درود بر شما

اگر اشتباه نکرده باشم بحث حضرتعالی باید ادامه ای هم داشته باشد از اینرو منتظر بودیم فرمایشتان تمام شود و با اطلاعات خوبی که در اختیار دارید و در صورت تمایل بحث را ادامه دهیم چراکه بعید میدانم از متن فعلی چیزی را بتوان ثابت کرد و یا اینکه بطور مثال هم خانواده بودن ایران با  فرهنگ هند اروپائی را استناد داد به چند خدائی بودن ایران باستان . ( این را عرض کنم که استناد بنده به سخن یکی از دوستان زرتشتیم بود که ادعا میکرد اولین کیش یکتا پرستی مال آنهاست .. )

بنده پیشتر نیز بعرض رسانیده ام که هیچگونه تعصبی نه به افتخارات ایران باستان دارم و نه به اشکالات آن . و به نوعی از تعصب برخی در عجب نیز هستم گوئی تمام لشگرکشی و جهان گشائیها را درون خانواده خود یافته اند و از آنطرف هم در عرب پرستی برخی دیگر در عجب هستم گوئی قبول کرده اند که عربها اجداد واقعیشانند .

 برگزیده از متن اقای منوچهر تهرانی :

{"اما همانطور که فرمودین ما هر کدام با عقل و منطق خود در جستجوی حقیقت هستیم . عقل و منطقی که برای هر یک از ما بگونه ای متفاوت طراحی شده . میخواهم بگویم بواقع ما مسئول آنهم نبوده ایم . طی یک فرایندی ما به این تفکر رسیده ایم فرایندی که جبری بوده و جبرش هم از بیرون بوده . قدر مسلم اینستکه ما همه دنبال حقیقت بوده ایم و در آخر به چیزی رسیدیم که نخواهیم فهمید چقدرش حقیقی است اما میدانم اینهم باز تقصیر ما نیست و نباید هیچگاه بخاطر آن استنطاق بشویم چون حتی اگر راه اشتباهی هم برگزیده باشم مطابق عقل و منطقی که منشا اش نمیدانم چیست انتخابش کردم . در واقع اصلا چیزی را پیدا نکردم که انتخابش کنم"}

 تا حد زیادی با گفته های شما موافقم .

من گمان میكنم والاترین و بلند مرتبه ترین انسانها كسانی هستند  كه ذهنشان همواره كاوشگر و جستجوگر حقیقت است . كسی كه نیت و مقصدش كشف حق و عمل به حق باشد حقیقتا انسان بزرگی است حتی اگر در یافتن  حقیقت اشتباه كرده باشد .

اما كسانی هم هستند كه نیت و هدفشان كسب سود و منفعت طلبی است نه حق طلبی .

خداوندی كه من به ان ایمان دارم قطعا از نیت هر كسی اگاه است . خداوند اشتباهات و خطاهای كسی را   كه نیتش نیك است  میبخشد . اما انكه نیتش شر است حتی اگر تصادفا نیت شر او سبب خیری شود ان خیر از او پذیرفته نیست .

همانطور كه در بخش اول نوشته هایتان اشاره كردید اكثر ما كه در بلاد اسلامی متولد شده ایم  عموما از روی عادت مسلمان هستیم نه از روی تحقیق

 اما در همین ایین اسلام گفته شده كه تقلید  در اصول دین جایز نیست . و توحید و نبوتی كه از روی تقلید و عادت پذیرفته شود ارزش ندارد

هم پذیرش توحید و هم پذیرش نبوت و هم پذیرش سایر اصول دین نیاز به تحقیق و  تفحص و ژرف اندیشی دارد

و  به قول مولوی  "خلق را تقلیدشان بر باد داد "

 اسرار  و قوانین حاكم بر طبیعت یا قوانین حاكم بر ماده  را علوم تجربی كشف میكند و به ما نشان میدهد پس به مدد علوم پی میبریم  كه جهان قانونمند است و البته  علوم كاری با این موضوع ندارد كه این قانونها چه  منشا و مبدائی دارند . صرفا اسرار ماده را كشف میكند و بس .  هیچ حكم و دستوری هم ندارد و هیچ تكلیفی هم برای كسی معین نمیكند .

 اكنون و در این عصر , هر انسانی معترف است كه ماده  قانونمند است.

 گروهی میگویند این قانونها در ذات ماده است و از جایی نیامده و ماده  به همراه قوانینش همیشه بوده و همیشه خواهد بود و نیازی به خالق و مبدا و غیره وجود ندارد  (قانون بقای ماده )

گروهی از انسانها هم با منطق بی علت بودن ماده كنار نیامدند و با استناد به اصل علیت,  ماده را دارای  علت میدانند و با استناد به بطلان دور و تسلسل به وجودی لاجرم غیر مادی قائل هستند كه اغازگر هستی باشد و ان وجود را خدا یا علت العلل و یا واجب الوجود مینامند .

ما انسانهای گروه اول را فعلا كنار میگذاریم چون انها قائل به افرینشی نیستند كه به دنبال فلسفه  ی ان هم باشند  .

بحث ما بر سر گروه دوم است كه به افرینش قائلند و در صدد پاسخ به سوالات بیشماری هستند كه به ذهنشان هجوم می اورد از قبیل چرایی ماده و چرایی و فلسفه ی  افرینش و حیات و غیره

ایا این علت العلل یا واجب الوجود هوشمند و قادر و تواناست ؟

دهها سوال از این دست و دهها برهان و دلیل  و دست اخر به این نتیجه رسیده اند كه واجب الوجود علم و قدرت مطلق دارد و بینیاز مطلق است و...

بعد هم با خود می اندیشند  كه این خداوند قادر متعال برای ما انسانها چه راهی را می پسندد و چه توقعاتی از ما دارد ؟ چرا ما را به این جهان فرا خوانده و چرا میمیریم و بعد از مرگ چه میشود و فلسفه  ی زندگی و مرگ چیست و غیره ؟؟

قرنها  از پس هم سپری شده و  در هر دوره و عصری مردمان به فراخور درك و شعورشان پاسخهایی برای پرسشهایشان اندیشیده اند و فلاسفه و اندیشمندان و حكام  هر عصری نیز مكاتبی را پی ریزی كرده و به عنوان  راه حق به خورد مردمان داده اند

در بین انسانهای گروه دوم  عده ای  نیز ظهور كرده اند كه خودشان را فرستاده ی ان علت العلل معرفی كرده اند .

طبیعی است كه كسانی كه خود را فرستاده ی خدا معرفی نمیكنند و ادعایی هم در این زمینه ندارند فرستاده  ی خدا نیستند و  از دور خارج میشوند .

اكنون برای ما انسانهای گروه دوم كه در جستجوی فلسفه ی هستی  و جهان هستیم یك كلیدی پیدا میشود كه شاید با چرخاندن ان در قفل بتوانیم راهی برای خود گشوده و پیش برویم و از درماندگی نجات پیدا كنیم و شاید هم نه .

بحث بر سر انسانهایی است كه  پیامبر هستند و مدعی ارتباط با خالق جهان هستند . اگر انها حقیقتا راستگو باشند و مكتبی كه ادعا میكنند حقیقتا منتسب به خدا باشد پس كلید ما واقعا راهگشاست و شكی در  ان نیست و هرچه در ان مكتب امده باشد دستور و حكم خداوند و تكلیف انسانهاست و سعادت دنیا و عاقبت انسانها در ان مكتب است

اما ما چگونه بفهمیم كه ادعای انها حقیقت دارد ؟؟؟؟

این جستجو وظیفه ی هركس است و هركسی میتواند در این باب مطالعه كرده و با عقل و منطق خویش و با دانشی كه كسب مبكند برای خودش پاسخی بیابد و خود را قانع كند .

یا می گوید این ادعاها هیچكدام  حقیقت ندارد و به انسانهای گروه اول می پیوندد و یا اینكه میگوید خالقی هست اما فرستاده ای در این میان نداشته و  ندارد و البته شاید بعدها داشته باشد فعلا كه خبری نیست  !

 یا اینكه اصلا كاری به قانون و حكم ندارد و به دنبال كارهای روزمره اش میدود تا روزی عمرش به پایان برسد و راهی را كه همه رفته اند طی كند

بسیار خوب اقای منوچهر تهرانی اكنون من نمیتوانم به شما بگویم كه حكم و دستور خداوند چیست . من با دانش و منطق و عقل خودم پی برده ام كه پیامبران همگی راستگو بودند و مكتب اخرین پیامبر را هم پایان بخش سلسله ادعاهای  نبوت میدانم  پس طبیعی است كه احكام الهی برای من احكام اسلام است اما برای كسانی كه هنوز در جستجو هستند یا اینكه در دلشان نسبت به نبوت تردید هست یا اینكه اصلا به ان قائل نیستند فعلا هیچ  مكتب و هیچ حكم و دستور الهی هم معنی  و مفهومی ندارد .

با درود و سلام

دوست ارجمند جناب منوچهر  به زعم من قوانین الهی همان قوانین حاكم بر طبیعت است. اما احكام و دستورات اخلاقی و احكام و ایین زندگی و احكام و ایین عبادات  با توجه به بینش و ایدئولوژی و مكتبی كه هر فرد متناسب با جهان بینی اش انتخاب میكند تعین میشود و ضمانت اجرای این احكام هم در همان مكتب معین شده است .

دوست عزیز سرکار خانم زهرا

با عرض سلام و ارادت

برای اینکه مسیر بحث کمی تغییر کند ( به این دلیل که شاید بعد از این قسمت مسائل کاملا" اعتقادی باشد و انتخابی ) و راجع به مفاهیم کلی بپردازیم بنده در باب قسمت نهم فرمایشات سرکار این سوال را مطرح میکنم :

قبلا " درباره ضمانت اجرای قوانین اخلاقی زیاد گفتیم اما واقعا" ضمانت اجرای قوانین الهی چیست ؟

در این بین مرز میان قانون یزدانی با عنایت یزدانی کدامست ؟

تناقضات در اسلام

افشین زند ـ تورونتو

http://Eteraz.blogspot.com

مجموعه تناقضات، یا بقولی ضدو نقیض گوئی ها در اسلام و خصوصا کتاب قران به حدی وسیع و متنوع است که بلافاصله ذهن شگفت زده را با یک سئوال اصولی درگپر می کند: "پس چه عواملی سبب شده که خیل عظیمی از انسان های جهان درگیر چنین ائینی شوند؟

گذشته از "انتقال ارثی مذهب، تبلیغات عظیم دکانداران دین و کمبود دانش، و هراس انسان در قبال نادانسته ها و بطبع جستن علت‌ها در ماورا الطبیعه"، دلیل اصلی نبریدن مسلمانان از پندارهای خود عدم اطلاع کافی در مورد دین اسلام است.

در جهان ما، به‌غیر از نقدهای کلاسیک در مورد مذاهب، از عصر فروغ اروپا بدین سو پژوهشگران بسیاری در زمینه نقد ادیان سامی از جمله یهودیت، مسیحیت و اسلام، تحقیقات دامنه داری را انجام داده اند که ثمره ان انتشار صدها کتاب و رساله و مقاله با ارزش روشنگرانه در جهان غرب است. نتیجه کنگاش این محققان، گذشته از زمینه ها و دیدگاه های متفاوت نقد تاریخی، در یک اصل مشترک است و ان کپی برداری و اقتباس های ادیان از دیگر ادیان ماقبل خود است.

این کپی برداریها عمیقا برای بنا کردن یک دین ـ چون اسلام ـ لزوم داشتند زیرا دین جدید نه تنها می‌توانست از نفوذ عقاید نشر یافته در گذشته بهره گرفته آن را به اسم خود ثبت کند، بلکه از آن سوی مزید بر علت، در صدد بودن ثبوت یگانگی خدای جدید با خدایان قدیمی بود. اما این کپی برداریها با ملحقات جدید عاری از تضاد نمی توانست باشد زیرا:

1-      ادیان قبلی نیز در خود مملو از تضادهای بی پاسخ بودند که از ان ادیان مستقیما به دین جدید راه می یافت. و دلیل دیگر

2-      عدم اگاهی و شناخت دقیق از دین مورد نقل بعلت فقدان امکانات کافی ثبت مطالب در گذشته های دور بود، زیرا انان تحقیقا فقط به متون اساطیری تمدن های ما قبل خود دسترسی داشتند و نیز قسمتی از اطلاعات خود را در سفرها و از طریق انتقال شفاهی می اموختند. عصبپت و عجله در جاانداختن دین مزبور بمنظور ندادن فرصت عکس العمل ـ و تفکر ـ به مردم و تغییرات ماهیتی اثر گرفته از شرایط امروز و دیروز متولیان دین نیز خود سبب حالتهای گوناگون تبلیغ دپن و بطبع ضدو نقیض گوئی می شدند؛

که نمونه برجسته ان طریق دعوت محمد در مکه بزمان آغاز، و بعد در مدینه پس از قدرت گیری نسبی بود که تغییراتی اساسی را در دیدگاه و عملکرد محمد و یارانش به نمایش می گذارد. اما با وجود کلیه اپن تضادهای شگفت آور می بینیم که در جهان اسلام تحول عمیقی در مقوله گسست استبداد سپاه مذهبی ـ‌ و تجدد ـ صورت نگرفته است. بعضی از علل را برشمردیم و اما ـ به تکرار ـ برجسته ترین علت این موج عقب ماندگی، عجین شدن فرهنگ مبدع با تحجر دینی و تفکر نکردن ملل و نداشتن شناخت کافی از ساختار و ماهیت دین اسلام است که سبب را تحقیقا می توان فضای بسته اجتماعی ـ سیاسی آن سامان و حمایت برخی قدرت ها از جهل دانست. پس با روشنفکران و پژوهشگران است که در اپن راه خطیر همتی کنند و با تحقیق و تفحص در ریشه ها و نشر و ترجمه آثار پپشگامان روشنگری بکوشند تاقفل هزاران ساله جهل و خرافات و واپسگرائی شکسته شود. پر امپد که چنپن باد.

****

محمد( یا خدا؟!) برای اثبات اینکه قران کلام خداست مدعی می شود که:‌‌ "اگر در انچه بر بنده خویش نازل فرموده ایم در تردید هستید سوره ای همانند ان بیاورید و جز خدای، همه حاضران‌تان را هم{برای کمک} فرا خوانپد اگر راست می گوئپد"(البقره ۲۳).

زنده یاد علی دشتی بعنوان زبانشناس، در کتاب معروف بیست و سه سال خود به غلط های دستور زبانی متعددی در قران اشاره می کند که حاکی از کم سوادی نویسندگان آن‌است. جالب‌تر این‌که عبدالله بن ابی سرح از صحابه خاص پپامبر و از معدود کاتبین وحی الهی جزو اولین کسانی بود که اصالت ایات قرانی را مورد تردید قرار داد، زیرا او شخصا چندین بار در متن آیاتی از قران تغییراتی ایجاد کرد که مورد پذیرش محمد واقع گردید. از مهمترین این تغییرات می توان از اضافه کردن سلیقه ای فتبارک الله احسن الخالقین به پایان آیه ۱۴ سوره مومنون یاد کرد. وی بلافاصله پس از یقین از شخصی نویس بودن قران، اسلام را ترک گفت و محمد نیز سراسیمه فتوی به قتلش صادر کرد.

دیگر تناقضی که در قرآن به چشم میخورد افسانه افرینش است. بدین صورت که" ابتدا ادم و سپس حوا از پهلوی ادم خلق شد"(النسا ۱). اما این سرگذشت، گذشته از علمی نبودن، ضد اخلاقی نیز هست، زیرا بقول شجاع الدین شفا:‌ "قران نیز چون تورات همه آدمیان را زاده زنا، یعنی حاصل همخوابگی پسران آدم با مادر یا خواهرانشان و پا با محارم نزدیکشان (خواهرزاده یا برادرزاده یا عمه و خاله) می شمارد که همه این همخوابگی ها در هر دو کتاب منع شده اند" (تولدی دپگر؛۲۲۱). قسمت دوم سریال آفرینش نیز سئوال بر انگیز است، زیرا اگر خدا محل سکونت آدم و حوا را از ابتدا بهشت (یعنی محلی در اسمان ) معین کرده بود (طه؛ ۱۱۸و۱۱۹)، پس دیگر به چه دلیل بر خود زحمت ساختن زمین و کائنات را در شش روز هموار کرد؟! و بر فرض اینکه خداوند بر همه چیز آگاه است، پس حتما از قبل می دانسته که آدم و حوا از میوه ممنوعه خواهند خورد و آن‌وقت او هم آن‌ها را از بهشت خواهد راند، پس دیگر چرا تقصیر گمراهی آنها را به گردن شیطان می اندازد؟ و اصولا چرا پیشاپیش شیطان را خلق کرد تا موجب گمراهی انسان شود و اصولا علت اپن خیمه شب بازی بنام آزماپش درجه ایمان انسان چیست؟

همانگونه که ذکر شد، به تصریح قران زمین و زمان، انسان و حیوان و هر چه هست در شش روز آفریده شد (البقره ۱۱۷/نازعات ۲۷تا ۳۲/فرقان ۵۳/آل عمران ۵۹). اما درست همین خدا در سوده فصلت آیات ۹ تا ۱۲ متذکر می شود که "زمین را در دو روز و موجودات و کوهها را در چهار روز و هفت اسمان را در دو روز دیگر آفریدیم"، که جمعا می شود هشت روز!! خود جریان آسمان هفت طبقه و چراغانی یکی از آنها بنام فرودین بوسیله ستاره ها برای تزئین و البته راهنمائی مومنین در شبانگاهان(فصلت ۱۲و۳۷/ انعام ۹۷)، و غروب کردن خورشید در چشمه ای گل آلود و سیاه(کهف ۸۶)، و بر افراشتن کوهها بمانند ستونهائی برای جلوگپری از افتادن اسمان روی زمپن(نبا ۷ / حج ۶۵)، جلوگیری از برخورد خورشید و ماه به امر الهی (پس ۴۰)، و جریان اجنه مسلمان و کافر(سوره جن)، و اینکه: "اگر از تو در باره علت هلالهای ماه پرسیدند بگو: علت این‌است که مردم وقت معاملات و اوقات حج را بشناسند "(البقره ۱۸۹)، و افرینش شب فقط برای خوابیدن انسان ـ که احتمالا خداوند در اینجا فراموش می کند که مناطقی بر روی کره زمپن وجود دارند که در انجا شش ماه شب و شش ماه روز است!

بگفته تورات و به تصدیق انجیل و قران، اولین انسان ـ حضرت آدم ـ در حدود شش هزار سال پیش خلق شد. این در حالی‌ست که امروزه باستان شناسان فسیل هائی را با قدمت بیش از سیصد هزار سال در یخچالهای طبیعی جهان کشف کرده اند که عملا بر فرضیه الهی آفرینش خط بطلان می کشد. علاوه بر این، با وجود حقایق آشنا و انکار ناپذیری همچون اطلاع از عمر شانزده میلیارد ساله کائنات و عمر تقریبی شش میلیارد ساله منظومه شمسی و قدمت سه میلیارد ساله پیدایش اولین زندگی بر روی کره خاکی، دیگر چنین قصه هائی جائی ندارند بجز موزه اسطوره های تاریخی.

افسانه هفت طبقه آسمان خداوند(البقره ۲۹)، پیام یوری گاگارین اولین فضانورد جهان را (البته پیرو آیه هشت سوره جن، اولین فضانوردان اجنه بوده اند!) به یادها می اورد که خبر داد "در اینجا نه خدائی هست و نه عرش الهی و ملائک نگهبان"!

در ادامه افسانه آفرینش، خداوند در ایات متعددی این امتیاز را برای انسان قائل می شود که: "خورشید و ستارگان و همه موجودات زمین و دریاها و غلات و نخلستانها و تاکستانها را {فقط} برای استفاده آدمیان آفریدیم"(‌‌ بقره ۲۹/ مومنون ۱۸/ رعد ۳). طبق این آیات و پیرو هسته مرکزی اسطوره آفرینش ـ خلق همه چیز در شش روز ـ‌ فاصله چندانی بین بوجود آمدن اولین نباتات و تک سلولی ها و انسان نمی‌تواند وجود داشته باشد ( چیزی کمتر یک هفته). اما بر طبق آخرین کشفیات دانشمندان ـ مطالبی که امروزه حتی در کتابهای درسی دوره راهنمائی متوسطه هم قابل دسترس است ـ خورشید میلیاردها سال و گیاهان و حیوانات میلیونها سال پیش از پیدایش انسان وجود داشته اند، بدون اینکه علت وجودی انها مورد استفاده قرار گرفتن توسط انسان باشد!!

***

همانطور که همگان میدانند، در قران بدفعات و به جدیت تاکید شده که سخنان و فرامین خداوند به هیچ وجه قابل تغییر نیست و ضمنا همه زمان ها و مکان ها را در بر میگیرد( کهف ۲۷/ انعام ۳۴/ یونس ۶۴/... ). اما همین خداوند مظهر کمال راستگوئی و پیامبرش که بغیر از دستورات او چیزی به زبان نمی اورد، بارها سخنان خود را ـ که جزو لاینفک اصول اسلام است ـ تغییر می دهند و حتی گاه بکل زیر آن می زنند! چند مورد ازین تناقضات به شرح زیر است:

·         در مکه، در ابتدای یروژه اسلام، محمد به قصد فشار نیاوردن به تازه مسلمانان از آنان خواست که فقط دو بار در شبانه روز، صبح و شب، نماز بخوانند‌ (طه ۱۳۰). اما ارباب آسمانی محمد بعدا تصمیم گرفت که ان را به سه بار در شبانه روز افزایش دهد (هود ۱۱۴). و می بینیم که در انتها، بهنگام قدرت گیری نسبی اسلام و به زمانی که شعار "یا مسلمان شوید و یا خود را برای مرگ ـ وبا یک درجه تخفیف قطع شدن دست ‌آماده کنید " به سرلوحه فرامین اسلامی تبدیل گردید (‌انفال ۱۲/ محمد ۴/مائده ۳۳)، بجا آوردن نمازهای "پنجگانه" به امری ضروری و به مثابه ستون دین، به خیل واجبات اسلام پیوست.

·         ایام نخستین اسلام با نیایش به درگاه خدائی اغاز گردید که همچون خدای یهودیان در مسجدالاقصی در شهر بیت المقدس ساکن بود. اما همین خدا به محض اینکه رسولش پس از گذشت شانزده ماه از هجرت به مدینه با یهودیان آن دیار درگیر شد، از شمال غربی مدینه به خانه کعبه واقع در شهر خشک و بی آب و علف مکه نقل مکان کرد!

علت اینکه در ابتدا بیت المقدس بعنوان قبله مسلمانان برگزیده شد، نوپایی اسلام ، و سابقه مقدس بودن آن شهر وثابت کردن این مطلب حیاتی بود که "خدای معرفی شده توسط محمد، همان خدای عیسی و موسی است". وبدین خاطر یک خدای واحد عملا نمی تواند دو دستور متضاد صادر کند. علاوه بر این، طبق روایت خود قران، سابقه بت خانه بودن خانه کعبه و نا هماهنگی آن با فلسفه بت شکنی محمد و بطبع مناسب نبودن آن بعنوان خانه خدا، خود دیگر علتی بود که محمد را وادار به روی آوردن به بیت المقدس کرد. و مهمتر از همه، محمد بیت المقدس را بعنوان بدیلی در مقابل مکه قرار داد که این خود از حس رقابت با متولیان خانه کعبه یعنی اقوامش ناشی می‌شود. خداوند در توجیه اینکه چرا زیر حرفش زده چنین می گوید:‌ "مردمی که کم خردند خواهند یرسید: چه چیز انها را از قبله ای که روبروی ان می ایستادند بر گردانید؟ بگو مشرق و مغرب از ان خداست و بدان سبب ان را دگرگون کردیم که انان که از اوامر خداوند و ییامبر ییروی می کنند را از انان که مخالفت می ورزند بازشناسیم" (‌بقره ۱۴۲ و ۱۴۳)

در همین رابطه، موسم روزه داری نیز از سوی خداوند دچار چند تغییر میشود. بدین قرار که ابتدا محمد در سال اول هجرت، روز دهم محرم(یکی از روزهای مقدس ییش از اسلام) را بعنوان روزه داری برمی گزیند و اما یس از چندی به تبعیت از یهودیان ـ و البته خدای یهودیان! ـ کل ماه "کییور" انان را برای روزه تعیین می کند، ولی بعد از کدورت با یهودیان مدینه، به موازات تغییر روز تعطیل عبادی از شنبه به جمعه، و تغییر قبله از مسجدالاقصی به کعبه، ماه روزه داری نیز از "یوم کییور" به رمضان تغییر می یابد.

همانطور که اشاره شد در ابتدا روز تعطیل هفته، روز شنبه بود. قران نیز همچون تورات، از طریق ایاتی چند بر این نکته تاکید می ورزد که شنبه روزیست مقدس که خداوند ـ یس از یکهفته تلاش بی وقفه برای افرینش ـ در ان روز به استراحت می یردازد. حتی در ایاتی صریحا اشاره می کند که خداوند یهودیانی را که در روز شنبه بجای عبادت و شکرگذاری به درگاه خداوند، به صید ماهی یرداخته بودند، به بوزینه تبدیل کرد (بقره ۶۵/ مائده ۶۰/ اعراف ۱۶۶)! اما همین خداوند در یک سوره کامل روز جمعه را بعنوان روز تعطیل و عبادت معرفی میکند: "ای کسانی که ایمان اورده اید، چون