تا بحال به این موضوع فکر کردیدکه ما تا کی باید همچنان جهان سوم باقی بمانیم و در خواب غفلت رویایی برتری و سرافرازی می ببینم در صورتی که حاضر نیستیم به کوچکترین افکار ، روابط و اعمال  خود فکر کنیم ،مسئولیت قبول کنیم و  راه درست رابرگزینیم ما در خواب هستیم خواب خوش سرمستی و غفلت .

شگفت انگیز اینکه  ما  دوست داریم پیشرفت کنیم اما  طاقت و تحمل شنیدن حرف تازه ا ی را نداریم چه برسد به اینکه فکر کنیم  تحلیل کنیم  یا حتی عمل کنیم .

تاسف آور تر اینکه  هر فردی که حرف یا فکر  تازه ای برای گفتن داشته باشد اگر  دوست باشد  باید ابتدا از هفت خوان گزینش ما رد شود و و بعد اخراج و  گرنه به صلیب کشیده میشود و مستحق رمی جمره .

بدبختانه در وجود ما حسادت ، خود بزرگ بینی ، بایکوت نگه داشتن فکر و اندیشه  جزو لوازم اولیه زندگی شده چراکه شهامت و جرات فکر و عمل نداریم پس راحت ترین کار برا ی  سقوط نکردنما ن  بسته نگه داشتن و جلوگیری از  بروز ندان دیگران است .

یا اینقدر  ضعیف و بدبخت هستیم که باید با آه و ناله والتماس  به مقصود برسیم یا انقدر  متکبر و  جاه طلب که  بودن خودمان مساوی با نبود دیگران  بحساب  میاوریم .

زندگی ما فقط  یک گزینه دارد"  یا "

من" یا" دیگران

با کوچکترین موفقیت به اوج سر می زنیم و با کمترین شکست  سر از  دره ها نیستی و بن بست .

زندگی ما دو رنگ دارد سیاه و مشکی

کاش اینقدر بزرگوار بودیم که حداقل برای خودمان دل می سوزاندیم . کاش به داد خودمان برسیم . باور کنیم که بزرگ بودن بزرگ شدن و حرف تازه داشتن آنقدر ها هم  سخت نیست که نتوانیم .

کاش انقدر قدرتمند بودیم که محبت کنیم، توجه کنیم ، دل بسوزانیم . و پذیرای محبت و توجه دیگران باشیم .

کاش انقدر ساده بودیم که انسانها را همانطور که هستند باور کنیم . و کمک کنیم که همانطور که می خواهند و میخواهیم  باشیم  . باور کنیم زندگی  اجتماعی ما نیازی به قاضی و  دادستان شدنمان ندارد. ما احتیاج به دادرسی داریم  . به دا هم رسیدن عجیب و خارق العاده نیست .  

باور کنیم ... مهربان بودن سخت نیست ، محبت کردن سخت نیست ، خوب فکر کردن و خوب عمل کردن سخت نیست ، ساده بودن و صادق بودن سخت نیست

 انکار کردن ، پیش داوری کردن ، تهمت زدن ، کوچک شمردن  ، بی اعتبار کردن دور از شان انسانیت ماست .و باور کنیم که سخت است انسانیتمان راپنهان کنیم .