تا با غم عشق تو مرا كار افتاد

بیچاره دلم، در غم بسیار افتاد

بسیار فتاده بود اندر غم عشق

اما نه چنین زار كه این بار افتاد

ز شور بادۀ عشقت چنان سرمست و حیرانم
ولی از جلوۀ حس تو جانا اینقدر دانم
شعوری نیست تا دانم که کافر یا مسلمانم
که از روی تو مجموعم که از زلفت پریشانم

به خصوص با صدای استاد ناظری

ما کار و دکان و پیشه را سوخته ایم                     شعر و غزل و دو بیتی اموخته ایم
در عشق که او جان و دل و دیده ماست               جان و دل و دیده هر سه را سوخته ایم

من مهر تو بر تارک افلاک نهم

دست ستمت بر دل غمناک نهم

هر جای که بر روی زمین پای نهی

پنهان بروم دیده بر آن خاک نهم

بیدف بر ما میا که ما در سوریم

برخیز و دهل بزن که ما منصوریم

مستیم نه مست باده‌ی انگوریم

از هرچه خیال کرده‌ای ما دوریم

بر ما رقم خطا پرستی همه هست  ** بد نامی عشق و شور و مستتی همه هست
ای دوست چو از زمانه مقصود تویی **‌  جای گله نیست چون تو هستی همه هست

دل در بر من زنده برای غم توست    بیگانه ی  خلق  و  آشنای غم توست
لطفیست كه میكن دلت با دل من    ور نه دل تنگ من چه جای غم توست

نی من منم و نی تو تویی نی تو منی

هم من منم و هم تو تویی هم تو منی

من با تو چنانم ای نگار ختنی

کندر غلطم که من توام یا تو منی