به وجود می آورند.
اما فیزیكدانان از گذشته در جستجوی پاسخ این سئوال بوده اند: در صورتی كه در هنگام انفجار بزرگ مقدار ماده و غیر ماده برابر بوده است، چرا این تركیبها یكدیگر را نابود كرده اند؟ و چرا امروز جهان مملو از ماده است و ضد ماده در طبیعت غایبی بزرگ به شمار می رود؟
شاید آزمایش بر روی ضد ماده های به دام افتاده بتواند این عدم تعادل جهانی را به گونه ای توجیه كند. بر اساس مدل استاندارد فیزیك ذره ای، ضد هیدروژن و هیدروژن باید از لایه های انرژی یكسانی برخوردار باشند، مقداری كه هنگام انفجار یك اتم تحت تاثیر پرتو لیزر و واكنش در برابر نیروی گرانش قابل محاسبه باشد.
سرن در سال 2002 نیز موفق به تولید ضد هیدروژن شده بود اما رفتارهای تكاپویی آنها به گونه ای بود كه مطالعه بر روی آنها را غیر ممكن می كرد. این به آن دلیل بود كه به محض برخورد اتمهای ضد ماده با جسمی دیگر، یا حتی دیواره اتاقكی كه در آن به وجود آمده بودند این اتمها ناپدید می شدند.
بر اساس گزارش AOL، محققان به مدت پنج سال در حال ابداع شیوه ای بودند تا بتوانند ضد هیدروژن را تا دمایی نیم درجه بالاتر از صفر مطلق، پایین ترین حرارتی كه به صورت نظری وجود دارد، سرد كرده و آنها را در حالت كم انرژی قرار دهند. سپس اتمها با قرار گرفتن در محیطی مغناطیسی از برخورد با دیواره های اتاقك حفظ شدند.