نه خدا توانمش خواند ، نه بشر توانمش گفت
                              متحیرم چه نامم ، شه ملک لافتی را

نیگاریم، دیلبریم، یاریم، انیسیم، مونیسیم، جانیم

رفیقیم، همدمیم، عؤمروم، روانیم، درده درمانیم…

دیلفروزوم، وفاداریم، جیگرسوزوم، جفاکاریم،

خوداوندیم، جاهانداریم، امیریم، بییم و خانیم.

مولایم علی

علی خداست

فقط تااین حد بگم که :

وقتی یه بچه می خوره زمین مامانش دستش رو می گیره و میگه یاعلی و بلند میشه !!

وقتی قوی ترین مرد جهان می خواد وزنه ی به اون سنگینی رو بلند کنه می گه یا علی و .....

کی اثر می کرد شمشیر ..      

                                          گمانم ابن ملجم یا علی گفت!

علی یعنی بزرگی

علی یعنی سروری

علی یعنی دین

علی یعنی ایمان

علی یعنی هستی

غلو نیست عزیز علی کل ایمان است. تجلی کل صفات الهی است.

دل اگرخداشناسی همه در رخ علی بین/

به علی شناختم من به خداقسم خدارا

علی یعنی نور اگر نباشد تاریکی همه جا فرا خواهد گرفت

دارد دل و دین می برد از شهر شمیمی

افتاده نخ چادر او دست نسیمی

تسبیح دلم پاره شد آن دم که شنیدم

با دست خودش داده اناری به یتیمی

حتی اثر وضعی تسبیح و دعا را

بخشیده به همسایه، چه قران کریمی

در خانهء زهرا همه معراج نشینند

آنجا که به جز چادر او نیست گلیمی

ای کاش در این بیت بسوزم که شنیدم

می سوخت حریم دل مولا چه حریمی

آتش مزن آتش  در و دیوار دلش را

جز فاطمه در قلب علی نیست مقیمی

حالا نکند پنجره را وا بگذاریم

پرپر شود آن لاله زخمی به نسیمی