از زمان مرگ "دعا خلیل اسود" بیشتر از یک سال میگذرد ولی هنوز هستند کسانی که نمی دانند در کردستان حتی سنگهای روی زمین هم دلیل بی رحمی و خشونت علیه زنان هستند .تحت دولت کرد عراقی قدرت بطور کل به قبیله ها که  دارای فرهنگ قتلهای ناموسی هستند واگذار شده است، این درحالی است که توجه بین المللی همچنان به این نوع اعمال همیشگی و پی در پی تروریستی علیه زنان ادامه دارد.

تعداد معدودی به خاطرارتکاب قتلهای ناموسی یا معاونت درقتل مجازات شده اند. دهها دختر و زن در طول ماه کشته می شوند فقط به خاطراینکه برای دولت کردستان وسیاستمداران در منصب قدرت مرگ و زندگی این دختران و زنان مهم نیست و این منجربه بقای فرهنگ قتلهای ناموسی و قصور در حمایت از افراد آسیب پذیر جامعه شده است.

                                                              سنگسار بس است!

در آخرین قتل انجام شده یا حداقل درآخرین قتلی که توجه عمومی را به خودجلب کرد، "کردستان عزیز" بود .او در 16 سالگی از خانه فرار کرد که با مردی باشد که مطمئن بود خانواده اش او راقبول نخواهند کرد. آنها به اربیل، پایتخت کردستان عراق رفتند و تصمیم گرفتند زندگی جدیدی را باهم شروع کنند ولی پدر کردستان عزیز برنامه دیگری برای او داشت که نه عشق بود و نه خوشبختی بلکه او می خواست که دخترش بمیرد برای اینکه علیه دستورات پدرسالارانه او برخاسته بود.

اما دخترازعواقب خطری که کرده بود آگاه بود به همین دلیل تصمیم گرفت که برای کمک به KDP برود. آنها او را به سازمان "اتمام خشونت خانگی" فرستادند. این سازمان ادعا میکند که از دخترانی مثل کردستان حمایت میکند اما ثابت شده چنین سازمانی با دریافت رشوه از پدر، دختر را به خانواده اش تحویل می دهد با اینکه میداند عواقب کار چیست. هیچ کردی نمیتواند از خطرات برگشت دختر به خانواده در چنین شرایطی آگاه نباشد به خصوص سازمانی با داشتن تخصص روی مسئله خشونت خانگی.شخصی که این رشوه را دریافت کرده است معاون در قتل شناخته می شود.

"کردستان عزیز" به خانواده اش پس داده می شود و خانواده اش انتخاب میک نند که او را در کوههای هوره سنگسارکنند. یکی از سازمانهای داخلی به مسئولین دولت سلیمانیه که با PUKکنترل می شود، اخطار داد PUKاز دخالت در امورقبیله ای امتناع کرد و از سازمانهای زنان خواست که خود را به خطر انداخته و عکسی از دختر را تهیه کنند. در تاریخ 17-18 ماه می ،در سن 16 سالگی، کردستان عزیز که عاشق شده بو دتوسط خویشاوندانش کشته شد و بدنش با تخته سنگها متلاشی گردید.

مرگ کردستان عزیز بخشی از عرف  وحشیانه ای است که میگوید مرگ برای پس گرفتن شرف در اجتماعی که زنان برای آن شرم ایجاد کرده اند ضروری است؛ زنان و دخترانی که جرات میکنند زندگیشان را بسازند و برای خودشان تصمیم بگیرند.اما هیچ شرمی در عشق و شجاعت کردستان عزیزنیست. شرم در قلبها و مغزهای سیاستمداران است، مردانی که پول میگیرند که از زنان حمایت کنند ولی در واقع با آگاهی کامل از نتیجه کارشان زنان را به رشوه ای که میگیرند می فروشند.شرم در قلبهای مردانی است که دخترکی را با سنگسارکردن او می کشند فقط بخاطر اینکه میخواست طبق انتخاب خودش عشق بورزد و مورد عشق ورزیدن قرارگیرد و به خاطر اینکه پدرش میخ واست حفظ آبرویی کند که در آن زنان به عنوان مایملک مردان فرض شده اند چون در کردستان این تفکر قابل قبول و درست شناخته شده است ، شرم، قتل زنان است که تحت عنوان شرف انجام میشود.

                                         ما درخواست داریم:

-پلیس ملی باید فورأ پدر کردستان عزیز و تمام اعضای خانواده اش را دستگیر کرده و تحت عنوان جرم قتل تعقیب کند.
-پلیس ملی باید سازمان "اتمام خشونت خانگی" را مورد تحقیق و بررسی قرار دهد و فرد مسئول برای دریافت رشوه  را پیدا کرده و تحت عنوان معاونت در قتل تعقیب کند.
تمام کارمندان سازمان "اتمام خشونت خانگی" باید بازجویی شوند و هر کس که از رشوه اطلاع داشته باید از خدمت منفصل شود و هیچ پستی دربخش خدمات عمومی در آینده نداشته باشد.
زنان نمیتوانند به سازمانی که ثابت شده رشوه دریافت کرده است اعتماد کنند و این مسئله باید اطلاع رسانی شود.
-افرادPUKدر سلیمانیه بسیار بی مبالات هستند. هر کسی که تصمیم گرفت که سنگسار این دختر جوان را نادیده بگیرد مناسب برای داشتن چنین پست اجتماعی نیست و باید انفصال از خدمت شده و متحمل جزای کیفری شود.
-تمام افراد سازمان PUK باید آموزشهای لازم راجع به مسئولیتشان ببینند و از نتایج خیانت به اعتماد زنان آسیب دیده با خبر شوند.
-ماموران  اجتماعی نباید دختر یا زن آسیب دیده را به هیچ کدام از افراد خانواده اش تحویل دهند حتی اگر آن شخص تضمین کافی برای امنیت دختر بدهد.
-احتیاج مبرم است که برای بهبود سیستم، قصور و کوتاهی آن در حمایت از زنان تحلیل شود ، چنین امری باید شامل عکس العمل مجرمین و متخصصانی باشد که به هر فردی که در زندگی عمومی به زنانی که در معرض خطر خشونت هستند بی اعتنایی یا خیانت میکنند.
-آگاهی عمومی توسط رسانه ها باید انجام شود.
لطفأ کمپین ما را حمایت کنید. از شما میخواهیم که به دولت منطقه ای کردستان نامه بنویسید یا با فکس به آدرسهای زیر بفرستید: