نصرت رحمانی خودش رو مثل همه می دانست و مثل همه بود و شاید همین بود که تافته ی جدا بافته نشد و کمتر نامش را برده اند . او خودش به دنبال کاسبی فرهنگی نبود و خودش فقط خودش بودوشعرش.    

و حالا مارا چه شده که دیگر حتی در کلوبش هم نامی از او نمی بریم...

که حتی دیگر به حرمت نصرت هم که شده به کلوبش سری نمی زنیم....و هیچ..............