بوسه یعنی منتهای عاشقی                 بردلت بارد بلای عاشقی

بوسه یعنی من دگرما گشته ایم         با هوای کوی دل آغشته ایم

بوسه یعنی مهرمن تقدیم تو             خاطراتش مانده در تقویم تو

قفس داران غرورم را شکستند          دل دائم صبورم را شکستند

به جرم پا به پای عشق رفتن             پر و بال عبورم را شکستند

ساقیان در ساغر هستی شراب ناب نیست

وآنچه در جام شفق بینی,بجز خوناب نیست

زندگی خوشتر بود در پرده ی وهم و خیال

صبح روشن را صفای سایه ی مهتاب نیست

نه پای رفتنم اکنون نه بال پرواز است          از این چه سود که بر من در قفس باز است

عشق از ازل است و تاابد خواهدبود               جوینده عشق بی‌عدد خواهدبود

فردا که قیامت آشکارا گردد                      هرکس که نه عاشق است رد خواهد بود

          ***                                    

عشق آمدو شد چو خونم اندر رگ و پوست                 تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست

اجزای وجود من همه دوست گرفت                  نامیست زمن باقی و دیگر همه اوست

دنیاتون قشنگ http://donyat-ghashang.tk

     تا کجای قصه باید ز دلتنگی نوشت ؟              تا به کی بازیچه بودن توی دست سرنوشت

تا به کی با ضربه های درد باید رام شد               یا فقط با گریه های بی قرار آرام شد

شعر از الف قامت دوست/  شاعر قرن بیست و یكم / معاصر

من از هر ضربه  ی قلبم شنیدم                    که بی عشق رونقی دنیا ندارد

من از صمیم قلبم او را دوست دارم                 من او را چون خدایم میپرستم

بیا و دستم رو بگیر نازنینم                            شاید امشب به طلوع فردا نرسد

امروز که در دست توام مرحمتی کن فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت

آنکه می‌گوید دوست‌ات می‌دارم
دل ِ اندُه‌گین ِ شبی‌ست
که مهتاب‌اش را می‌جوید.

ای کاش عشق را
زبان ِ سخن بود

هزار آفتاب ِ خندان در خرام ِ توست
هزار ستاره‌ی گریان
در تمنای من.

عشق را
ای کاش زبان ِ سخن بود

احمد شاملو.