عتقدان به اگزیستانسیالیسم بر این باورند که زندگی یک فرد بر اساس انتخاب های آزادانه اش تعریف می شود و انسانیت انسان درحقیقت توانایی اوست به عنوان موجودی مختار برای انتخاب آزادانه و ارزش های اخلاقی با انتخاب های انسان پا به جهان می گذارند. یعنی هیچ چیز در جهان به خودی خود واجد معنا نیست و انسان است که با انتخاب هایش به جهان و اجزایش معنا می بخشد. به همین ترتیب هیچ چیز درجهان به خودی خود واجد ارزش نیست و انسان است که با انتخاب هایش به بعضی چیزها ارزش می دهد و از بعضی ارزش می ستاند. ولی انتخاب های انسان چگونه انجام می شود؟ آیا واقعاً چیزی به نام انتخاب آزادانه وجود دارد؟ انسان ها با تکیه بر چه مواد اولیه ای در فرآیند انتخاب واکنش انجام می دهند؟ آیا به زبان شیمیایی این واکنش بدون دخالت کاتالیزگرها انجام می شود؟

به گمان من انسان واقعاً درانتخاب هایش آزاد نیست و درهرصورت مجموعه ای از شرایط اولیه و پیش زمینه ها او را محدود و مجبور می کنند. من این وضعیت را انتخاب در حدودِ اجبار می نامم! شاید عبارتی متناقض نما به نظر برسد.

برای توضیح بیش تر کودکی که به دنیا می آید" بدون آن که خود بخواهد" درحال انتخاب نیست او تحت اجباراست. اگر چه انتخاب انسان های دیگری منجر به این شرایط شده است ولی برای فرزند شرایط موجود اجباری است نه اختیاری. ازطرف دیگرهرانسانی" باید"انتخاب هایی انجام دهد و "باید"از اجبار برمی خیزد نه از سرِ اختیار. علاوه براین حتی در مراتب بعدی نیز انسان ها درچارچوب محدودی حق انتخاب دارند یعنی چیزهای معینی را می تواند انتخاب و یا ازبرخی چیزها می توانند اجتناب کنند. انسان نمی تواند با هر چه می خواهد درآمیزد یا از هر آن چه نمی خواهد روی برتابد یا بپرهیزد. انسان مجبوراست که انتخاب کند:

انتخاب در حدودِ اجبار.

امیدوارم تا آخر مساله رو متوجه شده باشی

امید هست هنوز

خدایی هست هنوز

زندگی تلخ نیست به خدا،به خدایی که هست هنوز