قارئه الفنجان

زن فالگیر

جلست
 نشست
جلست و الخوف بعینیها 
نشست و ترس در دیدگانش بود
تتامّل فنجانی المغلوب
 به فنجان واژگونم به دقت نگریست
قالت یا ولدی لاتحزن
 گفت: پسرم اندوهگین مباش
فالحبّ علیكَ هوالمكتوب یا ولدی
 پسرم عشق سرنوشت توست
الحبّ علیك هو المكتوب یا ولدی
 پسرم عشق سرنوشت توست
یا ولدی قد مات شهیدا ً
پسرم به یقین شهید است
من مات فداءاً للمحبوب
آن که در راه محبوب جان بسپارد
یا ولدی،یا ولدی
پسرم، پسرم
بصّرت، بصّرت و نجّمت كثیراً

بسیار نگریسته ام و ستارگان را بسیار مرور کرده ام
لكنّی لم اقرا ابداً، فنجانا یشبه فنجانك
اما فنجانی شبیه فنجان تو نخوانده ام
بصّرت بصّرت و نجّمت كثیرا

بسیار نگریسته ام و ستارگان بسیار را مرور کرده ام
لكنی لم اعرف ابداً احزانا تشبه احزانك
اما غمی که مانند غم تو باشد نشناخته ام
مقدورك ان تمضی ابداً فی بحر الحبّ بغیر قلوع
سرنوشتت، بی بادبان در دریای عشق راندن است
و تكون حیاتك طول العمر، طول العمر كتاب دموع

و سراسر کتاب زندگی ات کتابی ست از اشک
مقدورك ان تبقی مسجوناً بین الماء و بین النّار
و تو گرفتاردر میان آب و آتش
فبرغم جمیع حرائقه
با وجود تمامی سوزش ها
و برغم جمیع سوابقه
و با وجود تمامی پی آمدها
و برغم الحزن السّاكن فینا لیل نهار
 و با وجود اندوهی که ماندگار است در شب و روز
و برغم الریح و برغم الجوّ الماطر و الاعصار
 و با وجود باد، گردباد و هوای بارانی
الحبّ سیبقی یا ولدی
پسرم، عشق بر جای می ماند
الحب سیبقی یا ولدی

پسرم، عشق بر جای می ماند
بحیاتك یا ولدی امراة عیناها سبحان المعبود
در زندگی ات زنی است با چشمانی شکوهمند
فمها مرسوم كالعنقود
لبانش چون خوشه ی انگور
ضحكتها انغام و ورود
و خنده اش نغمه ی مهربانی
والشّعر الغجریّ المجنون یسافر فی كلّ الدنیا
موی پریشان او چون مجنون به اکناف دنیا سفر می کند
قد تغدوا امراة یا ولدی، یهواها القلب هی الدّنیا
پسرم زنی را اختیار کرده ای که قلب دنیا دوستدار اوست
لكن سمائك ممطرة و طریقك مسدود مسدود
اما آسمان تو بارانی ست و راه تو بسته ی بسته
فحبیبة قلبك یا ولدی نائمة فی قصر مرصود و
محبوبه ی قلب تو در کاخی که نگاهبانی دارد در خواب است
من یدخل حجرتها من یطلب یدها
هر آن که بخواهد به منزلگاهش وارد شود و هر آن که به خواستگاری اش برود
من یدنو من سور حدیقتها
هر آن که از پرچین باغش بگذرد
من حاول فك ضفائرها
و گره ی گیسوانش را بگشاید
یا ولدی مفقود مفقود مفقود
پسرم، ناپدید می شود ناپدید ناپدید
یا ولدی
پسرم
ستفتّش عنها یا ولدی، یا ولدی فی كلّ مكان

پسرم به زودی در همه جا به جستجوی او خواهی پرداخت
و ستسال عنها موج البحر و تسأل فیروز الشّطان
 از موج دریا و کرانه ها سراغش را می گیری
و تجوب بحاراً بحاراً
و در می نوردی و می پیمایی دریاها و دریاها را
وتفیض دموعك انهاراً
و اشک های تو رود ها را لبریز خواهد کرد
و سیكبر حزنك حتّی یصبح اشجاراً اشجاراً و
غمت چون فزونی می یابد درختان سر بر می کشند
وسترجع یوماً یا ولدی مهزوماً مكسورا الوجدان

پسرم اما روزی بازخواهی گشت، نومید و تن خسته
و ستعرف بعد رحیل العمر
و آن زمان از پس گذار عمر خواهی دانست
بانّك كنت تطارد خیط دخان
که در تمام زندگی به دنبال رشته ای از دود بوده ای
فحبیبة قلبك یا ولدی لیس لها ارض او وطن او عنوان
پسرم معشوقه ی دلت نه وطنی دارد، نه زمینی و نه نشانی
ما اصعب ان تهوی امرأة یا ولدی لیس لها عنوان
چه سخت است پسرم، زنی را بخواهی که نام و نشانی ندارد
یا ولدی،یا ولدی

 پسرم پسرم

سلام ممنون از زحماتتون اما این آدرس لینك كه گذاشتید بسته شده برای تهیه اشعار نزار قبانی با زبان اصلی همرا با ترجمه از كجا باید تهیه كنیم ؟ممنون میشم اگه منو راهنمایی كنید.

رحل القطار                                      قطار حرکت کرد

و نحن ما زلنا علی مقهی                    و ما همچنان حیران در قهوه خانه ی

المحطه جالسین                              ایستگاه مانده ایم

ضاعت تذاکرنا                                   بلیط هامان را گم کرده‌ایم

و لا‌زلنا علی ارض  المحطه تائهین         و در عرصه گاه می‌گردیم                        

لصقت معاطفنا علی  اجسادنا               جامه‌هامان بر تن چسبید

وتبعثرت مدن الحنین                            شهرهای شوق از هم پاشید

هل نحن حقا                                       آیا به واقع ما چاشتگاه

راحلون مع الضّحی                                 خواهیم کوچید؟

ام نحن غیر مسافرین                              یا شاید مسافر نباشیم

رحل القطار                                            رفته است قطار

و لا مکان لنا علی هذی                            جای ما نیست در این

الخریطه                                                   نقشه

لا فی الشمال ، و لا فی الجنوب                   و نه در شمال و نه در جنوب
لا فی الصباح ، و لا فی الغروب                      و نه در بامداد و نه در غروب

رحل القطار،                                              قطار رفت،

و لیس یمکننا الذهاب الی الطفوله                 و ما را از سفر به روزگار کودکی   

و الی بیاض الیاسمین                                 و سپیدی یاسمن ناتوانیم

ها عاد لی بیت اعود الیه                                در سرزمین زنان خانه ای ندارم

فی الوطن النساء.....                                     تا به آن بازگردم

ارایت نهرا عاد یوما للوراء؟.....                          دیده‌ای جویبار آیا راه رفته را باز رود؟

لم ازل من الف عام                                  هزار سال است که هنوز     

لم ازل من الف عام                                 هزار سال است که هنوز             

لم ازل اکتب للناس دساتیر الغرام               برای مردمان فنون عشق را می نگارم

و اغنی للجمیلات،                                 و برای زیبارویان، به هزار لحن 

علی الف مقامِ و مقام.....                        و مقام ترانه می خوانم......... 

انا من اسس جمهوریه الحب                    منم که جمهوری عشق را به پا داشتم

لا یسکنها الا الحمام...                           آن جا که تنها ساکنانش کبوترانند.....

لم ازل من الف عام                                هزار سال است که

احمل الانثی علی ظهری                       زنان را بر دوش می نشانم

و ارسیها علی بر السلام                       و به سرزمین امن و سلام می برم

لم ازل                                               هنوز هم مدام

اعمل کالنحله فی                               چون زنبورکان بر گرده ی بهترین

جمع الازاهیز......                               گلها می نشینم........

 و فی تزیین قاعات الشام                     و به آذین تالارهای شام می کوشم

انا من ربیت دود القزٌ                            منم که باز، کرمکان ابریشم را 

فی اشجار نهدیک                              در درختزاران سینه ات می پرورم

و حرکت احاسیس الرخام                   منم که باز شعور سنگ مرمرینت را برانگیختم

منذ ان غنیت                                     از ان هنگام که

اولی کلماتی ...                                 نخستین واژهایم را سرودم...

و انا ارفع الشمس العشق فی             و خورشید عشق را    

وجه الظلام                                  بر فراز تاریکی برنشانم

لم انم طیله قرن قادم...                 قرنی است که نخفته ام

یا تری ، فی ای قرنٍ قادمٍ...             پس بنگر که در کدامین قرن

سوف انام؟؟...                              خفته خواهی دیدم؟

قبل ان اکتب فی خصرک شعراً          تا پیش از آنکه من باریکی کمرت را در شعر بسرایم

لم یکن عالمنا                                دراین عالم کسی

یعرف ما ریش النّعام ...                      معنای پر شترمرغ را نمی دانست بیش و کم

کنت، یا سیدتی خرساء قبلی            بانوی من! قبل از من تو گنگ بودی و خاموش

و بفضلی صار نهداک                            تا که من امدم و سینه ات را به هزاران کلام

یجیدان الکلام!!                                  آشنا کرده ام

فاشکرینی ....                                  پس هر بار که خود را

کلّما شاهدت اعظاءک                       در آینه می بینی

فی المرایا                                     مرا سپاس گو 

فبدونی                                          که بدون من

لن یکون القدّ قدا                               قامتت هرگز نمی گشت رو

او تکون الساق ساقاً                        و ساق هایت ساق نمی شد 

او  یکون الورد ورداً                           و گل ، گل نمی نمود

و بدونی....                                     و بدون من.....

لن یکون اعصارآ...                           گیسوان گردباد نمی بود

وسیفاً یتحدی                                و تیغی به میدان رزم نمی گشود

وبدونی لن تری فی کتب التاریخ         و در کتاب تاریخی نمی دیدی

عفراء و لیلی..                                عذرا و لیلی را

او تری هنداً... و دعدا...                     هند و ... دعدا را

واشکرینی مره ثانیه                          و باز هم مرا سپاس گو

کلما جاء ربیعٌ او شتاء                        هر بهار و زمستانی که می آید

فبدونی لن کونی قمراً                          که بدون من چنان ماهی نخواهد شد

یسکب الفضه والثلج علی نار المساء        که نقره و برف را بر آتش شب پا شد

وبدونی ...                                            و بدون من....

لن یکون ثغرک مرسوما                             لب هایت چون خط استوا

کخط الاستواء!!!                                       نقش نمی گشت

یا التی رصعت کشمیر یدیها                       ای که دستان کشمیری اش را

بخیوط ٍ من القصب                                    با تارهای از نی ترصیع کرده ام

وحواشی ثوبها برقاقات الذهب...                  و اطراف جامه اش را با زر دوخته ام

یا التی مرت کعصفورٍ ربیعی                         ای که چون گنجشک بهاری

بتاریخ الادب...                                          در تاریخ ادب سر زده ای

اشکری الشعر کثیرا...                               بانو! شعر را بسیار سپاس گو

انتِ, لو لا الشعر یا سیدتی                           که اگر نبود آن ،

لم یکن اسمکِ مذکوراً                                  هرگز نمی گشت رو

بتاریخ النساء                                             نام تو در تاریخ زنان

 

ماخذ از کتاب جمهوری عشق

سلام دوستان

در این آدرس میتونید شعر های نزارو در سایت خودش ببینید در این صفحه شعر بلقیس نزارو خواهید دید كه به نظر من واقعا زیباست شما میتونید در قسمت شعر نزار شعرای دیگشو ببینید

http://nizar.ealwan.com/poet.php?action=fullnews&showcomments=1&id=73

سلام

من قبلا اشعاری از نزار دیده بودم اما هیچ وقت نخوندمشون

اما وقتی شعر قولی احبك را با صدای كاظم الساحر شنیدم مشتاق شدم بقیه اشعار نزار را بخوانم

شعراش واقعا زیباست ممنون كه ترجمه اش را همراه اصل شعر گذاشتید

 

موفق وپیروز باشید

شعراشو من تازه دیدم اونم به واسطه یاین کلوب

می خواستم از مدیریتش تشکر کنم خیلی عالین اگه کامل ارائه بشه هنوز بهتره

 

سلام

بله

در قسمت زندگی نامه و در بندر ابی چشمانت اشاره شده.

و یکی دیگر از بهترین خواننده های عرب که بیشتر کارهاشو از نزار انتخاب میکنه کاظم الساهر هست که واقعا فوق العادست به نحوی که در یکی از البومهاش تمام البومهای جهان را به مقابله میخونه

این لینکو ببینین واقعا فوق العادست اگه تونستین اهنگارو دانلود کنید به نظر من که خیلی زیباست

http://kazemelsaher.persianblog.com/

پیام در تاریخ 85/10/2 ویرایش شده است.

من كاستی از عبدالحلیم حافظ در ایران دیدم كه یكی از سروده های
نزار قبانی به نام "قارئته الفنجان" در ترجمه "فالگیر" رو خونده بود...
و نوشته فارسی و عربی سروده هم كاملا زیبا در برشور كاست بود.
سوالم اینه كه اصولا كتاب از نزار به فارسی هست یا خیر؟!

سلام

 

كبری عقلك

عاقلانه فکر کن

 

كبری عقلكِ .. كبری عقلكِ .. كبری عقلكِ یاعمری

( عاقلانه فكر كن ) ای همه وجود  من

ان ماتحكینه عن وجود امراه ثانیه هو تالیف روائی وشطحات خیال..

هر آنچه از وجود زنی دیگر در زندگی من حكایت میكنی همانا داستانی است

انكِ الاولى ومایتبقى من نساء الارض ذرات رمال ..

همانا تو اولین هستی و بقیه زنان زمین دانه های شن و ماسه هستن

كبری عقلك یاعمری ....

( عاقلانه فكر كن ) ای عمر من

لالالا تخافی لالالالا .. ماهناك امراة بیضاء او سمراء او شقراء تستدعی اهتمامی ..

نه نه نه نترس نه نه نه ..اصلا هیچ زن سفید یا سبزه یا مو طلائی نیست كه بتواند لحظه ذهنم را مشغول كند ( به ذهنم خطور كند ارزشی همانند تو داشته باشد )

انا لا أرقص فی الحب على خمسین حبلاً .. لا ولا اشدو على الف مقامِ ..

من اصلا كسی نیستم كه در راه عشق بازی ( هفت خط باشم مثل فارسی است اما این مثل در زبان عربی به خمسین حبل تعبیر می شود ) و من اصلا كسی نیستم كه هزار جا و مكان عوض كنم

أننی أؤمن بالاخلاص فی دنیا الهوى ..فضعی رجلیك فی الثلج ونامی ..

همانا من در دنیای عشق بازی به اخلاص ایمان دارم ..پاهایت را در یخ بگذار و بخواب ..( آسوده خاطر باش )

كبری عقلكِ .. كبری عقلكِ .. كبری عقلكِ یاعمری

( عاقلانه فكر كن ) ای عمر من

انا ماكنت یوماً شهریار .. لا ولا احرقت بالحب اكباد النساء

من اصلا در زندگیم شهریاری نبودم .. و تا حالا اصلا كبد هیچ زنی را نسوزاندم

كنت دوماً رجلاً لامراةٍ واحده .. وعشیقاً جیداً واحادی الولاء .

من همانا مردی بودم فقط برای یك زن ..و عاشقی خوب ؛ و مبارزه طلبی برای سرپرستی

انا لاارقص فی الحب على خمیسن حبلا .. لا ولا اشدو على الف مقامِ ..

من اصلا كسی نیستم كه در راه عشق بازی ( هفت خط باشم مثل فارسی است اما این مثل در زبان عربی به خمسین حبل تعبیر می شود ) و من اصلا كسی نیستم كه هزار جا و مكان عوض كنم

أننی اؤمن بالاخلاص فی دنیا الهوا .. فضعی رجلیك فی الثلج ونامی

همانا من در دنیای عشق بازی به اخلاص ایمان دارم ..پاهایت را در یخ بگذار و بخواب ..( آسوده خاطر باش )

كلمات: نزار قبانی

ترجمه : عبدالله بریهی

نزار قبانی (نوجوانی)

it has taught me to read my coffee cups
thousands of times a night
to experiment with alchemy,
to visit fortune tellers
به  من آموخت  که از  خانه بیرون زنم
و  پیاده رو ها را متر  کنم
و أطرق باب العرافات..
علمنی ..أخرج منبیتی..
لأمشط أرصفة الطرقات
It has taught me to leave my house
to comb the sidewalks
و صورتت را در باران ها جستجو  کنم  
و أطارد وجهك..
فی الأمطار..
and search your face in raindrops
و در نور ماشین ها
و فی أضواء السیارات..
and in car lights
و  در لباس های ناشناختگان
دنبال لباس هایت  بگردم
و أطارد ثوبك..
فی أثواب المجهولات
and to peruse your clothes
in the clothes of unknowns
و  بجویم  شمایلت را
حتی!  حتی!
حتی! در پوستر ها  و اعلامیه ها!
و أطارد طیفك..
حتى..حتى..
فی أوراق الإعلانات..
and to search for  your image
even.....even.....
even in the posters of advertisements

نزار قبانی (جوانی)

عشقت به  من آموخت  که ساعت ها در اطراف سرگردان  شوم
علمنی حبك كیف أهیم على وجهی..ساعات
your love has taught me
to wander around, for hours
در جستجوی گیسوان  کولی
 که تمام  زنان کولی بدان رشک برند
بحثا عن شعر غجری
تحسده كل الغجریات
searching for a gypsies hair
that all gypsies women will envy
به  جستجوی شمایلی در  جستجوی صدایی
 که  همه ی شمایل ها  و  همه صداهاست
بحثا عن وجه ٍ..عن صوتٍ..
هو كل الأوجه و الأصواتْ
***
searching for a face, for a voice
which is all the faces and all the voices...
بانوی  من!
عشقت   به سرزمین های اندوهم  کوچاند
أدخلنی حبكِ.. سیدتی
مدن الأحزانْ..
Your love entered me...my lady
into the cities of sadness
که  قبل از  تو  هرگز بدان ها پا  نگذاشته ام
و أنا من قبلكِ لم أدخلْ
مدنَ الأحزان..
and I before you, never entered
the cities of sadness
و  نمی دانستم
که اشک انسانی است
لم أعرف أبداً..
أن الدمع هو الإنسان
I did not know...
that tears are the person
و انسانِ  بی غم
تنها سایه ای است از انسان...
***
أن الإنسان بلا حزنٍ
ذكرى إنسانْ..
***
that a person without sadness
is only a shadow of a person...
***
عشقت  به  من آموخت 
که   چون کودکی رفتار  کنم
علمنی حبكِ..
أن أتصرف كالصبیانْ
Your love taught me
to behave like a boy
و بکشم چهره ات را با  گچ
بر دیوار
أن أرسم وجهك بالطبشور على الحیطانْ..
to draw your face with chalk
upon the wall
و بر بادبان قایق  صیادان
 و  ناقوس های کلیسا
 و صلیب ها.
و على أشرعة الصیادینَ
على الأجراس, على الصلبانْ
upon the sails of fishermen's boats
on the Church bells, on the crucifixes,
عشقت به  من آموخت
که  چگونه  عشق 
جغرافیای روزگار را در  هم می پیچد
علمنی حبكِ..كیف الحبُّ
یغیر خارطة الأزمانْ..
your love taught me, how love,
changes the map of time...
به  من آموخت وقتی  که  عاشقم
 زمین از چرخش باز می ماند
علمنی أنی حین أحبُّ..
تكف الأرض عن الدورانْ
Your love taught me, that when I love
the earth stops revolving,
چیز هایی به  من آموخت 
که روی آن ها  حسابی  هرگز باز  نکرده بودم
علمنی حبك أشیاءً..
ما كانت أبداً فی الحسبانْ
Your love taught me things
that were never accounted for
افسانه های  کودکانه  خواندم 
 و  به قصر شاه پریان  پا  گذاشتم
فقرأت أقاصیصَ الأطفالِ..
دخلت قصور ملوك الجانْ
So I read children's fairytales
I entered the castles of Jennies
و به رویا  دیدم  که رسیده ام به  وصال دختر شاه پریان
و حلمت بأن تزوجنی
بنتُ السلطان..
and I dreamt that she would marry me
the Sultan's daughter
دختری  با چشم هایی  روشن تر از آب دریاچه های  مرجانی
بلك العیناها ..
أصفى من ماء الخلجانْ
those eyes..
clearer than the water of a lagoon
لبانش  خواستنی تر از گل انار
تلك الشفتاها..
أشهى من زهر الرمانْ
hose lips...
more desirable than the flower of pomegranates
خواب دیدم  چون سوارکاری تیزرو  دارم می ربایمش
و حلمت بأنی أخطفها مثل الفرسانْ..
and I dreamt that I would kidnap her like a knight                              
خواب دیدم سینه ریزی از  مرجان  ومروارید هدیه اش کرده ام
و حلمت بأنی أهدیها أطواق اللؤلؤ و المرجانْ..
and I dreamt that I would give
her necklaces of pearl and coral
بانوی  من!  عشقت به  من  آموخت هذیان  چیست
علمنی حبك یا سیدتی, ما الهذیانْ
Your love taught me, my lady,
what is insanity
به  من آموخت  که  عمر می گذرد ...
و دختر شاه پریان پیدایش نمی شود  ...
***
علمنی كیف یمر العمر..
و لا تأتی بنت السلطانْ..
***
it taught me...how life may pass
without the Sultan's daughter arriving
***
عشقت به  من آموخت
 که  چگونه دوستت بدارم در همه ی  اشیا
علمنی حبكِ..
كیف أحبك فی كل الأشیاءْ
Your love taught me
How to love you in all things
در درخت زرد  و  بی برگ زمستانی 
فی الشجر العاری, فی الأوراق الیابسة الصفراءْ
in a bare winter tree,
in dry yellow leaves
در باران 
 در طوفان
فی الجو الماطر.. فی الأنواءْ..
in the rain, in a tempest,
در قهوه   خانه ای  کوچک
 که عصر ها  در آن
قهوه  ی تاریک  می نوشیم
فی أصغر مقهى.. نشرب فیهِ..
مساءً..قهوتنا السوداءْ..
in the smallest cafe, we drank in,
in the evenings...our black coffee
عشقت به  من آموخت  که  چگونه
به مسافرخانه ها  و  کلیسا ها  و قهوه خانه  های بی نام پناه برم
علمنی حبك یس أن آوی..
لفنادقَ لیس لها أسماءْ
و كنائس لیس لها أسماءْ
و مقاهٍ لیس لها أسماءْ
Your love taught me...to seek refuge
to seek refuge in hotels without names
in churches without names...
in cafes without names...
عشقت به  من آموخت  که  چگونه شب
بر  غم  غریبان می افزاید
علمنی حبكِ..كیف اللیلُ
یضخم أحزان الغرباءْ..
Your love taught me...how the night
swells the sadness of strangers
به  من آموخت  که
بیروت را زنی فریبنده ببینم
علمنی..كیف أرى بیروتْ
إمرأة..طاغیة الإغراءْ..
It taught me...how to see Beirut
as a  woman...a tyrant of temptation
زنی  که هر شامگاه زیبا ترین جامه اش را می پوشد
إمراةً..تلبس كل كل مساءْ
أجمل ما تملك من أزیاءْ
as a woman,
wearing every evening
the most beautiful clothing she possesses
و غرق در عطر
به  دیدار دریانوردان  و پادشاهان می رود
و  ترش العطرعلى نهدیها
للبحارةِ..و الأمراء..
and sprinkling upon her breasts perfume
for the fisherman, and the princes
عشقت به  من آموخت  که  چگونه بی اشک بگریم
علمنی حبك أن أبكی من غیر بكاءْ
Your love taught me  how to cry without crying
عشقت به  من آموخت  که  چگونه غم
 چون پسری با پاهای بریده
بر راه « روشه»  و  « حمرا» می خوابد.....
علمنی كیف ینام الحزن
كغلام مقطوع القدمینْ..
فی طرق (الروشة) و (الحمراء)..
It taught me how sadness sleeps
Like a boy with his feet cut off
in the streets of the Rouche and the Hamra
عشقت به  من آموخت که اندوهگین باشم
علمنی حبك أن أحزنْ..
Your love taught me to grieve
و من قرن ها محتاج زنی بوده ام  که اندوهگینم  کند
و أمنا محتاج منذ عصور
لامرأة تجعلنی أحزنْ..
and I have been needing, for centuries
a woman to make me grieve
به زنی  که   چون گنجشکی بر بازوانش بگریم
لامرأة أبكی فوق ذراعیها مثل العصفور
for a woman, to cry upon her arms
like a sparrow
به زنی  که تکه های  وجودم  را 
چون تکه  های بلور شکسته گرد آرَد...
لامرأة تجمع أجزائی..
كشظایا البلور المكسور..
for a woman to gather my pieces
like shards of broken crystal

پیام در تاریخ 85/9/29 ویرایش شده است.

ترجمه ترانه انی احبک (البوم 2006)

دانلود ترانه (تحمیل)

 

وإنی أحِبُكِ
و من دوستت دارم

 

 

وإنی احبك .. لكن ..
و من تو را دوست دارم .. ولی 

أخاف .. أخاف التورط فیكِ .. التعلق فیك ِ .. التوحد فیك
می ترسم .. می ترسم از اینكه در عشق تو در گیر شوم..عاشقت شوم ..تورا یگانه  بپندارم 

وإنی احبك
و من دوستت دارم

فقد علمتنی التجارب .. أن أتجنب عشق النساء ...
همانا تجارب روزگار به من آموخته كه از عشقبازی با زنان اجتناب كنم

وموج البحار .. وإنی احبك
و موج دریا .. و من دوستت دارم

دعینی اصب لك الشای .. أنت خرافیة الحسن هذا الصباح
به من اجازه بده كه برایت چای بریزم..تو داستان صبحگاهی زیبای هستی
(ماجرای خوب صبحگاهی)

دعینی أترجم بعض كلام المقاعد وهی ترحب فیكِ
به من اجازه بده كه بعضی از حرفهای صندلیها را برایت ترجمه كنم كه همه به تو خوشامد میگویند

دعینی اعبر عما یدور ببال الفناجین وهی تفكر فی شفتیكِ
به من اجازه بده كه آنچه در ذهن فنجاهها می گذرد را برایت تعبیر كنم كه به لبهای تو می اندیشند

أأعجبك الشای ؟؟
آیا از چای خوشت آمد

وهل تكتفین كما كنتِ دوماً بقطعة سُكر؟!
آیا هنوز مثل گذشته ها  هم  با یك حبه قند كفایت میكنی
(جهت شیرین كردن چای)

أما أنا
اما من
 
فأفضل وجهك من غیر سكر ..
چهره ات را بدون شكر ترجیه می دهم
(آرایه تشبیه و تشخیص، بین چهره و چای)
{وقتی تو در كنارم باشی دیگر مرا مجال چای خوردن نیست}

دعینی اقول بكل اللغات التی تعرفین ولا تعرفین
به من اجازه بده تا با همه لغت های كه می شناسی و نمیشناسی به تو بگویم

أحبك انتِ
تو را دوست دارم

احبك أنتِ
تو را دوست دارم

دعینی افتش عن مفرادت تكون بحجم حنینی إلیكِ
به من اجازه بده تا در  واژه های خود بگردم تا واژه ای به حجم محبت من نسبت به تو پیدا كنم

دعینی افكر عنكِ .. وأشتاق عنك ِ .. وأبكی واضحك عنكِ
به من اجازه بده تا در موردت فكر كنم .. و مشتاق تو شوم .. و به خاطر تو گریه كنم و بخندم

والغی المسافات بین الخیال وبین الیقین ..
و تمام فاصله های بین خیالات و  حقیقت را از بین ببرم

دعینی انادی علیكِ بكل حروف النداء ..
به من اجازه بده تا با همه حروف ندا تو صدا کنم

{حروف ندا در زبان عربی هفت مورد می باشند از جمله   یا /و/.... می باشند که پس از آنها باید اسم بیاید مثلا : یا حسین . یا علی . همچنین حروف ندا در هفت نوع جهت صدا کردن و فراخواندن بکار می رود یعنی در اینجا  می توان گفت: که تو را با همه انواع صدا کردن تو را صدا میکنم }

لعلی اذا ما تغنیت باسمكِ من شفتی تولدین

 که اگر اسم تو را بر زبان نیاوردم از لبهایم متولد شوی

 

دعینی اؤسس دولة عشق ..
به من اجازه بده تا دولت عشق را تاسیس كنم

 

دولة عشق تكونین انت الملیكة فیها ..
دولت عشقی كه تو پادشاه آن باشی

 

وأصبح فیها أنا أنا أنا ... أعظم العاشقین
و در آنجا  من  من   من ... بزرگترین عاشقان آن دولت باشم

وإنی أحِبُكِ
ومن دوستت دارم

 

كلمات : نزار قبانی
ترجمه : عبدالله بریهی

منبع: http://www.kazemelsaher2.persianblog.com/

****************************************

مراسم اهدا جایزه بهترین خواننده جهان

ستاره بزرگ جهان عرب در روز نهم مارس در جشنواره اهدا جایزه بهترین خواننده جهان كه از طرف شبكه بی بی سی و رادیو 3 انگلستان انجام شده بود شركت نمود و جایزه خود را مبنی بر بهترین خواننده جهان را تسلیم كرد.

كاظم الساهر در این مراسم پر شكوه كه همه جهانیان آن را نظاره گر بودند ترانه ((زیدینی عشقنا))عشق را در وجودم بیفزا با نوازندگان شرقی و همچنین ترانه ((كثر الحدیث)) سخنها فراوان شد را با نوازندگان جهانی گروه ترانس جلوبال به سبك جدید اجرا كرد و اكثر شركت كنندگان با او همخوان شدند و بغداد بغداد سردادند . لازم به ذكر است كه خیل كثری از عربهای موجود در اكثر كشورهای اروپای به جهت شركت در این مراسم جهانی به گدنبرگ اسكاتلند سفر كرده بودند تا علاقه فراوان خود را به این خواننده سحر انگیز ابراز كنند .

همه روزنامه و مجلات جهانی قبل از اعلام نهائی نتایج ابراز علاقه و حمایت كامل خود را از كاظم الساهر ابراز كرده بودند همچنین كاظم الساهر توانست جایزه بیشترین مستمع رادیو 3 جهانی انگلستان را نصیب خود كند و نشانی دیگر را در دفتر همیشه ماندگار خود بیفزاید. مشاركت جهانی از طریق اینترنت . تلفن . نامه . وشبكه های انگلستان به مدت یك ماه به درازا كشید ونتیجه همه عاشقان كاظم را خوشحال كرد بله بهترین خواننده جهان كسی نیست جز كاظم الساهر سوار كار همیشه ماندگار ترانه های جهان .

كاظم الساهر این جایزه جهانی خود را به ملت مظلوم عراق اهدا كرد و خواستار حمایت های جهانی از این ملت رنج دیده شد.

كاظم همچنین در مصاحبه بسیار طولانی پس از یك سال با شبكه قطر از دریافت این جایزه ابراز شادمانی كرده و خاطر نشان كردند كه تا هستم برای مردم میخوانم و عشق و محبت خودم را به عراق ابراز میدارم من تا هستم برای این ملت مظلوم میخوانم و وقتی هم به گذشته بنگریم میبنیم كه ترانه چون آه یا عرب ، كثر الحدیث ، الی العزیزه التحیه ، الی بغداد لا تتالمی و ترانه جدید در حال ضبط لملم جراحك یا عراق از اشعار كریم العراقی

پیام در تاریخ 85/11/5 ویرایش شده است.