ایـن روزهـا اخـبـار انـتـخـابـات ریـاسـت جـمـهـوری در صـدر خبرها و تـحـلـیل‌های اکثر سایت‌های فارسی زبان قرارگرفته است ومقالات واظـهـارات شـخـصـیـت‌هـای سـیـاسی - علمی وفرهنگی کشور در خـصـوص اهمیت این انتخابات و لزوم شرکت جستن در آن، موجب ورود ایـن اخبار واظهارات به عرصه مکالمات و مراودات خصوصی و دوستانه شده است.

مـن بـه‌رغم این که خود را در امر سیاست ذی‌صلاح نمی‌دانم وهیچ کـوشـش و عـزمـی بـرای واردشـدن بـه فـعـالـیـت‌هـای سیاسی ندارم ومعتقدم که باید کار قیصر را به قیصر واگذاشت، با وجود این نظر به اهـمـیـت ایـن دوره از انـتـخـابـات ریـاسـت جـمـهـوری وتـحـت تاثیر شوروهیجانی که این انتخابات در بین دوستان ایرانی ساکن اروپا به وجـود آورده اسـت، مـی‌خـواهـم نـکـاتـی را با دوستان عزیز در میان گذارم:

۱- یـک نـگـاه اجـمالی به سیاست‌ها و تصمیم‌ها و نتایج ؟؟؟ از این تصمیمات، طی ۴ سال گذشته درعرصه فرهنگ وهنر، و مقایسه آن با دوران اصلاحات مبین این امر است که تنگ‌نظری‌ها وکوتاه بودن مـعـیـارهـای سـنـجـش وتـجدید فعالیت‌های هنری وفرهنگی، مانع اصلی بروز نوآوری وتحول وخلاقیت در عرصه هنر بوده است نتیجه منطقی این مقایسه آن است که زندگی، آینده وخلاقیت اهالی هنر مـتاثر از سیاست‌ها وتصمیم‌های دولتمردان عرصه فرهنگ است و ادامـه ایـن سـیـاسـت‌هـا موجب خواهد شد که هنروفرهنگ مظلو م و بـی‌پنـاه مـابـه نیستـی بپیـونـدد. بنـابـرایـن ضـرورت دارد کـه سکـان مدیریت فرهنگ وهنر کشور به دست اهل فرهنگ سپرده شود .

ایـن انتخابات امکان و فرصتی برای شروع این دگرگونی است و باید که این فرصت راغنیمت بشماریم.

هـمـه مـی‌دانـیـم کـه قـرار نـیست باتغییرمدیریت کشور همه چیز به سـامـان شـود وتـمـام کـاسـتـی‌هـا و نـقـایص مرتفع گردد، اما حداقل مـی‌تـوان رونـد مـوجود را متوقف نمود . این نوعی دفاع از حق حیات اهالی فرهنگ وهنر است.

۲ - یکی از گزینه‌های پیشنهادی رسانه‌های خارج از کشور و برخی از دوسـتـان ” تـحـریـم انتخابات ” است . اما در واقع این، یک گزینه نیست . این واگذاری حق انتخاب است و نتیجه آن جز استمرار وضع مـوجـود و بـیـگانه‌تر شدن اهالی هنر با مخاطبان خویش نیست . در تـحـریـم انـتـخابات هیچ امیدی ایجاد وهیچ هدفی محقق نمی‌شود وحـاصـلـی جـز نـاامـیدی وتعمیق باورهای نهیلیستی در بین جوانان نـدارد . مـن دلـم نـمی‌خواهد از این فرصت حتی اگر معادل”یک تنه هل دادن تریلی ۲۰ تنی”هم باشد، صرف‌نظر کنم .

۳ - بـه اعـتـقـاد مـن هـر دو کـانـدیـدای اصـلاح‌طـلـبـان یعنی آقای مـهـنـدس‌مـوسـوی و آقـای مهدی کروبی، توانایی‌های بالقوه برای تـغـیـیـر واصـلاح کـشـور را دارنـد امـا با توجه به اینکه آقای مهندس مـوسوی و همسرشان خانم دکتر زهرا رهنورد، خود از اهالی فرهنگ وهـنـر هستند وآثار هنری و سوابقشان درعرصه فرهنگ وهنر مبین گـرایشـات نـوانـدیشانه وتحول خواهانه است، به همین دلیل من به آقای موسوی را\ی می‌دهم .

۴- گـرچـه قیـاس عـرصـه هنـر با عرصه مدیریت وسیاست، قیاسی مـع‌الفارق است وخلاقیت و نوآوری و فرآوری در عرصه هنر، مبینی بـرای وجـود همیـن تـوانایی‌ها در عرصه اقتصاد وسیاست ومدیریت نیسـت بـا وجـود ایـن مـن تصـور می‌کنم کسانی که جهان را به شیوه هنـرمنـدان دریـافـت مـی‌کننـد وآن را با مولفه‌ها ومعیارهای زیبایی شـنــاســانــه مــی‌شـنـاسنـد، غـالبـا بـا جهـان و مـردم آن صـادق‌تـر و صمیمی‌ترند و این صداقت و صمیمیت، و اراده وکوشش برای زیباتر کـردن جهان و تحمل‌پذیرتر کردن آن در نزد اهالی سیاست کمیاب است.

۵- مـن بـا ایـنـکـه در دوره نـخـست وزیری آقای موسوی در ابتدای نوجوانی بودم،اما تصویر روشنی ازآن دوران در ذهن دارم.تصویری کـه هـمـراه با حس ثبات وامنیت وتعادل است.علاوه براین برداشت من از اظهارات چند ماهه اخیر آقای موسوی گویای این امر است که ایـشـان شـخـصـیـتـی وطـن‌پـرسـت و ایران دوست هستند وفرهنگ وپـیشینه تاریخی این سرزمین را محترم می‌شمارند و عزم آن دارند کـه ایـران را به سمتی سوق دهند که هر ایرانی چه در وطن و چه در خارج از کشور، ایرانی بودن را مایه مباهات بداند و به آن ببالد.

مـوجباتی که امروز باعث شده که برخی از هموطنان، ایرانی بودن را مـخـفـی نـگـاه دارنـد تـا از نگاه تخفیف آمیز دیگران در امان بمانند، مرتفع گردد و با شنیدن نام ایران به جای آن که در درون خود تحقیر شـویـم، چـشـمـانـمـان بـدرخـشد ولبخند بزنیم . برای آقای موسوی آرزوی توفیق و پیروزی دارم.

بنظر من با این اظهار نظر از نامجو بعید بود و  نمیشه دیگه اسمش رو خواننده معترض گذاشت. البته نظر من اینه حتما طرفداران آقای موسوی نظر دیگری خواهند داشت