صدای آشنایی در پشت پنجره اتاقم پرده خیالم را می درد

صدایی که خبر از شومی فردا و فرداهایم می دهد

آری

این صدای همنشین شب های تنهایی ام است

همنشینی که بااینکه وجودش خبر ازشومی فردا و فرداهایم می دهد

برایم یار وفادار خوبی است

آ ری این صدای جغد شب است

پیچک گوشه ی باغ , چون که بازوش دگر تاب نداشت, دست بر خاک تیمم می کرد.
جیر جیرک از دور, آخرین مصرع شعرش را خواند
همهمه در دل باغ
بلبل از شاخه به آواز بخواند :
سرو قامت بسته است, وقت تنگ است, شتاب
همه قامت بستند, باغ می رفت ملاقات خدا
جیرجیرک , شنل سبز خودش را بتکاند, ماند در آخر صف
باغ پر بود ز تسبیح خدا
من خجل از همه غفلت خویش
دست و پایم گم شد, نرسیدم به نماز
گل میمون خندید و گل مر یم هم
سرو در بین رکوع , آنــقدر ماند در که شبنم برسد
من که یک عمر به دنبال خدا می گشتم
امشب اینگوشه ی باغ او صدایم می کرد
من چه اندازه دلم بیدار است
من خدارا دیدم