| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
186
|
989
|
91/1/9 (21:02)
|
|
||
|
|
467
|
7757
|
89/1/19 (14:43)
|
|
||
|
|
17
|
157
|
90/10/2 (22:53)
|
|
||
|
|
3
|
35
|
90/5/30 (21:32)
|
|
||
|
|
5
|
120
|
89/11/29 (19:41)
|
|
||
|
|
160
|
876
|
89/11/23 (16:25)
|
|
||
|
|
160
|
107
|
89/9/14 (21:35)
|
|
||
|
|
23
|
192
|
89/9/8 (21:26)
|
|
||
|
|
8
|
131
|
89/6/22 (15:04)
|
|
||
|
|
55
|
419
|
89/3/26 (22:48)
|
|
||
|
|
0
|
36
|
89/1/4 (00:56)
|
|
||
|
|
1309
|
4324
|
88/12/19 (22:07)
|
|
||
|
|
9
|
82
|
88/6/12 (17:16)
|
|
||
|
|
2
|
47
|
88/5/4 (08:41)
|
|
||
|
|
3
|
29
|
88/4/20 (23:57)
|
|
||
|
|
4
|
82
|
88/2/14 (12:06)
|
|
||
|
|
46
|
228
|
88/2/14 (11:59)
|
|
||
|
|
6
|
88
|
88/1/17 (18:32)
|
|
||
|
|
9
|
64
|
88/1/12 (21:05)
|
|
||
|
|
55
|
193
|
88/1/7 (19:07)
|
|
دوستان از شاعران معاصر اگر شعری زیبا دارید در این بحث قرار دهید تا آخر هر ماه بهترین شعر را با نظر خودتان انتخاب کنیم .
سپاس
شكوه ها را بنه، خیز و بنگر
كه چگونه زمستان سر آمد
جنگل و كوه در رستخیز است
عالم از تیره رویی در آمد
چهره بگشاد و برق خندید
عاشقا خیز كه آمد بهاران
چشمه كوچك از كوه جوشید
گل به صحرا در آمد چو آتش
رود تیره چو طوفان خروشید
دشت از گل شده هفت رنگ است
تو هم ای بینوا شاد بخرام
كه ز هر سو نشاط بهار است
كه به هر جا زمانه به رقص است
تا به كی دیدهات اشكبار است؟
بوسه ای زن كه دوران رونده است
یک کلبه خراب و کمی پنچره
یک ذره آفتاب و کمی پنچره
ای کاش جای این همه دیوار و سنگ
آیینه بود و آب و کمی پنجره
در این سیاه چال سراسر سوال
چشم و دلی مجاب و کمی پنچره
بویی ز نان و گل به همه میرسید
با برگی از کتاب و کمی پنچره
موسیقی سکوت شب و بوی سیب
یک قطعه شعر ناب و کمی پنچره
قیصر امین پور ... روحش شاد
بی تو مهتاب شبی باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام و جودم
شدم آن عاشق دیوانه كه بودم
در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید
باغ صد خاطره خندید
عطر صد خاطره پیچید:
یادم آمد كه شبی با هم از آن كوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی بر لب آن ج.ی نشستیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشایی نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشۀ ماه فروریخته در آب
شاخه ها دست برآورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دلداه به آواز شباهنگ
یادم آید تو به من گفتی:
«ز این عشق حذر كن !
لحظه ای چند بر این آب نظر كن
آب آیینه عشق گذران است
تو كه امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باش فردا كه دلت با دگران است!
تا فراموش كنی چندی از این شهر سفر كن»
با تو گفتم :« حدر از عشق ندانم
سفر از پیش تو هرگز نتوانم
نتوانم!
روز اول كه دل من به تمنای تو پر زد
چون كبوتر لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی من نرمیدم نگسستم...»
باز گفتم:« كه تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم نتوانم»
اشكی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت....
اشك در چشم تو لرزید
ماه بر عشق تو خندید...!
یادم آید: كه دگر از تو جوابی نشنیدم
پای در دامن اندوه گشیدم
نگسستم ، نرمیدم
رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم
نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم
نكنی دیگر ازآن كوچه گذر هم....
بی تو اما به چه حالی من از آن كوچه گذشتم
فریدون مشیری
خورشید جاودانه می درخشد در مدار خویش
مانیم که یا جای پای خود می نهیم و غروب می کنیم
هر پسین
این روشنای خاطر آشوب در افق های تاریک دوردست
نگاه ساده فریب کیست که همراه با زمین
مرا به طلوعی دوباره می کشاند ؟
ای راز
ای رمز
ای همه روزهای عمر مرا اولین و آخرین
از زنده یاد : حسین پناهی
|
ابرهای آهنی
کـــــاروان آواره هـــــــا راه هـــــــای بی انتها کودکان کودک به دوش پــــا برهنه در جاده ها کـوله باری از خستگی پـــــایپوش تــاول به پا نــا امید و بی سر پناه در میان طوفان رهـــــا ............................................................................ آتش می بـــــارد از ابرهـــــــای آهنی دنیا می سوزد از شعله های دشمنی در ذهنی تو به تـــو در دهلیزی مخوف دارد دیو سفید نقشه هـــای اهریمنی ............................................................................ دیو جنگ در مزرعه بذر مرگ پاشیده است داس انفجار از زمین باغ یاس را چیده است
قلمو وقتی رو کــــــــــاغذ میذارم به تــــو که فک می کنم کم میارم آخه اون حسّی کـــــه تـــوی دلمه نمی گنــجه تـــوی چن تـــا کلمه برای وصف چشـــــات واژه کــــمه جرا هر چی لغته مثل هــــــــــمه ؟ صحبت از حسّ زلال و شیـــشه ای نمیشه بـــــــا حرفای کلیشه ای پیش موهای تو سنبل چیزی نیست پیش روی ماه تو گل چیزی نیست لغت عــــاشقی نخ نمـــــــا شده مشت واژه هـــــــای کهنه وا شده وسطای قـصه رشته پــــــاره شد شعر عاشقانـه نیمه کـــــــاره شد یــــــا بــــاید بشینم و نگـــــا کــنم یـــــــا هزار تـــا واژه اخترا کــــــنم ********************************** افاضات حاج کرم پریشبـــاحضــرت حــــاجی کـــــــرم شوهر دختــر خــــالـه ی مــــــــادرم چون که مـــاشین نو خـــــریـده بودن خـدمت والـــده رسیـــــده بـــــــــودن بعدِ یــــــه کم تــــارف و گفت شـنفت یهو یه کاره رو بـــــــه من کرد و گـفت : .......................................... نشستی و این همه خوندی که چی؟ توی مخت کتــاب چپوندی کـــه چی ؟ آخــــر خـونــــدن اوّل ســـخـتـیــــــه عــلم و هــــنر مـــایـــه ی بـد بخـتیه اونــــــا کــه اهــل دانــش و کتــابـن بـایــد بـرن کشــکـشـونـــــو بسابـن مــا اگـه پول گــُـــــــــنده در میــاریم شکر خــــدا ســوات مــوات نــداریم حاجیت توی توپخونه آش میرفوشه تو این زمـــونـه ایـن کارا نون توشـه هر چی بخوای از توی آش در میـاد واسـه شــکم مشتری با سر میــاد تـــــازه گیـــا کـه خـرجـــو بـالا دیدم زد بــه ســرم یــه دکـــّه ام خــریدم اگــــه خـــدا بخــواد بــاســود دکــّه با حاج خـانوم میریم دوبــاره مکّــــه مــــاه محــرم کــه بیاد دست کــــم خر ج سه روز هـیـئـتـــو مـن مــیدم حالا تو هی بشین رســــاله بنویس هی توی روزنامه مقـــــاله بــنویس دارن به روزنـــــامه چیا گــــیر میدن دارن دکــــورهـــاشــونو تغییر میدن به خاطر خـــودت میگم پسر جـــون دوس ندارم بیفتی کـُــنج زنـــــــدون می ترسم آخر چُپُقت چــــاق بـشه یهـــو دهن دمـــــاغت اوراق بـشــه بچــــه، تو که معدن عقل و هوشی فردا بـــرو واسـتا کـــوپون فروشی دو سال که بگذره تریلــــــــــیاردری بـه شرط اینــکه هر روز هر روزبری خــــیر سرت میگی نــویســنده ای صحبت پول که میشه شرمنده ای خلاصه اینکه اگـــــــــــه آدم بشی ماشین میدم بری مسافـــر کشی آخه به چیز نوشتن ام میگــن کــار ؟ برو پی یـــــه کـــــــار نون و آب دار اونــــــایی که کــــــــار اداری دارن بعـضـیاشــون خوب پولی در میارن همساده یِ مارو که می شناسی همین حاج اسکندر اسکــــــناسی یه عـــــــالمه سکـّه رو سکّه چیده الان دیگــــه تـــــوپ تکونش نمیده همش باگُنـــده گُنده هــــا می پره صد تــــای مارو با یه چک می خره تـــو هــر اداره ای هــــواشو دارن کلّی ام احــــترام بهش مـی ذارن هر کی کارش گیره میاد سراغش بعضیاجمعه هـــــا میرن تو باغش شعر چیه ؟ کتاب کیلویی چــنده؟ ایــــن چیزارو کسی نمی پسنده الان کــــتاب یه چیزی مثل هیچه دوره ی مـــا دوره ی ساندویچه شــــــاید بگی روده درازی کـردم با اعصــــابت بیخودی بازی کردم آخه تو ام چیزی بگــــو بـــــــرادر همش بـــه من نیگـــــا نکن تا آخر ...................................... والده گف: زبــــــــــون این آتـیـشه چیزی بگه بی احــــترامی مـیـشه حاجی آقا شما بــــــــــزرگ مــایـید اونکه باید حرف بزنه شــــــما یــیـد وقتیکه این حرفو به حاجی می زد یواشکی بـــهـم اشـــــــاره اومــــد شــاید اگــــه فرصت کافی داشتم سر به سر حاجی کرم می ذاشتم امّا فقط بهش همینو گــــــــــفتم : یــــــــاد ( عقاب ) خانلری می افتم خلیل جوادی | ||
