نمونه ای را برای شما می آورم که انتشارات نگاه در سال ۷۵ در مجموعه کامل اشعار نیما یوشیج منتشر کرده است.

*  این گونه نوشته:

پی ای بایت روج، نشون دین

روجا کورنگ باردنی شور پین

دم کومن اج و بیاد این

روجا گم سخن سخن زین

*  و این گونه معنی کرده:

روز به عقب بر گشته (باز خود را) نشان می دهد

روجائی که رنگ برگرداند شب را می پاید

آن دم که مرا از او به یاد آید

(از) روجا می گویم و (از) سخن، سخن می زاید

* در مورد نوشتن شعر :

پی ای = پـه‌ ای

بایت =  بـَیته

دین = دینه

کورنگ = کو رنگ

باردنی =  باردنه

شور = شو ره

پین =  پینه

کومن = کو من

و = او

این = اینه

گم = گمه

زین = زینه

 *  در مورد معنی کردن شعر:

"باردنی" یا "گردنی" دوم شخص است که با بقیه افعال که سوم شخص هستند تناسب ندارد. پس باید "باردنه" یا "گردنه" به معنی بر می گردد  باشد.

"رو جا  کو رنگ باردنه" یعنی اینکه روجا همیشه در آسمان است اما به دلیل روشنایی روز دیده نمی شود ولی وقتی که روز به عقب بر می گردد در پایان شب روجا نیز رنگ بر می گرداند و آشکار می شود. و "شو ره پینه" یعنی هموچون نگهبان شب مراقب آن است.

"من اج او یاد اینه" می شود او به یاد من می آید. مرا از او یاد می آید ترجمه تحت الفظی شعر است که در فارسی کاربرد ندارد و خواننده را سردرگم می کند.

در بیت آخر هم نیما به الهام بخش بودن روجا برای سرودن اشعارش اشاره می کند.

*  شعر باید این گونه نوشته شود:

په ای بـَیته روج، نشون دینه

روجا کو رنگ باردنه، شو ره پینه

دم کو من اج او، بیاد اینه 

روجا گمه سخن، سخن زینه

*  اما معنی آن :

روز به عقب برگشته (به پایان شب که در آن روجا آشکار است ) ،  نشان می دهد:

روجا را که رنگ برمی گرداند و (همچون نگهبانی) شب را می پاید

آن دم که او (روجا) به یاد من می آید

از او (روجا) سخن می گویم و سخن زائیده می شود (روجا الهام بخش نیما در سرودن اشعار است)

*  واژگان گسترده ای که نیما در این دوبیتی تبری به کار برده:

په ای بـَئیته =  عقب برگشته

روج = روز

دینه = می دهد

روجا = ستاره سرخ سحری

کو = که

باردنه (گردنه) = برمی گردد

شو = شب

پینه = می پاید

اج = از

اینه = می آید

گمه = می گویم

زینه = می زاید

*  این نوشته خالی از نقص و ایراد نیست. از همه دوستان می خواهم مرا در این زمینه یاری کنند.