به نام خدا
 
گویند: مگر نشنیده ای که مولوی گفته :  کجایید ای شهیدان خدایی   بلا جویان دشت کربلایی
 
در جواب باید گفت: اولا این را در دیوان شمس سروده و همه می دانیم آن دیوان را در فراق شمس سروده است. درباره خود شمس نیز به همین جمله بسنده می کنیم که گفته است
  !!!فاطمه, عارفه نبود زاهده بود چون دائم از رسول, اوصاف دوزخ می پرسید
باید گفت اگر عارف تو و امثال مولوی هستید ساحت مقدسه آن بانو بالاتر از آن است که همنام شما باشد و اگر عرفان یعنی معرفت خدا و رسول و وصی او, آن حضرت در اوج قله عرفان است و شما بدبختها در عمق چاه ضلالت
 
ثانیا بیت آخر این غزل چنین است
!!!!برآ ای شمس تبریزی ز مشرق     که اصل اصل اصل هر ضیایی
پس می توان گفت او در این غزل شمس را به شهیدان دشت کربلا تشبیه کرده است و تمام ابیاتش در واقع برای او ست
ثالثا می پذیریم که در این غزل شهیدان کربلا را ستوده است. نتیجه این می شود که مولوی منافق بوده است!چرا؟
:چون در جای دیگر گفته
!!!!هین مدو گستاخ در دشت بلا    هین مران کورانه اندر کربلا
 توهین بدتر از این و خبیثانه تر از این؟؟
چنانچه در جای دیگر نیز ضمن ستودن شهیدان کربلا عزاداری شیعیان را مسخره کرده و فتوا داده که در این روز باید شادی کرد
 
اگر کسی در نامه ای صریحا به ما فحش دهد فحشی که تمام شخصیتمان را بکوبد و آنگاه در لابلای نامه بگوید: عزیزم! ـ بدون ابراز پشیمانی از فحشهای قبلی ـ ,  چه نتیجه ای می گیریم از موضع آن شخص نسبت به خودمان؟ آن را دوست خود می دانیم یا دشمن؟؟
چه رسد به اینکه سخن بر سر توهین به من و ما نیست بلکه  به اهل بیت معصوم و حجتهای خدا ناسزاگویی شده
 
آیا می توان در جایی به سید الشهداء یا شیعیانش توهین کرد و قیام حضرت یا رفتن به زیارتش را کورکورانه خواند ـ بعضیها گویند منظورش زائران امام حسین بوده که در راه کربلا توسط ناصبی ها کشته می شدند ـ و در جای دیگر او را خسرو دین نام داد و در جای دیگر گریه بر او را که فعل رسول خدا و اهل بیت بوده است به مسخره گرفت و بعد ادعای دوستی سید الشهداء کرد؟؟!!! می توان بت را در کنار خدا پرستید؟؟کدام نفاق بدتر از این که در جایی لطف کند! و بگوید: از علی آموز اخلاص عمل! ودر ابیات بعدی به اینجا برسد که علی علیه السلام به ابن ملجم گفت : تو در کشتن من مجبوری و از خودت اختیار نداری و آلت دست خداوندی!!!و من هیچ بغضی از تو ندارم و اینکه در دنیا قصاص می شوی خدا برایت جبران می کند
...
 
یادمان نرود همه این کفریات و چرندیات در کتابیست که صاحبش در دیباچه, آنرا "اصول اصول اصول دین " نامیده و چندین وصف بلند بالای دیگر آورده و در نهایت خیال همه را راحت کرده! و گفته این کتاب را " لا یمسه الا المطهرون " !!!یعنی کتاب من همچون قرآن است که خطا در آن راه ندارد
 
حال چگونه است که بعضی مریدان بعد از دانستن اینهمه جرم سنگین نهایت اعترافی که می کنند این است که : بله مولوی که معصوم نبوده است!!! به هر حال اشتباهاتی داشته است!!! ولی این دلیل نمی شود که آنهمه معارفش!!! نادیده گرفته شود
!!!!!
!پناه بر خدا
چهارتا تمثیل و شعر زیبا و دعوت به بعضی امور مطلوب,  شده " آنهمه معارف"
ولی توهین به امامان معصوم تا حد تبرئه ابن ملجم و از آنطرف مدح دشمنانشان ـ از خلفای غاصب بگیر تا معاویه ـ و تبلیغ جبر و وحدت وجود و بعضی احادیث خرافی اهل سنت و تشویق به سماع(رقص صوفیان) و ذکر قصه های زننده و رکیک ـ با تصریح به اسم اسافل اعضای بدن ـ شده است  "اشتباه"
 
یا اینکه در دفاع از مولوی می گویند برای آیات قرآن در مثنوی تمثیل آورده است!
خب آورده باشد!!!  و به فرض که همه را درست معنا کرده باشد و به فرض که تمثیلاتش جالب باشد و رکیک نباشد ـ مثل قصه زن و آن جوحی! ـ چه نتیجه ای می خواهید بگیرید وقتی این را در کنار آن کفریات ببینید؟! مگر اصحاب معاویه قرآن بر سر نیزه نکردند؟؟ این هم یک مدل استفاده از قرآن برای رسیدن به اهداف شیطانیست. امیر مومنان علیه السلام فرمود بخشی از حق را با باطل مخلوط می کنند تا افراد را گمراه کنند. و از عیسی علیه السلام روایت شده که فرمود: مواظب باشید! که چه بسا باطلی را به آیه ای از کتاب خدا زینت دهند
...
 
پس تولی و تبریمان چه شد؟؟ تبری این است که بگوییم مولوی با آنهمه معارفش! چند تا اشتباه هم داشته است!!!؟؟؟ و دلیلمان هم این باشد که فلان عالم درباره مولوی چنین گفته و فلان علامه شرح نوشته و...؟؟!!آنهمه عالمی که از صدر اسلام تا کنون با اساس تصوف ـ همان عرفان! ـ مخالف بودند و نقد و رد کردند عالم و علامه نبودند؟؟؟ شیخ مفید و شیخ صدوق که حلاج را کافر می دانستند و علامه حلی و علامه مجلسی و کاشف الغطاء و خوئی و...که وحدت وجود و جبر را رد کردند عالم نبودند؟؟؟فقط بعضی علمای سه قرن اخیر خصوصا بعضی معاصرین عالمند؟؟؟
 
فقها و علمای بزرگ شیعه را به جرم تکفیر چنین کافری ـ با اینهمه دلایل روشن ـ و حتی به جرم نقد مولوی و امثال او, قشری ...می نامند ولی این ناصبی را عارفی ملکوتی میدانند که اشتباهاتی هم داشته است!!!؟
ـ پناه بر خدا از تعصب کور بر اشخاص که انسان را به کجاها می کشاند ـ

salam dooste aziz

man manzoore in bahsro kaamelan motavajjeh nashodam

kaash mishod too yeki do khat kholaasash kard

soale man ine ke bad az fahmidane man az mataleb in bahs

chetori mitooneh daanestan ya nadaanestanesh mano be khoda nazdiktar bekoneh

Hagh negahdaretoon