فرزانه ی اندیشمند عالم عرفان و معرفت شمس الدین محمد تبریزی  در کتاب مقالات شمس ، نکات بسیار پر معنا و متحول کننده ی را بیان داشته است. البته درک عمیق واژه ها و گفته ها براستی بسی سنگین و دشوار است. اما در حداقل توان می توان برداشتهای مفید و  آموزنده ای را از ظاهر نوشته ها برای خود آندوخت.  برخی از متن نوشته ها همانطور که شمس بیان داشته در اینجا نوتشته شده است .

·        
این را یاد دارید که ورق خود را می خوانید، از ورق یار هم چیزی فرو خوانید.شما را این سود دارد. این همه رنجها از این شد که ورق خود می خوانید، ورق یار هیچ نمی خوانید.

·        
هر که شاخ را گرفت، شکست و فرو افتاد و هر که درخت راگرفت، همه‌ی شاخ آنِ اوست.

·        همه ی عالم دریک کس است، چون خود را دانست، همه را دانست.

·        تغیر در حق نیست. تغیر در توست.

·        با یاری گاهی گرم باشی، محبوبت نماید، گویی او محبوب شد. این ساعت باز تو دگرگون شوی، گویی مبغوض شد.

·        سبب تاخیر اجابت دعای بعضی کمال محبت است.

·        انسان باید قادر باشد بر همه ی صفات خود بر سکوت درموضع سکوت و جواب در محل جواب و قهر در محل قهر و لطف در محل لطف. نه آنکه بگوید من عاجزم ، او قادر است.

·        در بیابان باید بودن گاهی، پیش شمشیر گاهی، در زمستان سفرها گاهی.

·        تا چنان نشده ای که خواب تو عین بیداری ست، مخُسب!

•      چیزی مخور که با آخر بگویی که «اگر آن نخوردهمی، خوش بودمی»
• وصل تو بس عزیز آمد. افسوس که عمر وفا نمی کند!

·        اگر تو هیچ خط ندانستی، تو را خط می آموختم!

·        هر اعتقاد که تو را گرم کرد آنرا نگه دار و هر اعتقاد که تو را سرد کرد ازآن دور باش!

.