userinfo close

  ,

منتقد ین فیلمهای ایرانی


montaghedha

تاسیس: 27 آبان 1384  پروفایل کلوب
مدیر کلوب: فربد رهنما - معاونان
 

لیست بحث ها

  عناوین بحث ها ارسال کننده پاسخها بازدید بروز رسانی اولویت
0
0
90/7/19 (14:44)
1
5
89/6/30 (11:57)
4
22
86/7/10 (23:39)
0
7
86/4/25 (21:41)
2
17
86/2/11 (04:01)
4
18
86/2/10 (03:30)
0
5
86/1/28 (20:41)
0
10
86/1/17 (00:01)
1
8
86/1/13 (05:36)
0
8
85/11/1 (17:08)
0
5
85/10/28 (19:49)
0
2
85/8/29 (19:08)
4
29
85/8/23 (09:16)
3
12
85/8/15 (08:47)
0
1
85/5/25 (00:54)
0
1
85/5/16 (01:50)
0
3
85/5/14 (11:09)
0
2
85/5/14 (10:59)
0
2
85/5/14 (10:56)
0
3
85/5/14 (10:53)

عنوان بحث

فربد رهنما , fbdnarmak
فربد رهنما - 19:49 1385/10/28

یادداشت امیر قادری درباره اولین جشن سالانه منتقدان و نویسندگان سینمای ایران / هنوز كه ما جوانیم

حس خیلی بدی دارد كه كنار گود بنشینی و بگویی لنگ‌اش كن. حتی یك روز هم عضو انجمن منتقدان نبوده‌ام ( همان جور كه عضو هیچ جای دیگری نبوده‌ام ) و حالا كه این انجمن دارد سر و شكلی پیدا می‌كند و حال و روزی، و دوستانی آن جا حضور دارند كه جشنی مثل دیشب برگزار می‌كنند، بهانه گرفتن و انتقاد كردن، كار خیلی جالبی به نظر نمی‌رسد. دیشب البته خبری از اغلب منتقد‌های صاحب نام نبود. در این جا هیچ كس، هیچ كس را قبول ندارد و با توجه به تعداد حاضران در جلسه، به نظر می‌رسید كه حتی همه اعضای انجمن هم در این مراسم حضور ندارند. اما به هر حال این انجمنی است كه اسم منتقدها رویش است و این كه چه عضو باشی و چه نباشی، حمایت از چنین جریانی حركت مثبتی است.
اما خوب كه نگاه می‌كردی، دلیل عدم استقبال از این مراسم، و هر مراسم این چنینی دیگری ( چه در سطح سیاسی و چه اجتماعی و چه فرهنگی ) می‌شد دید. بزرگداشت‌ها و مسائل مطرح شده در جلسه اغلب محدود بودند به یك محفل خاص. این كه جلسه با بحث درباره كارمند مقتول سینما بهمن شروع شود و با مشكلات مالی یك هنرمند كه دست‌فروشی می‌كند ادامه یابد، ناشی از همان نگاه محدود است كه وظیفه هنر را در چارچوب‌های محدودی می‌بیند و از آن بدتر این كه همین چارچوب‌ها را درست مطرح نمی‌كند. چرا فكر می‌كنیم كه چیزها با تلخی و مرگ و میر ارزش پیدا می‌كند؟ خواننده‌ای هم كه آمده بود، چند تا انتقاد احتمالا تلخ اجتماعی را در میان ترانه‌هایش مطرح كرد. این از این. اما وقتی هیچ شادی و نشاطی در مراسم وجود ندارد، همه از گذشته‌ها می‌گویند و از چیزهایی كه نیست، حق نداریم به اصل ماجرا شك كنیم؟ زنده بودن و زنده ماندن یك افتخار است. و این همان چیزی است كه در مراسمی شبیه به این گرمایش را كمتر می‌شود احساس كرد. وقتی نمی‌توانیم زندگی كنیم به مرگ پناه می‌بریم و جشن كه جای زندگی است. گفتن تلخی هم یك جور زندگی است. مهم فقط این است كه چه جوری به‌اش نگاه كنی كه ادا نشود. كه وسیله‌ای برای پشت تریبون رفتن نشود.
جشن دیشب متاسفانه در اغلب موارد، چیزی در مایه‌های مجلس ختم یا خیلی بخواهیم تخفیف بدهیم، خانه سالمندان بود. اگر سن هنرمندی بالا می‌رود، قاعدتا باید بر شور و نشاط‌اش افزوده شود، نه برعكس. و گرنه كه اصلا زندگی‌اش را هدر داده. چرا این قدر كلیپ‌ها بد ساخته شده بود؟ چرا نور نداشت؟ چرا پوستر مراسم بد و بی‌سلیقه طراحی شده بود؟ چرا تصویری كه روی پرده افتاده بود، این قدر بد و رنگ پریده بود؟ چرا وقتی خواننده معترض می‌خواست ترانه بخواند باید پشت‌اش را به جمعیت می‌كرد؟
ببینید، اگر به فرض خود من چنین مراسمی برگزار می‌كردم، شاید هزار و یك عیب بیش‌تر از این می‌داشت، ولی می‌خواهم بگویم شور و نشاط چنین جشنی را همین چیزهای كوچك می‌سازد و این از یك جور نگاه به زندگی می‌آید، نگاهی كه به همین جزئیات زندگی روزمره اعتقاد دارد. نگاه میزبانی كه می‌خواهد اوقات خوشی برای میهمان‌اش فراهم كند، نه موضوعی را به رخ بكشد و نه خودش را مطرح كند.
اما آن چه كه از این جا به بعد می‌خواهم بگویم هم شعار نیست. واقعا اعتقاد داریم كه برگزاری چنین جشنی، خودش از زندگی می‌آید و از تلاش برای تاثیر گذاشتن. برگزار شدن چنین جشنی قطعا بهتر از برگزار نشدن‌اش است. از آقایان جواد طوسی، محمد تقی فهیم، مصطفی محمودی، كیوان كثیریان، صادق خاموشی ( همه را گفتم؟ ) خیلی ممنونیم. شخصا منتظر جشن سال بعد هستم كه در آن با اشتیاق بیش‌تر به دل سینما و اجتماع برویم و تاثیرگذارتر جلوه كنیم. از تلخی‌ها حرف زدن هم وقتی تاثیر بیشتری دارد كه سرحال باشیم. نه مثل مورد قتل كارمند سینما بهمن كه...
  • ارسال پاسخ

پاسخ ها

تا کنون پاسخی به این بحث داده نشده است.
کلوب دات کام
کلیه محتوای این سایت توسط کاربران درج شده است و کلوب دات کام هیچ مسئولیتی نسبت به آن ها ندارد.