نشانده ها همان فرد سو م روابط عاطفی هستند !! انتخاب اغلب انها از قا عده خاصی تبعیت نمی کند  بر حسب کمبود نیاز در فرمها و مدلهای مختلف عر ضه می شوند !! برای درک متقابل تا مین نیاز جنسی هم صحبتی خالی نبودن عر یضه مردن از خوشی و گاهی هم برای کمی بودن !! پس ماند های  روابط عاطفی با حر ص به نشانده ها خورانده می شود !! گاهی فقط کافی ست روی شخصیت کسی بالا بیاوریم !! یک دور خیز بزرگ و می رویم که با جهش از روی  یک نیاز  درک نشده فقط در ابتدا با کمی سنت شکنی از از خودمان  عبور کنیم !! هر چقدر که عاصی تر باشیم  روی انتخاب نشا نده ها هم دقت کمتری می کنیم !! وقتی از کلیات یک رابطه با لگد به بیرون پر ت شدیم قبل از انکه با مخ توی باقالی ها برویم در زند گی فرد سومی حلول خواهیم کرد !! خیلی که متعهد باشیم اولی و دومی را رد می کنیم  و روی سومی زوم می کنیم !! می دانید گاهی نشانده ها هم ان نیاز سر کوب را نمی توانید عا جلا بر اورده کنند !! اما  این راه حل  دم دستی خیلی از ما برای چزاندن شریکمان است !!
در روابط عاطفی دور وبرم همیشه  گفته یکی از دوستانم را به خاطر می اورم !! او می گفت وقتی از فلانی  حال دوست پسرش را پرسیدم   ! خندید و گفت !! خیانت به رسول ساخته !!! دیگه مثل ادم تا می کنه !!!
 قطعا این دستگاه بی نهایت جواب برای دلایل این امر دارد و ( مرد و نشانده )- (زن و نشانده) - (مرد و زن و نشانده ) -( مرد و زن )  می توانند جواب های ما برای پیدا کرد ن مقصر های مختلف باشد بد یهی است مورد هیچکدام با در نظر گر فتن شرایط غیر قابل قبول می باشد !! پس پیدا کردن مقصر  برای  داستا نهای  همیشگی خیانت فقط در کلیشه ای  ترین حالات  جواب می دهد !!
برای روابط چهار گوشه هم  تئوری پیچیده تری مطرح میشود !! یادم می اید وقتی فیلم CLOSER را دیدم تا مد تها دنبال بد ترین ها و بهترین های ان بودم !!  انچه مسلم  است قبح اعمال اینچنینی هیچگاه از بین نمی رود اما  به ساد گی دو دوتای ذ هنی هم نمی توان مجوز رسمی ان را دریافت کرد !! این عمل در وهله اول مثل خیانت به خود می ماند ! به همه انچه به بهانه دوست داشتن دیگری   اند یشیدن به انها را حتی برای یک لحظه گناه می دانیم !!  پس انچه شخصی گناهکار را بیشتر ازار می دهد ندیده گر فتن خود است و  ارضای یک نیاز ساده به پیچید ه ترین شکل درست مثل اینکه در حین افتاب بالانس  بخواهی ساندویچ خوشمزه ات را بخوری هر چقدر هم که ان را بجوی واقعا نمی توانی قورتش دهی !! باور کن خفه میشوی !!
  نظریه خنده دار من برای  زند گی خودم این است ! همیشه جوری زند گی می کنم که اگر بر حسب اتفاق یک روز به مسابقه لحظه حقیقت دعوت شدم !! بدون اینکه ارامش زند گی من و همسرم به هم بخورد  بتوانم چند صد هزار دلاری به جیب بزنم !! میبینیم اقتصادی تر این  راه است که وجدان پاکی داشته باشیم !!

و اما دوستی داشتم که می‌گفت: من به طرف مقابلم وفادارم و از او وفاداری می‌خواهم... ولی اگر روزی به من خیانت کرد و شخص سومی را وارد زندگی کرد، بدون این‌که خودم را کوچک کنم یا بخواهم او را به زندگی برگردانم، یا ناله و نفرین و شکایت کنم... من هم می‌روم دنبال نفر چهارمی... یعنی این مثلثی که اینجا عنوان شد تبدیل می‌شود به یک مربع... شاید... نمی‌دانم... برخی‌ها هم حفظ عزت نفسشان را در این کار می‌‌بینند...

دیروز داستان یك چهار ضلعی احمقانه رو شنیدم و یاد حرف سپیده اُفتادم !!

دختری و پسری كه كلی عاشق و معشوق هم بودن چهار سال پیش با هم ازدواج كردن . سه سال پیش صاحب یك فرزند پسر شدن و از دو سال پیش زن متوجه شد كه شوهرش داره بهش خیانت می كنه . زن كوچكترین تلاشی برای اصلاح زندگیش نكرد و خیلی رُك به همسرش گفت كه اگر به این كاراش ادامه بده اون هم می ره برای خودش ... !! و مرد بی اعتنا به حرف زنش به شب دیر خونه اومدن و عیاشی ادامه داد تا جایی كه پسرشون رو هر روز به یكی می سپردن و هر كدوم به سویی می رفتن !!

تا اینكه دیروز شنیدم ؛ زن ، شوهرش رو تو خیابون با یه دختر می بینه اما با اینكه خودش هم كم رسوائی به بار نیاورده بود ، از حسادت ، یه دعوای مفصل وسط خیابون راه می ندازه و بعد می ره خونه به قصد خودكشی كلی قرص می خوره !!!

از دیروز تا به حال دارم به اون مربع احمقانه فكر می كنم و به اون پسر بچه 3 ساله كه هیچ نقشی تو اون چهار ضلعی نداره !! به اون زن احمق فكر می كنم كه وقتی داشته به قصد خودكشی قرص می خورده ، جُز مقابله به مثل كردن با شوهرش و جُز خودش و احساس خودش هیچ چیزی رو ندیده !! چرا ندیده كه یه پسر بچه 3 ساله داره .... یعنی هیچ چیزی براش مهمتر از همسر عیاشش نبوده ...  

نمی‌دانم رمان "سرخی تو از من" ِ سپیده شاملو را خوانده‌اید یا نه؟ اگر نخوانده‌اید توصیه می‌کنم بخوانید... در این رمان طیف متنوعی از مردان و زنان و مسائل دست به گریبانشان را می‌بینیم... اما ماجرایی است در بطن این رمان که به درد این بحثمان می‌خورد... خیلی هم...

لیلا دکتر روانپزشک بسیار موفقی است... داریوش همسرش مردی است با موقعیت اجتماعی خوب... و مهناز نقطه‌ی سوم این ماجرا... می‌بینید که مثلث تشکیل شده است... آن هم پس از سی سال زندگی مشترک بسیار آرام و بی‌دغدغه... نازنین دختر داریوش و لیلا در جریان روابط پدرش و مهناز قرار گرفته است... لیلا همه چیز را می‌داند ولی با هیچ کس در این رابطه حرفی نزده است...

اینجا متن کوتاهی از گفتگوی لیلا با دوست و همکارش مهرتاش را می آورم که از بهترین بخش‌های کتاب "سرخی تو از من" می‌باشد... به نظرم تک تک جملات رد و بدل شده می‌تواند نکته‌ای درخور باشد برای بحثمان... البته این هم صرفا یک ‌case است با پرداخت یک نویسنده‌ی توانمند (که اتفاقا زن هم هست) که شاید مشابهش را در دنیای واقعی هم بارها و بارها دیده باشیم...

...

مهرتاش روبروی لیلا نشسته است. لیلا تلفنی با داریوش حرف می‌زند، ابروهایش در هم رفته و می‌گوید: "باشه عزیزم... نه عزیزم... چه عیبی داره".

وقتی گوشی را می‌گذارد مهرتاش می‌پرسد: "تو در هفته به طور متوسط چند تا دروغ می‌گی؟"

"من؟"

"اوهوم."

"خیلی کم. شاید هیچی."

مهرتاش می‌خندد. "چند تا دروغ می‌شنوی؟"

"خب نمی‌دونم. شاید خیلی. فاله؟"

"نه عزیزم. ریاضیاته. طبق آخرین فرمولی که من کشف کردم بین تعداد دروغ‌هایی که انسان می‌شنود و تعداد دروغ‌هایی که می‌گوید رابطه‌ی مستقیم وجود داره."

"ضریبش رو هم کشف کردین؟"

"نکته‌ی مهم اینجاست. تقریبا بله. ضریبش در افراد مختلف متفاوت است ولی فکر می‌کنم ترس و حسابگری دو فاکتور اصلی باشند."

"چی می‌خوای بگی؟"

"وقتی نزدیک‌ترین آدم‌ها بهت دروغ می‌گن چه حالی داری؟"

لیلا اول با ابروهایی بالا رفته و اخم و بعد با ته‌لبخندی که بیشتر به پوزخند می‌ماند می‌گوید: "همون حالی که تو داری."

"ولی تو خودت رو به نفهمیدن می‌زنی."

لیلا لبخند را پهن می‌کند روی لب‌ها و می‌گوید: "این هنر من است، آقا."

"و تکرارش برای خودت و دیگران هم..."

مهرتاش بلند می‌شود و چند قدم توی اتاق راه می‌رود و بعد می‌ایستد روبروی لیلا. "تو هیچ وقت نمی‌خواهی از این موضوع حرف بزنی؟"

"کدوم موضوع قربون؟"

"موضوع داریوش و مهناز."

لیلا بی‌مکث می‌گوید: "هر کس آزاده اون طور که دلش می‌خواد زندگی بکنه."

"حریم تو چی می‌شه؟"

"کسی با حریم و حرم من کاری نداره."

"فکر نمی‌کنی داریوش از مهناز با نازنین هم حرف زده؟"

نازنین جزء حریم خودشه."

"این که بگذاری فکر کنه ابلهی و هر دروغی رو که بهن می‌گن باور می‌کنی چه‌طور؟"

...

ادامه

"بسه مهرتاش. زندگی زناشویی چی می‌خواد؟ احترام. که داریوش کم نمی‌گذاره. امنیت. که همین‌طوره. خانواده و کانون که حالا هم وجود داره. دوستی. که بین من و داریوش در حد لازم هست. چی می‌خواد دیگه ازدواج؟ عشق؟ بسه مهرتاش. عشق توی ازدواج توهمیه برای همخوابگی. اگر به این توهم احتیاج نداشته باشی چی؟ داریوش می‌خواد بره. خب بره. موقعیت اون توی زندگی من تاثیری نداره."

"تو می‌ترسی. تو مثل خیلی از زن‌هایی که خودت ازشون خسته می‌شی می‌ترسی."

صدای لیلا بلند شده. " من نمی‌ترسم. وقتی عشقی نیست و تو فقط یک سری نیازهای فیزیکیت رو رفع می‌کنی چه فرقی داره کی باشه؟ بهتر نیست پدر بچه‌ت باشه؟ کسی باشه که یک عمر باهاش زندگی کردی؟ هیچ چیز هم به هم نخوره."

...

ادامه

لیلا همان طور با صدای بلند می‌گوید."هیچی نمی‌تونی به من بگی که خودم ندونم."

هر دو سکوت کرده‌اند. لیلا می‌گوید."چی انتظار داری؟ انتظار داری عشق بعد از سی سال باقی بمونه؟"

مهرتاش پوزخند می‌زند. "چرا نمونه؟"

"تو ایده‌آلیستی."

"شاید."

"مگر آدم‌ها چه‌قدر حیطه‌ی ناشناخته دارن، چقد راز دارن چقدر..."

"هرچی توی داریوش شناختی برات حل شده؟ وقتی تموم رازهای وجودش رو کشف کردی برات تموم شده؟ مگه عشق سریال شرلوک‌هلمزه؟"

"نه. تموم نشده. ولی عادی می‌شه. یکنواخت می‌شه. خسته‌‌کننده می‌شه."

"تو می‌خوای بگی داریوش دیگه هیچی نداره که اون رو به خودت نزدیک کنی؟ خب این که فاجعه است. این که دیگه هیچی نیست."

"نه. نه هیچی. عشق نیست."

مهرتاش خیره به لیلا نگاه می‌کند و پوزخند می‌زند.

"داریوش یک فضای تازه پیدا کرده. یک فضای تازه برای کشف، برای وصل شدن. چرا باید ازش بگیرم؟"

"پس دوستش داری. دوستش داری و با تمام اهانتی که به تو می‌‌کنه، هنوز هم دوستش داری و بودنش برات کافیه."

لیلا سرش را بلند می‌کند: "دوست داشتن، عاشق بودن، شفقت داشتن، من نمی‌خوام همه چی رو تحلیل کنم. نمی‌خوام مهناز رو ازش بگیرم. اون الآن خوشبخته. چرا باید خوشبختی آدمی رو که هیچ وقت به من بدی نکرده رو به هم بزنم؟ چرا بایدآرامش خودم رو به هم بزنم؟ چون مال منه؟ چون ما سی سال پیش یک ورق کاغذ رو با هم امشا کردیم. نه. توی این سی سال اگر عشق تموم شده، چیزهای دیگه‌ای هست. اسمش رو بذار محبت. اسمش رو بذار انصاف. چقدر به حرفهای من در مورد مریضی و بدبختی گوش کنه. چند سال بوی عطر من رو استنشاق کنه؟ تو چند سال می‌تونی به بهترین موسیقی دنیا گوش بدی؟ مهرتاش بسه این همه ایده‌آلیسم. بیا روی زمین."

مهرتاش بلند می‌خندد. "کی ایده‌آلیسته؟ من یا تو؟ که خودت رو از تمام صفت‌های انسانی خالی کردی و نقش الهه‌ی درک و فهم و شعور رو بازی می‌کنی. دوستش داری و حسابگری می‌کنی. بهش وابسته‌ای... دوستش داری و حساب می‌کنی از دست دادنش خیلی سخته. به همین اکتفا کردی به گوشه‌ای از بودنش. فکر می‌کنی بخشیدیش. آزادی رو بهش هدیه دادی و با این کلک همه چی رو یک طور دیگر به خودت نشون می‌دی. اهانت به خودت را فراموش می‌کنی، وابستگیت رو فراموش می‌کنی و ادای آدمهای بخشنده و آزاده رو درمیاری. ولی هیچکدوم از اینها نیستی. لیلا. در مورد داریوش نیستی. تو نه اون رو می‌بخشی و نه تحمل نبودنش را داری. حداقل بلند شو و مثل زنهای واقعی آستین بالا بزن و بجنگ."لیلا با چشم‌های گشاد شده به مهرتاش نگاه می‌کند.

"یا می‌خوای بگی ارزش جنگیدن رو هم نداره. ولی نمی‌جنگی چون می‌ترسی ببازی. می‌ترسی این یک تکه سایه‌ی الکی رو هم از دست بدی. تو مطمئن نیستی توی این جنگ از مهناز ببری. البته خیلی‌ها این‌طورین. "

"من خیلی‌ها نیستم مهرتاش."

"نشد. اولین قدم یک آدم درست و حسابی که یک عمره دکتر هم هست اینه که بدونه اون هم مثل همه است. مثل خیلی‌های دیگه. مثل هر موجودی که اسمش آدمیزاده. لیلا تو هم آدمی. نه آهن نه سیب‌زمینی."

لیلا لبخند می‌زند."ببینم تو برای چی داری بحث می‌کنی؟ چه فرقی داره چرا من دارم با داریوش زندگی می‌کنم. حالا که هست. دلیلش دیگه چقدر مهمه؟"

مهرتاش نگاهش می‌کند."چرا همه‌ی آدمها حق عاشق شدن دارند، حق معشوق بودن دارند، و تو نداری؟ تو می‌تونی عشق داشته باشی. یک عشق واقعی و تمام. ولی با داشتن داریوش در ورود به حریمت رو بستی."

لیلا نگاهش می‌کند. لبخند می‌زند. "در قلب خودم رو که نبستم."

... راستی! روزانه چند سطر از این گفتگوها رد و بدل می‌شود... با همین توجیه و تفصیل‌ها...

* بخش‌هایی از کتاب "سرخی تو از من" : سپیده شاملو. نشر مرکز. چاپ اول. اردی‌بهشت 1385.  و جزء سه رمان برتر جایزه‌‌‌ی روزی روزگاری

...