مایی كه اینجا عضو شدیم ...شاید چشمون به این كلوب خورده و شایدم نه همچین چیزی و سرچ كردیم و اومدیم عضو شدیم و شایدم برای مخالفت با مواضعی كه اینجا مطرح میشه شایدم برای قیف صلح طلب بودن اومدن ....به هر دلیلی كه عضو شدیم یا به بی دلیلی شاید به هر حال یه سوال از خودمون دارم ...چرا باید مخالف جنگ باشیم ...ایا این مخالفت انقدر ارزش داره كه قسمت اعظم انچه به هم چفت كرده ایم و ناسونالیسم می نامیم رو رها كنیم ...ایا اونقدر ارمانی هست كه تمام انچه تا به امروز افتخار ملی دانسته اند و شاید از این پس هم خواهند خواند و هویت ملی مان را ر ان سوار شده ...سوار كرده ایم یا كرده اند فراموش بلكه انكار كنیم ..ایا ما دچار نوعی پارادوكس درونی بین عقاید و احساساتمان نیستیم ؟ یا خارج از این برای كسانی كه دیدگاه فرا ملی دارند و فراتر از ملیت به مسائل نگاه می كنند هر چند این روزها این دوروبر كمتر پیدا می شوند ...انها چرا با جنگ مخالفند ...فقط برای اینكه قبیح است و حیوانی است ...ایا می توان منكر خشونت انسان ها شد و ایا می توان واقعیت ها را انكار كرد كه جنگ از ابتدا وسیله ای برای دست یابی به منافع بوده و ارزش گذاری های كاذب شاید هم حقیقی ابعاد منفی اون پرده نشین كرده ؟ كی فرا می رسد زمانی كه ما بی غل و غش و رك از خودمون بپرسیم كه چرا با جنگ مخالفیم و در اون باره بیندیشیم نه صرفا برای پاسخ گویی سرسری ؟‌!