از آمدنم نبود گردون را سود

وز رفتن من جلال و جاهش نفزود

وز هیچكسی نیز دو گوشم نشنود

كاین آمدن ورفتنم از بهر چه بود !

                                                             خیام

دوستدارم بنویسند:

چنان نماندو چنین نیز نخواهد ماند

قصشو شنیدید که:یه نفر می ره سفر توراه با یکی همسفر می شه دزد به کاروان میزنه و داروندارشونو می بره مرد اول ناراحت بود اما دومی میگه : چنان نماندو چنین نیز نخواهد ماند.شب به شهری می رسند دوتاشونم داروغه می گیره به جرم ول گردی مرد اول باز ناراحت می شه مرد دوم می گه : چنان نماندو چنین نیز نخواهد ماند. صبح داروغه دوتاشون رو هم آزاد می کنه که برن مرد اول خداحافظی می کنه اما دومی تو شهر می مونه و کارگری می کنه موقع خداحافظی بازم میگه:چنان نماندو چنین نیز نخواهد ماند.

القصه ایام می گذره مرد اول بعد یه مدتی به اون شهر می ره و سراغ دوست کارگرشو می گیره اما با تعجب می فهمه که اون شده حاکم شهر.به ملاقاتش میره بازم اون مرد می گه: چنان نماندو چنین نیز نخواهد ماند.

بعد چند سال مرد اول باز به دیدن دوستش که حاکم شده بود میره اما خبر می دن حاکم مرده.سراغ قبر دوستش رو می گیره .

می بینه رو قبرش نوشتن: چنان نماندو چنین نیز نخواهد ماند.

سلام

اشک شبهای به غم غوطه شده در دل من را تو ندیدی

ناله ی همره آن باد که در ظلمت غم زار بزد را نشنیدی

من همان اشک و همان باد و همان شب بودم

من نه آن بودم که آن را بشنیدی و بدیدی

طایر

البته یه وقت اینو ننویسید ، فقط به ذهنم اومد

مرگ را دیده ام من

در دیداری غمناک من مرگ را به دست سوده ام

من مرگ را زیسته ام

با آوازی غمناک ، غمناک

و به عمری سخت دراز و سخت فرساینده.

نگاه گرم خورشید،

                   بر روی تن خسته ام سنگینی می کرد

                        و چقدر سنگین بود این نور برای من،

من که عمری به تاریکی عادت کرده ام

(شعر نیست ،ولی دوست دارم همین را بنویسند!از اولین چیزنوشته هایم بود!)

اناا... و انا نمیدونم چی چی

                      یه توپ دارم،قلقلیه

                                     سرخ و سفید و آبیه