ریشه متورم گیاه، روغن دانه (تخم شلغم) مورد استفاده قرار می گیرد. شلغم دارای ویتامینهای B,A وC تیوسیانات، پروتئین، كلسیم، فسفر و آهن است.
مصارف درمانی
شلغم خلط آور، ضد آسم، مسكن سرفه و سیاه سرفه است.
به صورت مالیدنی و ضماد برای تسكین دردهای مفصل و نقرس، رسیدن آبسه ها و سرمازدگی دست و پا مفید است.
از دانه (تخم) شلغم روغنی استخراج می شود كه ملین بوده و برای درمان قولنج كبدی و كلیوی مفید است. سوزش ادرار را درمان می كند.
مقدار و طرز استعمال
شلغم را رنده می كنند و می پزند و با مقدار هم وزنش شكر یا عسل مخلوط كرده و بعد از هر غذا مقداری میل می كنند.
برای استعمال خارجی، جوشانده غلیظ شلغم را به كار می برند.
روغن حاصل از دانه (تخم شلغم) یك تا دو قاشق غذاخوری روزی 2 تا 3 مرتبه میل می كنند.
اثر درمانی تخم شلغم بیشتر از شلغم است. مقدارو مصرف دانه (تخم شلغم) در هر دفعه 6,25 گرم همراه با شكر، عسل یا شربت است.
توجه:
مصرف شلغم به علت دارا بودن تیوسیانات برای بیمارانی كه دچار گواتر ساده هستند (كم كاری تیروئید)، مضر بوده و برای آنها كه دچار گواتر (پركاری تیروئید) هستند مفید و درمان كننده است.