من فكر میكنم هویت نسبت به بقیه رمانهای كوندرا در جذب مخاطب و جذابیتهای كلامی ضعیف تر هست .

salam

hoviat romani ziba,jazab

ba negahi moshekafane va ravanshenasane be ravabete ensanist

man az khondaneshe lezat bordam

هویت هیچ طرح هیجان بر انگیزی برای ارائه ندارد، عاشقی که برای معشوقش پنهانی نامه می نوشت تا او لذت تحسین برانگیز بودن از دید یک مرد غریبه را ببرد. داستان تقریبا از ابتدا قابل پیش بینیست، حتی خود کوندرا هم آگاهانه به بی هیجانی و قابل پیش بینی بودن داستانش دامن زده است مطمئنم کوندرا در هنگام نگارش هویت خمیازه های مخاطبش را انتظار کشیده است و به واقعی بودن آن خندیده است. آنچه برای او اهمیت دارد، نه حوادث و اتفاقات داستان که ذهنیت بازیگران آن است.

  کوندرا به زیبایی توانسته است ذهنیات انسان مدرن را به تصویر بکشد، بی هویتی، سرگشتگی، ابتذاال، بی ارادگی و دورویی خصوصیاتی است که قهرمانان کتاب با آن دست به گریبانند و گویی هیچ گاه سر رهایی از دستشان را ندارند، مگر آن وقت که از خواب بر خیزند." به راستی مرز خیال و واقعیت کجاست؟"

  کتاب واقعی است، همه تحلیل هایی که از واقعیت می توان داشت در مورد کتاب صادق است. به راحتی می توان شخصیت های کتاب را روان شناسی کرد، از مختصات جامعه شان گفت، دلایل انسانی دنیا زدگیشان را جست و حتی به ابتذالشان خندید،

هویت یکی از بهترین کتاب های میلان کوندراست !! فضای سوررئال کتاب به جذابیتش اضافه کرده ...

salam

ageh manzooret ketabe hoviate man khoondamehs be nazaram alie.joze mahboobtarin ketabaie milane az nazar eman