چه خاکی گرفته اینجارو هرجا اسم دامغان میاد افسردگی پشت سرش!

سلام مهدیار جان خوبی . تاحالا ساختمون به این با حالی ندیده بودم میدونی چرا چون خودم یه  موقعی اونجا جوشکاری میکردم با اوستا رضا که خیلی مدیونشم تا حالا 13 طبقه زیر پات رو حس کردی . دروغ نگو عمرن اگه حس کرده باشی. من روز اولی که اونجا رفتم بهم گفتن برو روی پل بشین سر آهنو نگه دار تا جوش بدیم منم واسه اینکه کم نیارم رفتم ولی خدا میدونه که لاش رفتم تا کار تموم بشه 13 طبقه زیر پام هوا بود اگه میوفتادم میخوردم روی پشت بام همسایه که 1 طبقه بود اون زمان به منو اوستا رضا میگفتن مرد پرنده دامغان چون هنوز کسی تو دامغان تا اون ارتفاع بالا نرفته بود .آره عزیزم روزای توپی داشتیم با چند تا از رفیقای دیگه مثل مهدی و اوستا قاسمو و خدا بیامرز حسن شاهچراغی که اون روز که من مرخصی بودم جای من رفته بود بالای اون ستون  که اوفتاد و بیمارستان هم نتونست براش کاری انجام بده . حتی اون صفحه های نارنجی رنگ هم که بالای ساختمون خود نمایی میکنه کار خودمونه که زحمتشو اوستا رضا و پسرش امیر انجام دادن حالا باید از کی قدر دانی کرد این آدما یا اونایی که پشت میزشون نشستنو واسه هم جک تعریف میکنن . از من میپرسی این یک شاهکاره برای دامغان حتی اون روزی که اون چراغ گردونو نصب میکردن من اونجا بودم لامصب خیلی سنگین بود حالا برو ببین کی داره حالشو میبره البته خدا پدر مهندس هاشمیو بیامرزه آدم خوبی بود امیدوارم بازم از این کارا تو دامغان ببینیم .فدات ساتان