کلوپ‌ها در اصل از آنسوی مرزها وارد سر زمین ما شده‌اند و مکان‌ها یا جنبش‌هایی بودند در قدیم، واقعی (که به آن گستردگی ما هرگز نداشتیم) و امروزدر کنار آن‌ها  مجازی که عده‌ای را با علاقه یا دقدقه‌ای خاص دور هم جمع می‌کرد تا با هم در مورد آن موضوع واحد به بحث و تبادل نظر بپردازند و در آخر تفریح کنند و از با هم بودن و صحبت در مورد موضوع مشترک خوش بگذرانند و ارضاء شوند و حس کنند که تنها نیستند. نه مثل کلوپ دوستداران نامجو که همگی مسلح به فحاشی و نظرات جزم اندیشانه و مغروضند. واقعن از وظایف  مدیریت کلوپ به وجود آوردن فضایی بهتر و صمیمانه‌تر و سالم‌تر نیست که گروهی دقایقی را با هم، هم فکری کنند و شاد باشند و از یکدیگر بیاموزند؟ بهتر نیست  به کلوپ‌های دیگر نیم نگاهی بیندازید و تمرین در به وجود آوردن چنان فضایی را به عمل آورید. جای شکر دارد که کلوپ های حقیقی به گستردگی آن سوی مرز در اینجا رواج نداشته که اگر می‌بود تا به‌حال پوست و سر و گوش نیمی از مرم ایران بریده وکنده و نابود شده بود. دریغا که هر چه از مرزها می‌گذرد تا به ما می‌رسد تبدیل به هیولایی ناشناخته می‌شود که باید باز شناختش.