| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
1612
|
9879
|
90/12/24 (10:44)
|
|
||
|
|
122
|
1269
|
90/8/17 (12:40)
|
|
||
|
|
202
|
1994
|
90/3/5 (19:29)
|
|
||
|
|
527
|
4103
|
90/2/28 (10:49)
|
|
||
|
|
37
|
303
|
90/2/11 (22:05)
|
|
||
|
|
83
|
1127
|
90/1/17 (20:49)
|
|
||
|
|
15
|
213
|
89/12/29 (15:52)
|
|
||
|
|
1012
|
7196
|
89/12/24 (16:44)
|
|
||
|
|
45
|
447
|
89/12/12 (21:31)
|
|
||
|
|
54
|
438
|
89/12/8 (08:41)
|
|
||
|
|
147
|
1341
|
89/11/29 (00:30)
|
|
||
|
|
14
|
112
|
89/11/27 (13:29)
|
|
||
|
|
77
|
1198
|
89/11/26 (19:37)
|
|
||
|
|
26
|
407
|
89/11/21 (13:49)
|
|
||
|
|
517
|
5448
|
89/11/5 (23:37)
|
|
||
|
|
98
|
711
|
89/10/13 (16:26)
|
|
||
|
|
6
|
80
|
89/10/8 (20:18)
|
|
||
|
|
14
|
178
|
89/10/8 (14:35)
|
|
||
|
|
65
|
607
|
89/9/30 (17:09)
|
|
||
|
|
11
|
90
|
89/9/28 (22:29)
|
|
در مورد فیلم هایی كه در جشنواره دیدید بنویسید.اگر هم فیلمی را ندید بازهم بنویسید...كللن بنویسید!
گزارش یک جشن : حاتمی کیا نیاز به تنفس مصنوعی داره،خدا به دادش برسه
اسب حیوان نجیبی است : قسمتی از سری دوزی کاهانی در لفافه ای از ابتذال
یک حبه قند : تکرار مکررات میرکریمی
جدایی نادر از سیمین : شاهکار
سیزده 59 : سامان سالور
میتوان فیلم چند كیلو خرما برای مراسم تدفین را شروع خوبی برای یك فیلمساز به عنوان یك استعداد جدید دانست فیلمی با ایده ای نو ، فیلمنامهای مستحكم و ساختاری منسجم كه نبوغش را سكانس به سكانس فیلم به رخ تماشاگر میكشد. در فیلم آرامش با دیازپام ده ما با یك مستند شسته رفته و تر و تمیز روبرو هستیم كه با ریتم مناسب خود مخاطب را به سوی نقطه دید فیلمساز میكشاند. بعد از دیدن این دو فیلم مخاطبین با انگیزه كشف یك استعداد جوان در سینمای ایران به دیدن فیلم سیزده 59 نشستهاند، فیلمی كه تلاشش روبرویی رزمندگان جنگ با زندگی مدرن و سرگذشت آنان در مواجهه با این نوع زندگی است.در سكانس اول فیلم فیلمساز میكوشد صحنههایی از جنگ و مجروح شدن رزمندگان را به تصویر بكشد. این سكانس را میتوان بدون در نظر گرفتن تكرار این نوع فیلمبرداری (دوربین رو دست) و تكنیك اسلوموشن برای بازنمایی و تشدید فضای دراماتیك قابل قبول دانست. در ادامه فیلم با یك ساختار به شدت غیر منسجم و آشفته روبرو هستیم كه تمام سعی فیلمساز تحت تأثیر قرار دادن بیننده و بالا بردن بار دراماتیك فیلم است كه این كار را با استفاده بیش از حد و نابجا از موسیقی و طولانی كردن نماهای تكرار شده در فیلم انجام میدهد كه ساختار فیلمنامه و بازی به شدت بد و خندهدار بازیگران (به جز پرویز پرستویی كه باز هم سوپر استار بودن خودش رو به رخ تماشاكران كشید) به نا موفق بودن فیلم كمك میكند.
تنها عاملی كه باعث میشه بیننده بتونه تا آخر فیلم روی صندلی خودش بشینه بدون شك بازی ویران كننده پرویز پرستوییه. تا اینجا این بدترین فیلمی بود كه تو جشنواره دیدم و و سلام...