تیر مینداز که هدف رای توست

مقرعه کم زن که فرس پای توست

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد

دگران روندو آیند تو همچنان که هستی

علی ای همای رحمت تو چه ایتی خدا را

که به ماسوا فکندی همه سایه هما را

در این سرای بی کسی کسی به در نمیزند

به دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزند

نابرده رنج گنج میسر نمی شود

مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد

الا یا ایها الساقی ادر کاسا و نا ولها

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها

مثکه تو این گروه خواجه نصیر کسی نون نخورده! بیاید شروع کنیم به نون خوردن...

گره ز دل بگشا و از سپهر یاد مکن              که فکر هیچ مهندس چنین گره نگشاید

                                                                                                                    حافظ