از همه خداحافظی میکنم

میرم شمال

تا اونجا همه چیز تمام بشه

به اونایی که دوسشون دارم سر می زنم و کوله رو ور میدارم می رم مسافرت

خوب گفتنش خیلی سخته.اما به دیدین اتونائی که میرم میتونم و دوست دارم ببینمشون.یه تئاتر خوب میبینم.با یه ام پی تری پلایر در حین انجام همه این کارا اهنگ های دلخواهم گوش میکنم.تا جائی که بتونم از همه طلب بخشش میکنم و با اونائی که قهرم آشتی میکنم.به اونائی که خیلی وقته ازشون بیخبرم زنگ میزنم.سعی میکنم خیلی شعر حفظ کنم و کتاب بخونم تا جائی که ممکن باشه.بعدش از پدر مادرم می خوام من و ببخشن.

الان نمیشه دقیق گفت ادم باید تو شرایطش باشه  تا ببینه چیكار می تونه بكنه

بعد تازه بستگی داره به اینكه این مهلت رو چه جوری متوجه شده باشی اگه اونطوری كه به عارف ها  یا ادم هایی كه بهشون الهام می شه كه زمان مرگشون رسیده  - اگر از این نوع باشه یعنی نمیشه كاریش كرد خوب سعی میكنم  كاملا در زمان حال باشم و كلی تفریح بكنم و كلا اینده نگری و مصلحت نگری بذارم كنار و كاملا اون مدت را راحت باشم

و اگه كار ضروری و ناتمامی هست انجام بدم كه ناكام از دنیا نرفته باشم

ولی اگه از این مدل كه دكترها  یا فالگیرها میگن باشه!!! كه خوب زیاد نباید زیاد توجه كرد و اگه مریض هستیم  با قوای زیاد به درمان بپردازیم و امید زیادی به زندگی داشته باشیم

و احتمال زیاد اگه اعتقاد قلبی داشته باشیم زنده می مونیم

البته كلا تلاش مهمه یعنی كاری كه از دستمون بر می یاد انجام بدیم و نتیجه رو به خدا بسپاریم  و زیاد سخت نگیریم

سلام

قرار گرفتن تو این موقعیت خیلی سخته اصلا این قدر روحیه داری که بتونی بری جهانگردی! جواب دادن خیلی سخته احتمالا من زندگیم رو می کنم. ولی یه چیز در مورد من مسلمه و اون اینه که تو این یک هفته هم موسیقیِ خوب گوش میکنم

 شاید هم تو این یک هفته کارهای ناتموم زندگیم رو انجام بدم.اگه برسم!

حالا نمی شه یکم بیشتر وقت بدی