سلام دوست جدید   علیک سلام

واقعا چیزی به تكامل رسیده ؟؟!!  تو واقعا فکر میکنی من گفتم چیزی به کمال رسید!!! یا گفتم در جهت کمال و زوال؟

چه قدم مثبتی رو به جلو در عرصه ی فرهنگ و ادب و فلسفه برداشته شده ؟  یه سری قدم ها را من دارم بر میدارم اما

در عرصه فرهنگ و ادب من یک سری مفاهیم را بیان کردم که ادامه دارد این بیانات ،اما فلسفه را نمیشناسم!!

چی هست؟ برای دیدن نظرات بنده در ارتباط با ادب و فرهنگ به وبلاگم رجوع بشه مطالبی در مورد گیر دادن استادی و.. هم نوشته است که حدس میزنم کسی نگفته باشه  و اگر گفته باشه من اونو به کمال رسوندم دلیلشم تکراری بودنه!!اگر تکراری نیست پس جدیده!!و اگر تکراریه شما ورای آن مطلب مطلب بیار!!. در مورد فلسفه شما منو راهنمایی بکنید شاید بدانم و این واژه برام غریبه باشد.                                  http://hypnoz.persianblog.ir/

همه چیز در هستی یا به سمت تکامل یا زوال  در حرکتند مثلا یک درخت وقتی به تکامل میرسد که میوه دهد

دموکراسی برخی هم همینطور...مسلما وقتی چیزی به تکامل رسید تکرار میشه !! خوب که چی!!

منظور؟ مقصود چیه؟ میخواهیم به چه چیزی برسیم؟ میشه نتیجه رو بگید ؟ تا در اون مورد اندیشه کنیم؟

http://hypnoz.persianblog.ir/

سلام زهرا جان:

من تصادفا این تاپیک را دیدم.از شما بعید بود این حرف.یعنی مثلا شما موارد زیر را تغییر لباس ساده حرفهای گذشتگان می دانید؟؟

نظریه نسبیت انیشتن، نظریه مهریزش کیهان، نظریه هوش عاطفی،نظریه نوین ترمودینامیک،انقلاب زبانی ویتگنشتاین، ...

این جوابی عامیانه بود، اگر مایل به جواب تخصصی تر هستید، بحثی در نقد ادبی در باب صورت گرایی روسی ،  موجود است  که به بحثی مشابه می پردازد.

 

 

سلام كوروش عزیز . از كلوب تحلیل رفتار متقابل میانبر زدید به اینجا

خوشحالم از ملاقتتون

 ایده های نو و تازه ...

سالهای متمادی است كه د رحوزه ی  فلسفه  به ورطه ی تكرار افتاده ایم

گویا كسی حرف تازه ای كه قبلا گفته نشده باشد ندارد

هر ایده و نظر و تز که بشر ارائه میداد اقتضایی داشته. اینقدر محک و مطلق نظر ندید

درک علمی از طبقات و روابط متقابل آنها جبرا نمی توانست قبل از قرن 16 صورت بگیرد- البته این درک در قرن 19 صورت گرفت-همچنان که اختراع ماشین بخار( مثال را صرفا جهت درک بهتر به کار بردم ) . مطمئنا اگر زهرا تمام آثار ابن خلدون را جستجو کند اثری از مفاهیمی همچون دیالیکتیک پیدا نخواهد کرد.
عدم درک صحیح از طبقه را حتی در سخنان سران این کشور نیز می بینیم تا آنجا که حتی از شناخت تفاوت مابین قشر و طبقه عاجز اند!

بحث خود را با دو پیش فرض آغاز میکنم: 1- انسان موجودی اجتماعی است.  2- هر جامعه ای تا کنون حداقل از دو طبقه تشکیل میشده.

اصولا منافع متفاوت و بعضا متناقض طبقات باعث به وجود آمدن ارزشهای متفاوت طبقاتی می شده. حال طبقه ی توانمند تر به واسطه ی امکانات خود همچون دولت،دین و ... به تبلیغ ارزشهای خود پرداخته و توده ها را هم اثتثمار فکری می کند و هم مادی.

طبعتا در جامعه ی کهن ( جامعه ی مورد بحث ) هنر، ادبیات ، سیاست، مذهب و دیگر رو بناهای اجتماعی همه خود را با منافع مادی( و طبیعتا معنوی) طبقه ی حاکم وفق می دهند. آنچه به نظر میرسد آن است که هیچ چیز جدیدی برای عرضه وجود ندارد. تمام این شرایط پایدار است تا آن کهاز سویی پتانسیل های ساختار موجود به  پایان رسیده و از سویی طبقات دیگر به موجودیت ساسی دست یابند. بلافاصله سیل ارزشها ، هنر ها و تئوری های جدید سرازیر می شود.

چند مثال می زنم : یونانیها به پیشینه ی درخشان فکری مشهورند. در حقیقت مغر آنها از زمانی شروع به درخشیدن کرد که برده داری را آموختند! در حالی که افلاطون در رویاهای خود غرق بود و جهانی می اندیشید برده ها در زیر شلاق تنها به نان شب خود می اندیشیدند!.آری افلاطون به دموکراسی معتقد بود اما ان را منحصر به انسان های آزاد می دانست.

حال فئودال ها را در نظر بگیرید. دیگر از ارزشهای نظام برده داری خبری نبود. دیگر رومی ها برده ها را  برای سرگرمی جلوی شیر نمیانداختند.چون ساختار تغییر کرده بود. اینک خدای واحد( انمانوئیل) قدرت مطلق بود. خدایی که خود زاییده ی  قدرت طلبی فرائنه بود( اولین بار اعتقاد به خدای واحد را حدود 3200 سال پیش یکی از فرائنه - عموی توتان خامون - به جهانیان معرفی کرد. زیرا همان گونه که حکومت های محلی جای خود را با امپراطوری ها عوض می کردندخدایان محلی نیز ناچار جای خود را با خدای واحد عوض می کردند! ). آنچه فئودال ها بدان نیازمند بودند وفاداری، شرافت، اصالت و ... بود. تئوری ها و اندیشمندان درباری مثل قارچ سبز شدند: کنت آکویناس، سنت آگوستینوس و ... .

تمام تاریخ جوامع طبقاتی را میتوانید در کتاب های تاریخچه ی هنر نیز ببینید!. اما همان گونه که تاریخ یونانباستان وهخامنشیان خودمان را زیر گرفت، از فئودالیسم نیز غافل نماند. بورژوازی در حال تشکل بود و همان گونه که از زیر بنا با فئودالیسم درگیر بود از روبنا نیز غافل نماند. فلاسفه ی جدید اینک ارزش های جدیدی داشتند:آزادی، برابری، جمهوری و بالاخره جنبش ضد دین( منظور مسیحیت است) در قالب متریالیسم. انقلاب با خود دنیایی جدید آورد. البته همان گونه که کوروش به آزادی معتقد بود، افلاطون هم بود، هگل هم بود؛ همه به عدالت اعتقاد داشتند و البته هیچکدام دنیا را مثل دیگری نمی دید. در حقیقت تنها ظاهر کلمات ثابت ماند محتوا مدام در حال تغییر بود.

اما همه چیز دوباره به حال سابق برگشت با این حال طبقات زیر دست ارزشهای جدیدی را برای آینده در سر دارند. پیکاسو ها فقط منتظر فرصتی مناسب اند!