بسم الله الرحمن الحیم
به گواه تاریخ از پیدایش اسلام ، مسلمانان (و به خصوص علویان و شیعیان) جز در صدر اسلام در هیچ برهه ایی نتوانسته اند راحت و آزادانه زندگی کنند ، گویی اینکه تقدیر الهی چنین نبوده است که شیعه در آسایش و راحتی باشد.

 

با شروع امامت حضرت علی (ع) ، مسلمانان و به خصوص یاران واقعی ایشان همواره در رنج و سختی بودند ، به عنوان مثال به اجبار با ابوبکر و عمر بیعت کردند ، و سپس همواره در معرض ظلم و تعدّی و تبعید خلفایی نظیر معاویه و عمر و ... زندگی کردند که وقایع آن در تاریخ شرح داده شده است.

 

یا با روی کار آمدن معاویه ، بسیاری از علویان و یاران امامان معصوم (ع) ، بسیار در درد و رنج و سختی افتادند ، اگر چه مردم و غیر علویان نیز به هر ترتیب از این قاعده مستثنی نبودند. مردم همواره در فقر ، رنج و سختی زندگی کردند و به هر بهانه ایی از گرفتن مالیات تا بهانه ایی نظیر همکاری با علویان در معرض ظلم و ستم دستگاه خلافت بودند ، مثلا در تاریخ داریم که کسانی که پولی برای پرداخت مالیات نداشتند در عوض آن دختران آنها را به کنیزی و ... می بردند . و خدا می داند که چه بی حرمتی که به این زنان نمی شد. یا به بهانه همکاری با علویان ، چه بسیار خانه هایی را که ویران کردتد ، زنان و مردانی که کشته شدند و .... که شرحی عظیم دارد ! این حکایت در طول خلافت دستگاه اموی و بنی عباس بوده است ، که شیعه را به وحشیانه ترین  شیوه ها شکنجه می دادند و می کشتند.

 

در تاریخ همواره خون شیعه و علویان حلال بوده است ، و این مردم بخت برگشته همواره در خفقان و فقر زندگی کرده اند ، چه بسیار دیوار هایی که بر سر شیعه خراب نکرده اند ، و چه شکنجه هایی که نشده اند و چه کودکانی که مظلومانه کشته نشده اند.

 

بعد از آغاز دوران غیبت و افول دستگاه های خلافت نیز این درد ها و رنج ها کاسته نشد ، بلکه شکل آن تغییر کرد ، حالا حکومت های قدرتمند برای کشورگشایی و بهانه هایی عجیب و خلاصه در طی جنگ ها مردم را قربانی خواسته های خود می کردند و یا اینکه بسیاری از پادشاهان نالایق ، موجب فقر در زندگی کردن مردم شدند. پادشاه پادشاه است ، او به فکر تاج و تخت خویش است ، نه عدم توان مردم در پرداخت مالیات و ... .

 

در بعضی از برهه از تاریخ این بی رحمی پادشاهان شکل عجیبی به خود می گرفت که بسیار درد آور است ، به عنوان مثال آغامحمد خان قاجار که بعد از فتح کرمان ، دستور داد 20000 هزار جفت چشم از کاسه در آورند ! یا حمله افرادی وحشی نظیر چنگیز و تیمور و یا بسیار دیگر از پادشاهان.

 

از سوی دیگر طبیعت نیز به مردم هرگز رحم نکرده است ، در طول این 1200 سال بلایای طبیعی نظیر زلزله و یا بیماری ها همچون طاعون و وبا جان بسیاری را گرفته است ؛ خشکسالی ها و دیگر بلا ها را هم به این ها اضافه کنید.

 

از طرفی دیگر نیز استعمارگران نیز همیشه چشم به سرزمین های ما مسلمانان دوخته بودند ، و دوخته اند ! و همیشه یا با تجاوز نظامی و یا با فشار های اقتصادی و یا با حملات فرهنگی همچون تبلیغ مسیحیّت یا مباحثی انحرافی نظیر وهابیّت ، ضربه های جبران ناپذیری بر پیکره زجر دیده شیعه زده اند. و چه بسیار مردمی که در این بین از بین نرفته اند ، به خصوص در مقابله با حملات بی امان نظامی. مردمی را تصور کنید که با چوب و شمشیر و نهایتاً سلاح های معمولی به مقابله با توپ و هواپیما رفته اند.

 

شاید برای ما که به ظاهر از آن دوره فاصله گرفتیم ، این کشتار ها قابل لمس و درک نباشد ، اما اگر لحظه ایی تأمّل کنیم ، و با یک حساب سرانگشتی می توانیم به عمق این فجایع پی ببریم.

 

آیا با گذشت زمان درد و رنج شیعه و مسلمانان به پایان رسیده است ؟ خیر ! الان نیز شیعه وضع مناسبی ندارد ، سختی شیعیان در بحرین و پاکستان ، کشتار در عراق و فلسطین ! هجوم فرهنگی به شیعیان ترکیه و سوریه ، لبنان و ... امروز نیز مسلمانان را به راحتی می کشند ، و انگار گویی حالا هم خون شیعه حلال است !

 

امروزه عده ایی کم خرد معتقدند ، حق مردم عراق و فلسطین و ... است که این طور مصیبت ببینند ؟ آیا این اعتقاد ریشه در باور های انسانی ما دارد یا در باور های دینی ما ! اینکه مسلمانان و شیعیان در طول تاریخ در حق ائمه کوتاهی و قصور کرده اند ، قابل چشم پوشی و گذشت نیست ! اما آیا بهای این نسل کشی به وحشیانه ترین اشکال است ؟

 

کسی که این اعتقاد را دارد ، آیا خود حق ائمه را درست به جا آورده است ؟ آیا خود او در وظایف خویش کوتاهی نکرده است ؟ سازش کاری دولت های فلسطینی و اعراب و سرمایه داران ، بر کسی پوشیده نیست ! اما این قابل تعمیم به کل ملت ها نیست ! همه سرمایه داران خوب می دانند که شرط سرمایه دار تر شدن سازش کاری با هر نیرویی است که ضد سرمایه است ! آیا شما گمان می کنید در کشور شما این سرمایه داران سازش کار وجود ندارند ؟ آیا شما گمان می کنید در حکومت ما سیاستمداران سازش کار و علمای سازش کار وجود ندارند ؟ نکند شما نیز راه گمراهی و افراط و تفریط را در پیش گرفته اید و فکر می کنید هر کس داعیه اسلام و مسلمین دارد ، امیرالمومنین است ؟! یا هر کس لباس مقدس روحانیت را می پوشد روحانی است ؟

 

در کشور ما نیز روحانی درباری ، سیاستمدار سازش کار و روحانی بدون عمل وجود دارد ، اگر قرار بود به صرف شعار دادن کسی مسلمان باشد ، پس معاویه که ادعای امیرالمومنین داشت ، نیز امیرالمومنین بود ؟

 

در روح شیعه سازش کاری و تساهل نسبت به قوانین الهی وجود ندارد ، این دولت های فلسطینی و ... که با دشمنان خونخوار خود سازش می کنند نه مسلمان هستند و نه شیعه !

 

همانطور که ذکر کردیم ، وضع موجود مردم و شیعه در کشور ما نیز چهره بهتری ندارد ، شاید فعلا ما را وحشیانه نمی کشند ، اما در ایران جز عده ایی که در شهر ها زندگی می کنند و با مشاغلی بعضا ً مشکوک و با به یغما بردن اموال مردم و دست اندازی به حقوق ملت و رانت های های مختلف به زندگی مرفه رسیده اند ، در روستاها مردمی هستند که آب آشامیدنی سالم ندارند.

 

و یا بسیاری از مردم زندگی سختی دارند ، معضل مسکن و بیکاری ، ازدواج جوانان ، اینها معضلات کمی نیستند ، قیمت مسکن به قدری بالاست که مردم به ناچار باید در قبر (واحد های زیر 100 متر) زندگی کنند ، معضلات خانوادگی ، افزایش فساد و طلاق و هزاران مشکل و معضل دیگر ! و عقده ها و ناهنجاری های روانی که این مشکلات در روان مردم باقی می گذارند.

 

از طرف دیگر ، حزب های سیاسی که مانند قارچ سمی در کشور می رویند ، و تنها فایده آن ها - بخوانید معضل آنها - همان مسمومیت ناشی از سیاست زدگی آن هاست که در جامعه باقی می ماند. (به عنوان کوچکترین مثال بودجه های ملیاردی که سالانه برای احزاب کنار گذاشته می شود.)

 

در حالی که بسیاری از کشاورزان با پدیده خشکسالی روبرو هستند ، و نمی توانند شکم خود را سیر کنند ، روزنامه های آنان که با پول های باآورده نفت اداره می شود ، یا مشغول تبیین روشنفکری غربی هستند ، یا مشغول تخریب ، یا مشغول دعواهای سیاسی یا مشغول القا تفکرات سکولاریسم و جدایی دین از سیاست !  و .... و هر کس اعتراض کند به او لقب عوام زدگی می دهند !

 

از طرفی ارتباط بین علما و مردم نیز در حال قطع شدن است ، عده ایی از علما برای خود کتاب می نویسند و تدریس می کنند ، و مردم نیز نه به حرف آنها گوش می کنند و نه به دنبال آنها هستند ! که نگارنده معتقد است اگرچه کوتاهی و غفلت مردم قابل چشم پوشی نیست ! اما رفتار خود علما نیز  بی تاثیر نبوده است. (یک عالم موفق : شیدمحراب آیة الله دستغیب) اینجاست که هر کس برای خود دین جدید می سازد و برای دیگران نیز آن را توصیه می کند ، دینی که نه بر پایه قرآن است و نه حدیث ! تنها پایه آن مصالح فردی است !

 

خلاصه کلام آنکه جامعه امروز بشری ، در سراشیبی سقوط افتاده است ، امروز با حجم انبوه جوانانی هستیم که در آینده ایی نه چندان دور باید پدران و مادران نسل های بعدی باشند و باید بتوانند انسان هایی دین دار و دارای اخلاق انسانی تربیت کنند و ملزوم این امر انسان بودن و دین دار بودن جوانان امروز ماست ! اما آیا واقعیت جامعه ما این را تایید می کند؟ آیا جوانان ما از اصول و پایه های دین به طور کافی آگاهی دارند ؟

 

اگر دیروز شیعیان کشتار می شدند ، امروز شیعیان و مسلمانان به دوشکل کشتار می شوند ، و بدترین شکل کشتار ، گرفتن دینداری و اخلاق انسانی از آنهاست.

 

امروز همه دست به دست هم داده اند تا با ترویج آزادی های بی حد و حصر ، تفکرات و انحرافات جنسی روح انسان ها را زندانی کنند ، امروز باید آزادی ظاهری را در اسیر کردن انسانیت جستجو کنیم ! و از آنجایی که رنگ تقوی در بین مردم کمرنگ است ، مسلما داشتن معاشرت های جنسی موضوع بسیار لذت بخشی برای بسیاری از افراد است ، و این دقیقا همان بلایی است که سالیان نه چندان دور بر سر جامعه اروپا آمد.

 

این خلاصه که تقدیم شما کردیم ، دورنمایی از وضع شیعه و مسلمانان بود که در طول 1400 سال گذشته وجود داشته است ، شما به این ، ظلم به مستضعفین جهان را هم که خود فاجعه ایی بدتر است را اضافه کنید ، ظلم ها و ستم هایی که پادشاهان و دولت ها بر سر مردم آورده اند . کشتار سرخپوستان ، بردگی مردمان آفریقا و جنگ ها و ....

 

حال با هم مروری می کنیم به توصیف امام زمان (عج) در دعای قنوت امام حسن عسکری (ع) :

 

" افزون بر آنچه گفته شد ، تلخی سختی ها و رنج های خشمی را که قلب را مجروح می کند در راه تو جرعه جرعه می نوشد ، غم هایی را که پیوسته به او می رسد ، تحمّل می کند ؛ امور دردناکی که تازه به او می رسد که هر لحظه تازه تر می شود ، غصّه هایی را که در گلو مانده و از حلقوم فرو نمی رود و پهلوی انسان تحملّش را ندارد ، تحمل می کند.
این ها در هنگامی است که به دستوری از دستورات و کارهای تو می نگرد ولی دستش کوتاه است و نمی تواند آن دستور دگرگون شده را تغییر دهد و آنگونه که تو دوست داری قرارش دهد. "
اگر در دعای فوق دقت کنید دو کلمه "پیوسته" و "تازه" بیشتر جلب توجه می کند ؛ و این بیانگر این واقعیت است که عمق دردها و رنج ها خیلی بیشتر از آن چیزی است که ما در این مجال آن را به صورت بسیار خلاصه نگارش کرده ایم.

 

اگر می خواهید محبت امام معصوم (ع) را نسبت به مردم درک کنید ، این را درک کنید و آگاه باشید که محبت او از مادر نسبت به فرزند خویش بیشتر است و احساس مسئولیت او از پدر نسبت به فرزند خویش بیشتر است ، مقصود از کلمه "بیشتر" مقداری نامتناهی است نه مقداری قابل درک .

 

رنج و درد ائمه (ع) از کم پوشیدن و کم خوردن و به طور کلّی از کم بهرمند شدن از مال بی ارزش دنیا نیست ، درد آنها از عدم اجرای دستورات الهی است که نتیجه آن تمام و کمال به نفع مردم است ؛ از نبود عدالت است و از سختی و رنج مردم و بی گناهان .

 

رنج آنها از ناآگاهی و جهل مردم نسبت به دستوراتی است که برای منافع آن ها شکل گرفته است ، رنج آنها از دیدن این است که مردم فوج فوج در در گرداب دنیا غرق می شوند ، رنج آنها از این است که بسیاری از مردم زندگی زودگذر دنیا را به آخرت ترجیح داده اند. و به قول قرآن در این برای آنان که اهل دانش هستند آیه های بسیاری است.

 

شاید این ها برای ما انسان های خودخواه موضوعی ملموس و با ارزش نباشد ، اما در نزد پروردگار این اوج ایثار و گذشت و بالاترین مرتبه نزدیکی به خداست.

 

صحبت از امام زمان (عج) کردیم تا به همه اعلام کنیم که مسلمانان - نه - بلکه کل عالم هستی تا زمانی که او نیاید در سراشیبی سقوط خواهد بود و همه مردم جز عده بسیار کمی از این گرداب هلاکت نجات نخواهند یافت . این یک شوخی نیست ! این آیه صریح قرآن است که در بسیاری از احادیث بر آن تصریح شده است.
اما آیا این نکته ایی جدیدی است ؟! آیا این موضوع را تا به حال نشنیده بودیم ؟ آیا از آن بی خبر بودیم ؟ آیا این مهم در طول 1200 سال گذشته پنهان بوده است که اینک ما آن را آشکار کردیم ؟! نه ! اتفاقا ! این موضوعی است که همه ما ظاهرا ً آن را به خوبی می دانیم و به خوبی آن را درک کرده ایم ! (ظاهرا ً) و در مناسبت های مختلف از آن یاد می کنیم  - اما آیا در مقام عمل نیز حق آن را به جا آورده ایم ؟ آیا واقعا ما منتظران فرج هستیم ؟

 

هنگامی که صحبت از عمل می شود بسیاری از ما شروع به اتهام زدن و پیدا کردن مقصر می کنیم و آه و ناله سر می دهیم که جامعه ما خراب است و عده ایی نیز به حکومت و دولت و ... ایراد می گیرند.

 

اما آیا بهتر نیست به جای عیب جویی خلایق ، سر در آینه خود کنیم و ببینیم که خود چه کرده ایم ؟ آیا خود ما مومن و مسلمان واقعی هستیم ؟ اگر در دین ما 313 نفر مسلمان واقعی پیدا شود پس چرا امام زمان ظهور نمی کند ؟

 

شاید ذکر این نکته بد نباشد که در حدیث داریم که در هر دوره از امامان که تعداد یاران با وفای آنان به تعداد اصحاب شرکت کننده در جنگ بدر (313) برسد بر امام واجب است که قیام کند !!

 

با توجه به این نکته آیا بهتر نیست به جای اشستغال به عیب خلایق  ، ما خود تلاش کنیم تا شاید یکی از این 313 نفر باشیم ؟ یا لااقل از دوستان آنها باشیم ؟ یا لااقل از غفلت ردگان و دشمنان آنها نباشیم ؟

 

و اولین قدم این راه این است که به فراگیری علوم دینی و پایه و اصول دین بپردازیم و آگاهی های خود را افزایش دهیم ، و به همان شکل از عمل به وظایف نیز غفلت نکنیم ، و فراموش نکنیم علم بی عمل مانند زنبور بی عسل - نه - کالبد بدون روح است ! و این را فراموش نکنیم که منتظران مصلح خود باید صالح باشند ، موضوعی که همه می دانند اما به آن عمل نمی کنند .
به امید ریشه کن شدن ظلم - در انتظار فرج امام عصر (عج) - همواره برای ظهورش دعا کنیم !