محسن نامجو خواننده ای است که طرفداران خاص خودش را دارد. اصولا دنبال سنت شکنی بوده و هست. از وی تا به حال تعداد بسیار زیادی قطعه موسیقی منتشر شده است. اما فقط چند مورد از آن ها بصورت رسمی از طرف خودش منتشر شده است. اولین آلبوم رسمی او به نام "ترنج" توسط شرکت آوای باربد و با همکاری حوزه هنری در ایران منتشر شد. این آلبوم اولین و آخرین آلبومی بود که حوزه هنری بدون مجوز وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی منتشر کرد. پس از آن نامجو از ایران خارج شد. او به کمک مسعود فیاض زاده ، تنظیم کننده مشهور موسیقی و سرپرست گروه minus1 ، آلبومی با نام جبر جغرافیایی (نسخه ریمیکس) را آماده کرد که همگی قطعاتی بودند که پیش از این نیز شنیده شده بودند و فقط تنظیم های آنها عوض شده بود. به جز قطعه آخر این آلبوم با عنوان "سیم باند" که پیش از این شنیده نشده بود. قطعه دیگری به نام "اعتیاد میرزا" نیز قرار بود که در این آلبوم قرار بگیرد اما به دلایلی نامعلوم منتشر نشد. شرکت های ندایی رکوردز ، B.M.N و بم آهنگ این آلبوم را منتشر کردند. در همین هنگام نامجو بی سر و صدا به ایران بازگشت و یک کتاب صوتی به نام "کیمیاگر" را منتشر کرد.
پس از آن ، نامجو دوباره از ایران خارج شد. پس از وقایع انتخابات 1388 ، محسن نامجو که در حال حاضر کردن آلبوم جدید خود بود ، با حکم 5 سال حبس تعزیری مواجه شد. این حکم به دلیل خواندن قطعه ای با نام "شمس" بود. محسن نامجو در یک واکنش بسیار سریع ، اعلام کرد که دیگر عذرخواهی نخواهد کرد و قول داد نسخه ی جدیدی از این آهنگ را در آلبومش قرار خواهد داد. او همچنین اظهار کرد که خودسانسوری را کنار گذاشته و قرار است ، جنجالی ترین و سیاسی ترین آلبوم خود را منتشر کند.
آخ ، سومین و آخرین آلبوم محسن نامجو است که چند روز پیش منتشر شد. این آلبوم دومین آلبوم نامجوست که در خارج از کشور منتشر می شود. محسن نامجو ، متفاوت ترین قطعات موسیقیایی خود را در این آلبوم جای داده است. او همانطور که قول داده بود همه هنجارهای ممکن را شکسته است. این آلبوم توسط بخش سمعی – بصری شرکت فابریکا در ایتالیا منتشر شده است. گلشیفته فراهانی به عنوان همخوان (back vocal) و نوازنده پیانو در این آلبوم با محسن همکاری کرده است. به جز فراهانی ، همه نوازندگان و دست اندرکاران این آلبوم ایتالیایی هستند.
موسیقی متال ، راک و نمونه های مشابه معمولا دارای شعرهای مفهوم گرا هستند. یعنی برای متوجه شدن آن ها باید ، اندکی تفکر و تامل کنید تا از ظاهر آن بگذرید و به باطن آن برسید. محسن نامجو ، برای اولین بار ، برروی موسیقی سنتی و تلفیقی این کار را انجام داده است.
اگرهنوز آلبوم جدید نامجو را گوش ندادید ، لازم است این نکته را ذکر کنم، گوش دادن به اشعار این آلبوم برای افراد زیر 18 سال توصیه نمی شود.
قطعه اول – هممش : همانطور که پیش تر ذکر کردم در این آلبوم هیچ گونه خودسانسوری وجود ندارد. به همین جهت محسن نامجو در همان قطعه اول برادری اش را ثابت کرده است. این قطعه دارای مضمون سیاسی – اجتماعی می باشد. مطلع این آهنگ "هممش دلم میگیره ، هممش دلم اسیره" هست. دفعات اول که این مطلع تکرار میشه صدای نامجو به تنهایی به گوش میرسه ، اما به تدریج صدای گلشیفته بیشتر و بیشتر خواهد شد. در شعر این قطعه از کلمات تناقض دار (پارادوکس) استفاده می شود مثل "حامله باکره" یا "شهید زنده" و... . نکته بسیار مهم ، استفاده از کلمات رکیک در این آلبوم است که از همین قطعه آغاز می شود.
قطعه دوم – شمس : اگر نامجو به 5 سال حبس تعزیری محکوم نمی شد ، شاید این قطعه جایی در این آلبوم نداشت. قطعه شمس ، اجرای سوره شمس برروی موسیقی می باشد که به شیوه ای متفاوت اجرا شده است. فضای کار بسیار شبیه به قطعه "جبر" شده است و در لحظات شروع بسیار به ان شبیه است اما پس از مدتی متوجه خواهید شد که این قطعه "شمس" است. مطمئن باشید این توهین به قران نیست. شما می توانید با مراجعه به مراکز پخش محصولات فرهنگی و هنری ، آلبوم های موسیقی قرآنی را دریافت کنید که برای دانش آموزان مدارس تهیه شده است. در این آلبوم ها آیات قران همراه با موسیقی خاصی خوانده شده اند تا حفظ کردن و تفهیم آن برای دانش آموزان آسان گردد.
قطعه سوم – دلا دیدی : از این قطعه به عنوان غمگین ترین آهنگ این آلبوم نام می برم. این قطعه اجرای متفاوتی از نسخه اصلی آهنگ "دلا دیدی" می باشد. همخوانی گلشیفته فراهانی و گریه ها و ناله های او ، حس واقعی این آهنگ را به شنونده منتقل خواهد کرد. به نحوی اگر گریه نکنید ، حداقل بغضتان خواهد ترکید. این کار صرفا یک کار تلفیقی – سنتی محسوب می شود. جالب اینجاست که صدای ساز ارف نیز در این قطعه شنیده می شود.
قطعه چهارم – قشقایی : معمولا شرح ، توصیف و نقد چنین قطعاتی غیر ممکن است. این جور قطعات پیش از اینکه تلفیقی باشند ، سنتی هستند. قطعه ایست بسیار زیبا ، سنتی و بدون هیچگونه سنت شکنی و فارغ از هرگونه سیاست.....
قطعه پنجم – بی نظیر : این قطعه را به هیچ وجه به افراد زیر 18 سال توصیه نمی کنم. سراسر این قطعه ، شعر است و موسیقی در پس زمینه آن صدای نامجو را همراهی می کند. داستان نزدیکی شبانه دو جنس مخالف است. چنین چیزی برای اولین بار است که در موسیقی ما رخ می دهد و به نوبه خود کار متفاوتی است. البته پیش بینی می شود مورد انتقاد بسیاری از منتقدان نامجو قرار بگیرد. سنت شکنی و هنجار شکنی های وی در این قطعه به شدت مشهود می شود. به نظر من ارزش حداقل یکبار گوش دادن را دارد.
قطعه ششم – خان باجی : قطعه ای بسیار ملایم ، که بر اساس اشعار یکی از شاعران معاصر بازنویسی شده است. مانند قطعه قشقایی که بر پایه سه تار محوری تنظیم شده بود ، این قطعه نیز با همان تکنیک و محور آماده شده است. شعر این قطعه نیز بسیار غنی است. بسیار تاثیر گذار و زیباست و جزو قطعاتی است که نمی توان آن را مورد نقد قرار داد.
قطعه هفتم – Cielito Lindo : قطعه ای به دو زبان ایتالیایی و فارسی می باشد. بخش اول این آهنگ به سبک آهنگ های فیلم های مافیایی ساخته شده است. صدای گلشیفته فراهانی به شدت مشهود است. نامجو همچنین در اکثر قطعات از صدای خودش نیز به عنوان زیر صدا استفاده کرده است. از بارزترین آن ها همین قطعه است. تلفیق کلام که یک شعر تقریبا کلاسیک را در کنار شعر کلاسیک لاتین زبان قرار داده نیز ، باعث زیبایی این کار شده است.
قطعه هشتم – گلادیاتورها : آخرین قطعه آلبوم آخ ، سیاسی ترین قطعه آلبوم آخ می باشد. اوج آلبوم نیز همین قطعه می باشد. در واقع این قطعه از دو بخش مجزا تشکیل شده بوده است. یعنی بخش "ف.قیه خو.شگله" که یک شعر بسیار قدیمی از دفتر معروف اشعار نامجوست و بخش "گلادیاتورها" که اشاره دارد به وقایع بعد از انتخابات. بخش اول دکلمه است و بخش دوم بخش اصلی این قطعه است که ترانه همراه با موسیقی می باشد. دکلمه که گویی در وصف یکی از پادشاهان سروده شده است به سبک جدید به وصف بلند پایه ترین مقام کشور می پردازد. نقد و توصیف بیشتر این قطعه به دلیل سیاسی بودن آن امکان پذیر نیست. بخش دوم این آهنگ به سبک متال (برروی موسیقی سنتی) اجرا شده است. شاید اصلی ترین قطعه این آلبوم ، همین قطعه باشد و نامجو بوسیله سایر قطعات شما را به آخرین قطعه سوق می دهد.
از نکات حائز اهمیت این البوم نو آوری در کلام آن است. در واقع تلفیق هم در موسیقی و هم در شعر صورت گرفته است. حتی نامجو عرف موسیقی سنتی را نیز کنار گذاشته برای اولین بار از کلماتی استفاده کرده است که پیش از این در سبک هایی همچون رپ شاهد آن بودیم. این سنت شکنی ها و ساختار شکنی ها موجب خواهد شد تا موج جدیدی از مخالفت ها با نامجو شکل بگیرد.