با من بیگانه ای ، خویشم خوار و خموش

زهرت در خون من ، بادا همواره نوش...

( نامجو این بیت رو با یه شیطنت خاصی می گه :

هستی از ما لت خورده  که لت خوردن یعنی سیلی و تو گوشی خوردن

که خیلی شبیه به هستی از ما آلت خورده تلفظ می شه...)

شااااااااید که آینده از آن ماست........

این قرار عاشقانه را عدد بده

شور و حال عارفانه را عدد بده

رو جهان بی کرانه را سند بزن

به روی رود روی رود روی رود تشنگی سد بزن

روزی که ریش, زیر بغل پاره, یقه از فرط ایمان چرک بود

روزی که داگلاس هنوز مایکل نبود, کرک بود...

روسری رقصنده بربند رخت می رود بر باد

این ماییم که میدویم در پی باد

یا که میرویم از یاد

ما را به رندی افسانه کردند پیران جاهل شیخان گمراه ....

   آیین تقوا ما نیز دانیم لیکن چه چاره با بخت گمراه

چراگاهم یک حیاط خشک

نه دزدی هست که بگیرم

نه عشق هست که بورزم

من سگ ولگرد هدایتم

عمری در خیابان ها ولو

نه قلاده دارم نه آرزو

نه پرواز می کنم نه جستجو

می پرد به چشمانم غم کبوتر

واق واق سگ...