عصاره چای سبز می‌تواند به عنوان یك آنتی‌اكسیدان طبیعی در محصولات آرایشی جایگزین آنتی‌اكسیدانهای تجاری متداول كه عوارضی در پی دارند، استفاده شود.

یافته‌های تحقیق دكتر كتایون مرتضی سمنانی، دكتر مجید سعیدی، دانشیاران دانشكده داروسازی دانشگاه علوم پزشكی مازندران و دكتر زهرا نوزادی، داروساز در مقایسه فعالیت آنتی اكسیدانی عصاره چای سبز با آنتی اكسیدان‌های تجاری در كرم هیدروكینون 2 درصد نشان می‌دهد: عصاره چای سبز در مقایسه با سدیم متا بی‌سولفیت و BHT اثر آنتی اكسیدانی بیشتری داشته و با توجه به ویژگیهای این عصاره در محافظت پوست در مقابل اشعه ماورای بنفش و كاربرد این گیاه به صورت موضعی كه از گذشته برای برطرف كردن تورم به كار می‌رفته است می‌توان به این گیاه به عنوان یك آنتی اكسیدان طبیعی در فرآورده‌های آرایشی بیش از پیش توجه كرد.

با توجه به عوارض مختلف گزارش شده از آنتی اكسیدان‌های تجاری، در سالهای اخیر، ‌تحقیقات بر روی دستیابی به آنتی اكسیدان‌های سالم‌تر و موثرتر از منابع طبیعی متمركز شده است.

تفاوت چای سیاه و چای سبزدر این است که برای تهیه چای سبز برگها را بخار داده ، گرد می کنند و سپس آنرا خشک می نمایند . ولی برای تهیه چای سیاه برگها ، خشک شده ، تخمیر شده و برشته می شوند یعنی فرآیند بیشتری به روی چای صورت می گیرد.

پلی فنول های چای قادر است جذب كلسترول را مهار كند و از تخریب Catecholamin جلوگیری نماید و باعث تخریب تری گلیسیرید ها در بافت چربی كه به موجب آن وزن كاهش می یابد، می شود.

چای سبز آشامیدنی تحریك كننده است كه باعث آرامش شده و خستگی عضلانی و روانی را بر طرف می نماید.

كافیین موجود در چای اثر ادرارزایی بر روی كلیه ها دارد و دفع را تحریك می كند.

دم كرده چای سبز فعالیت آنتی باكتریالی نشان می دهد و درمانی برای اسهال خونی است.

گزارش شده است كه عصاره چای بسیار موثر تر از تركیبات فلوراید در جلو گیری از پوسیدگی دندان می باشد.

دانشمندان می گویند استفاده از چای سبز از تحلیل رفتن قوای ذهنی و فكری انسان جلوگیری می كند.

گروهی‌ از محققان‌دریافته اند افرادی‌ كه‌ مرتب‌ چای‌ سبز ‌می‌نوشند در دوران‌ كهولت‌ سن‌ ، كمتر از دیگران‌ دچار تحلیل‌ قوای‌ ذهنی‌ می‌شوند‌. چای‌ سبز حاوی‌ تركیباتی‌ است‌ ‌كه از تحلیل‌ سلول‌های‌ مغزی‌ همانند انچه‌ در بیماری‌ آلزایمر و پاركینسون‌ روی‌ می‌دهد ، جلوگیری‌ میكند‌.‌ ‌

چای سبز Camellia sinensis گیاه بومی چین است ولی در كشورهای دیگر هم كشت میشود. سالهاست بعنوان نوشیدنی مصرف میشود. چای سیاه از فرمانتاسیون چای سبز بدست میاید.

چای سبز مواد انتی اكسیدانی دارد كه رادیكالهای ازاد را خنثی میكند. رادیكالهای ازاد در ایجاد بعضی از سرطانها نقش عمده ای دارند. پلی فنولها از این انتی اكسیدانهای گیاهی اند و در مطالعات ازمایشگاه ضد سرطان بوده اند.

عقیده بر این است كه مصرف چای سبز در پیشگیری از سرطانهای پروستات/ تخمدان/ سینه و كولون موثر باشد. اگرچه مكانیسم اثر كاملا شناخته شده نیست.

در چین بعنوان مقوی قلب هم بكار برده شده است. ممكن است كلسترول و ریسك حمله قلبی را هم كم كند.

در بعضی از محصولات گیاهی برای كاهش وزن هم بكار برده شده است. احتمالا از طریق افزایش متابولیسم چربیها عمل میكند.

چای سبز كافئین دارد و ضد خستگی است چون یك محرك ملایم است. افرادی كه مشكل به خواب رفتن دارند نباید قبل از خواب زیاد مصرف كنند .

این گیاه اثرات مدری هم دارد و سبب دفع ادرار میشود.

از مصرف زیاد این گیاه در حاملگی و شیردهی بپرهیزید.

به بچه ها و نوزادان ندهید چون با متابولیسم اهن تداخل دارد.

افراد مبتلا به بیماریهای كبد و كلیه و قلب قبل از مصرف این گیاه یا فراورده های حاوی ان با پزشك مشورت كنند .

از مصرف همزمان این گیاه با داروهای محرك سیستم عصبی مركزی خودداری كنید.

برگهای جوان بهترین بخش چای سبز هستند. چای حاوی كافئین آلكالوئیدهای پورین، تئوفیلین و تئوبرومین است. اما فعال ترین تركیبات موجود در آن عبارت است از پلی فنولها كه بسیاری از خواص درمانی و پیشگیرانه ناشی از وجود آنها است.

چای سبز در رفع پاره ای از عفونتهای قارچی، باكتری و حتی ویروسی (نظیر سرماخوردگی عادی) نیز مفید است.

تانین موجود در چای با داروهای الكالین (قلیایی) تداخل پیدا می كند كه این امر سبب میشود كه داروها كم اثر باشند.