=========================

من اگر عمر دوباره داشتم همه چیز را آسانتر مى گرفتم

فقط شمارى اندك از رویدادهاى جهان را جدى مى گرفتم.

به مسافرت بیشتر مى رفتم.

از كوههاى بیشترى بالا مى رفتم و در رودخانه هاى بیشترى شنا مى كردم.

بستنى بیشتر مى خوردم و اسفناج و سبزیجاتكمتر.

مشكلات واقعى بیشترى مى داشتم و مشكلات واهى و خیالی كمترى.

من همیشهاز اون دسته آدم هایی بوده ام كه

بسیار مُحتاطانه و خیلى عاقلانه زندگى كرده ام،

ساعت به ساعت، روز به روز.

همه چیز مرتب و سر جای خودش

من هرگز جایى بدون یه در جه ی تب ، یك شیشه شربت گلو درد ،

یك پالتوى بارونى و یك چتر نمى رم.

اگه عمر دوباره داشتم، سبك تر سفر مى كردم.

اگه عمر دوباره داشتم، وقتِ بهار زودتر پا برهنه راه مى رفتم

و وقتِ خزان دیرتر به این لذت خاتمه مى دادم.

از مدرسه بیشتر جیم مى شدم.

گلوله هاى كاغذى بیشترى به معلم هایم پرتاب مى كردم.

سگ هاى بیشترى به خانه مى آوردم.

دیرتر به رختخواب مى رفتم و مى خوابیدم.

سوار چرخ و فلك بیشتر مى شدم.

به سیرك و سینما هم بیشتر مى رفتم.

و

در روزگارى كه تقریباً همه وقت و عمرشون رو وقفِ بررسى وخامت اوضاع مى كنند،

من به ستایش سهل و آسان تر گرفتن اوضاع مى پرداختم.

زیرا من با ویل دورانت موافقم كه مى گوید:

شادى از خرد عاقل تر است