وای ازین هستی ازین هستی درد آلود

از چه مارا اینچنین بازیچه میسازی ؟ ...

منم كه شهره شهرم به عشق ورزیدن

                                 منم كه دیده نیالوده ام به بد دیدن ...

دریاب که از روح جدا خواهی رفت

در پرده اسرار فنا خواهی رفت

می نوش ندانی از کجا آمدهای

خوش باش ندانی بکجا خواهی رفت

خیام نیشابوری

می گویم شاید بین ما هیچ نبود جز اوهام

هیچ را زیر هیچ نوشتیم سپس كم كردیم

و به جز هیچ نشد حاصلمان

 

من گدا هوس سرو قامتی دارم

                  كه دست در كمرش جز به سیم و زر نرود

دلم برد آن دل آرامی که درچاه زنخدانش

                                                        هزاران یوسف مصراست پیدادرگریبانش

روزی كه پیك مرگ مرا می برد به گور     من شبچراغ عشق ترا نیز می برم

عشق تو نور  عشق عشق بزرگ توست   خورشید جاودانی دنیای دیگرم

نمیدانم چه میخواهم خدایا

 

                       به دنبال چه میگردم شب و روز